Na een lange, onzekere periode voor de nabestaanden van Laura Korsman vond op 4 juni 2019 de uitspraak plaats over haar zaak. De rechter acht het bewezen verklaard dat Laura voor een langere periode is gestalkt door haar ex, Zamir M. Vervolgens is ze vermoord door hem. M. krijgt 15 jaar cel en gedwongen tbs voor onbepaalde tijd.

In de rechtszaal is een ijzige stilte voelbaar. Sober gekleed loopt M. de zaal binnen onder begeleiding van vier politieagenten. Hij draagt een spijkerbroek met daarop een wit overhemd dat door zijn brede bouw nauwgesloten zit. Zijn haar zit verzorgd. Oogcontact zoekend met het publiek neemt hij plaats. Hij schudt zijn raadsman de hand en ontvangt van hem een knikje. Ondanks een subtiel lachje, wekt M. een ongeïnteresseerde indruk.

Vorig jaar 11 juli werd de 24-jarige studente Laura Korsman van haar leven beroofd door een aantal fatale messteken. Haar ex, Zamir M. wordt van deze moord verdacht. Een aantal weken voor de dood van Laura beëindigde zij deze relatie. Deze breuk werd gevolgd door een periode waarin M. Laura op extreme wijze stalkte. De aanklager eist achttien jaar celstraf en tbs met dwangpleging voor de verdachte.

M. werd in deze zaak verdacht van twee strafbare feiten: het stelselmatig stalken- en het vermoorden van Laura. De voorzitter licht dit toe. Tussen de periode van het beëindigen van de relatie (2 juni) tot haar dood op 11 juli, heeft M. haar actief gestalkt. De verdachte is meerdere keren in Laura’s straat gesignaleerd. Daarnaast zocht M. Laura regelmatig op terwijl zij aan het werk was. Hij drong meerdere malen haar woning binnen en zou haar band lek hebben gestoken. De voorzitter vertelt dat Laura doodsbang was voor verdachte. ‘Gedurende deze periode stuurde Laura een bericht naar een vriend. Hierin schreef ze: Ik heb het idee dat ik eerst neergestoken moet worden, voordat er iets gebeurt.’ De voorzitter zucht en laat een stilte vallen. M. heeft het stalken bekend, maar niet het feit dat hij haar band lek heeft gestoken. Toch is dit eerste strafbare feit, inclusief de lekke band, bewezen verklaard door de rechtbank.

Het tweede strafbare feit, de moord op Laura, wordt uitgebreider toegelicht. Op 11 juli 2018 om 10:55 uur werd Laura dood aangetroffen in haar slaapkamer. Ze was zwaar toegetakeld. In haar woning lag het handvat van een mes, het moordwapen, en een deel van een latex handschoen. Beide met bloedsporen. Het mes uit Laura’s woning is afkomstig uit de messenset die in de woning van M. is gevonden. De set is incompleet. Één mes mist: het desbetreffende mes. Het tweede strafbare feit is door de rechtbank bewezen verklaard. ‘Maar nu is de vraag: is er sprake van moord of van doodslag?’ aldus de voorzitter.

Het is moord, volgens de rechtbank. De voorzitter vertelt dat Zamir op deze bewuste ochtend de treintijden van Amsterdam naar Utrecht opzocht. Dat, terwijl hij zelf al in Utrecht was. Volgens de rechtbank was zijn reden hiervoor om te controleren hoe laat Laura thuis zou komen. Uit onderzoek blijkt dat M vervolgens anderhalf uur rondliep in de straat van Laura. Hierna kwam hij onder valse voorwendselen haar woning binnen. Om 9:00 uur vertrok een vriend waarmee Laura nog lang op het balkon praatte. Later heeft dezelfde jongeman een getuigenverklaring afgelegd. Een uur later klom M. het balkon op van Laura’s kamer. Hij had een latex handschoen aan en een mes in zijn hand. Gedurende dit voorgaande uur hield M. zich schuil onder het balkon, blijkt uit ditzelfde onderzoek.

Zamir M. krijgt vijftien jaar cel met aftrek van voorarrest. Daarnaast krijgt hij gedwongen tbs voor onbepaalde tijd en moet hij een schadevergoeding betalen aan de ouders van Laura. Ongeïnteresseerd hoe M. de zaal binnenkwam, reageert hij ook op deze uitspraak. Hij verlaat direct de zaal. ‘Zonder een reactie te geven is hij teruggekeerd naar de gevangenis’, aldus zijn advocaat.

De ernst van de zaak en het feit dat M. geen openheid van zaken heeft gegeven, wat hij wel had beloofd, heeft ertoe geleid dat hij deze straf heeft gekregen. ‘In plaats van dat u openheid van zaken gaf, legde u zeven keer een andere verklaring af. Tijdens de zitting van 14 mei 2019 gaf u uw achtste verklaring.’ De voorzitter slaat een zucht. ‘Wederom een andere variant. Geen enkele straf uit het Wetboek van Strafrecht rechtvaardigt hetgeen wat u Laura en haar nabestaande heeft aangedaan.’ Aldus de voorzitter.