Hotdogs, patat, ijs en livemuziek. Dat zijn de ingrediënten voor American Day in het Julianapark in Zuilen. Zondag 1 juni was het gratis festivalletje voor de vijfde keer te bezoeken.

De zon schijnt fel op het gras in het Julianapark. De plekken onder de bomen in de schaduw zijn al voor een groot deel gevuld met kleine eilandjes van kleedjes. De kleine vlaggen aan de kramen tonen aan dat het gaat om Amerikaans eten of drinken. Om half 2 is de eerste band aan de beurt. Een vrouw van het Comité Julianapark kondigt de band Risky Roads aan. Het is warm in de tent die het podium vormt, volgens de zangeres. Ze promoot nog even hun nieuwe EP die je kan kopen bij de politiemotor vooraan. Na een half uurtje Risky Roads is het tijd voor een kleine ombouw. Er staat namelijk nog een band op de planning. De Frisky Five laten de mensen dansen. Voor het podium staan al meer mensen te dansen in de schaduw. Hun “stevige classic rock” brengt ook wat te weeg bij mensen die op het gras liggen. Regelmatig gaat er een arm de lucht in of klappen mensen mee op de beat. Met de muziek zit het wel goed.

Er valt ook genoeg te beleven in het park. Voor de kinderen staat er een opblaasspringkussen en menig bezoeker neemt eigen vermaak mee. Twee mannen spelen met een kind voetbal, even verderop zijn twee badminton rackets tevoorschijn getoverd en een groepje meiden speelt UNO. Zelfs de EHBO neemt van de gelegenheid gebruik en haalt wat lekkers te eten. Gelukkig is er tussen alle activiteiten en het dansen genoeg tijd om onder het genot van een drankje of hapje te relaxen. Tussen twee bomen spant een man zijn eigen hangmat en een vrouw die beweegt met de schaduw mee terwijl ze rustig van haar boek geniet. De geur van zonnebrand wisselt zich af met de geur van de patat.

Aan de rechterkant van het podium is een plek ingericht voor motoren. De berijders hiervan verzamelen onder de boom in de schaduw. Soms loopt een groepje afgevaardigde naar de ijskraam of naar de hotdogs. Gedurende de dag begint de plek onder de boom drukker te worden. Een meisje met een cowboyhoed met de Amerikaanse vlag erop loopt naar een groepje mensen op een kleed en begint met Engels praten.

Het einde van de middag nadert en de vrouw van het Comité bedankt iedereen die er was. Ze vindt leuk om te zien dat de meeste mensen terugkomen en nieuwe gezichten erbij te verwelkomen. Over het terrein verdeelt staan nu barbecues te roken. De laatste band is klaar maar de avond is nog jong.