Cinema is geschreven door Annie Baker in 1981 en is naar het Nederlands vertaald door Ariane Schluter en het wordt geregisseerd door Jeroen de Man. Het stuk wordt uitgevoerd door toneelgroep Oostpool.

Cinema gaat over een bioscoop die nog op de ouderwetse manier draaiende wordt gehouden met een projector. De bioscoop heeft drie werknemers Sam, Roos, Avery en de afwezige baas die zich bezighoudt met de verkoop van de bioscoop. Het zijn verschillende type mensen en hierdoor ontstaan er soms ongemakkelijke situaties. Tijdens het stuk wordt de bioscoopzaal schoongemaakt en tegelijkertijd praten ze met elkaar over dingen uit het leven. Met de tijd worden ze steeds hechter met elkaar.

Cinema is een verhaal die je niet vaak ziet. Het is geen verhaal met spannende plotwendingen en eigenlijk gebeurt er de hele voorstelling niets speciaals, er wordt gewoon gewerkt in een bios en dingen over het leven worden besproken, zoals: depressie, de liefde, er wordt gepraat over films en over het werk. Door middel van het sterke acteerwerk komen de drie verschillende personages tot leven en voelt het of Sam, Roos en Avery in het echt ook bestaan. Het belangrijkste waar het in het stuk omgaat is, relaties onderhouden. Het laat zien hoe moeilijk het is om iemand te vertrouwen en hoe snel dat weer beschadigt, dit komt de hele tijd terug naar voren. Ervaringen uit het persoonlijke leven van de werknemers worden in vertrouwen tegen elkaar gezegd en vervolgens zo doorverteld aan de ander. Dit leidt op het einde van het stuk tot een heel pijnlijke en onhandige actie.

De actie waarover ik het heb, is het eet geld dat de werknemers krijgen. Nou krijgen, ze verkopen oude gescheurde kaartjes en verdienen zo het geld. Avery wilde hier niet aan mee doen, maar doet het uiteindelijk toch ondanks de twijfel, want hij is bang dat hij gepakt wordt. Uiteindelijk worden ze bij de nieuwe baas gepakt, maar alleen Avery krijgt de schuld omdat hij een donkere huidskleur heeft. Sam en Roos komen niet voor hem op en Avery wordt ontslagen. Hij is ondanks de band die ze opgebouwd hebben toch in de steek gelaten, omdat iedereen in deze tijd voor zichzelf gaat. Dit moment heeft mij best gegrepen, je ziet de pijn van Avery duidelijk en laat dit goed merken aan de zaal, hij noemt Sam en Roos slecht. Dit moment kwam binnen, omdat het een afspiegeling is van hoe de mensen met elkaar omgaan, uiteindelijk is het ieder voor zich.

Cinema is zeker de moeite waard om te bekijken, wanneer je behoefte hebt aan een ander soort theaterstuk dan anders. Het laat zien hoe mensen met elkaar omgaan, en hoe lastig het is om iemand te vertrouwen. Serieuze onderwerpen worden besproken, maar door middel van de flauwe grappen en de houdingen van de acteurs wordt het luchtig gemaakt. Door de combinatie van de onderwerpen, flauwe grappen en het biosscoop werk wat ze ondertussen verrichten blijft dit stuk wat ongeveer twee uur duurt boeiend om naar te kijken en geeft het je wat om over na te denken: Hoe goed een relatie tussen personen ook kan zijn, puntje bij paaltje is het toch ieder voor zich.