Niet ver van het centrum ligt de gloednieuwe wijk Zijdebalen, en ondanks dat de Oudegracht slechts vijf minuten fietsen is, is er in de wijk geen mens te zien. Het einde van de middag is al bereikt, maar nergens klinken kinderstemmen. De enige plek waar wat roering is, is het afvalscheidingspleintje, op dit pleintje spraken Janny en Peter over de gezinsvriendelijkheid van hun wijk.

Daar kwam Janny, een vrouw van middelbare leeftijd, aanlopen. Met handen vol karton liep ze in snelle pas naar het afvalscheidingspleintje. Terwijl ze de kartonnen dozen en verpakkingen een voor een de bak in duwt vertelt ze dat ze hier nog maar net is komen wonen en dat ze nog niet veel gezinnen heeft gezien in haar appartementengebouw. Ze kijkt een beetje om zich heen en zucht; ‘De huur is hier ook zo ongelofelijk hoog, ik kan bijna niet geloven dat hier een betaalbare gezinswoning in de buurt is.’ Zijdebalen is een wijk met, volgens Janny, voornamelijk appartementencomplexen met een of twee slaapkamers. En als je om je heen kijkt, wordt die uitspraak bevestigd. Veel hoge gebouwen, veel ramen, deuren en balkonnetjes. Nee, dit zijn inderdaad geen gezinswoningen.

Dit is Janny’s eerste keer wonen in Utrecht, de locatie van de wijk bevalt haar goed en ze spreekt over hoe fijn het is om dichtbij de stad te wonen, ‘maar dat is ook een reden denk ik, voor de weinige gezinnen hier. Voor je het weet rennen ze de straat op, en de auto’s rijden hier snel hoor,’ spreekt ze verontrustend.

De sfeer en eenheid van een wijk kan gezinnen trekken, maar toen Janny hiernaar gevraagd werd, fronste ze haar wenkbrauwen diep. Ze sprak over het feit dat het in zo’n nieuwe wijk vrij moeilijk is om al iets te starten, dat er ook voortdurend nieuwe mensen komen. ‘Al heb ik er wel behoefte aan, een actieve wijk heeft altijd zo zijn voordelen toch?’ lacht ze.

Toen Janny met lege handen onderweg naar haar tweekamerappartement was, werd ze snel afgelost door Peter. Hij kwam vrij kort na haar aanlopen, en had net als Janny, handen vol karton. Op het vlak van afvalscheiding zal deze wijk waarschijnlijk wel hoog scoren. Peter woonde voor Zijdebalen in Voordorp, ook een wijk in Utrecht, alleen verder van het centrum. ‘Ik denk dat veel gezinnen naar de periferie trekken, voor de rust en veilige omgeving voor de kinderen. Wij zijn in deze wijk gaan wonen om in de stad te wonen, wij hebben dan ook geen kids.’ Ook Peter is dus van mening dat Zijdebalen niet ontworpen is voor gezinnen, al vindt hij de buitenwijken van Utrecht zoals zijn voormalige wijk Voordorp wel weer gezinsvriendelijk. Bij Zijdebalen zal het dan ook vooral de locatie zijn waardoor ze gezinnen afstoten. ‘Al zet je hier een twintigtal van huizen met een tuin neer, het zou het probleem niet oplossen,’ spreekt Peter, terwijl hij een blik werpt op de appartementencomplexen.

Als het gaat om de eenheid en sfeer van de wijk, kijkt Peter er anders tegen dan Janny. Hij vertelt enthousiast over het feit dat er volop geflyerd wordt in de wijk en dat die flyers hem telkens weer op nieuwe, bijzondere plekken brengen. ‘Het verbaasde me wel hoor, lag daar ineens een krantje in de bus, mooie kleur-lay-out en breed georiënteerd.’ Het verspreiden van dit krantje geeft hem het gevoel dat Zijdebalen, ondanks dat het nog in ontwikkeling is, wel een actieve wijk is.

Dit onderzoek is gedaan naar aanleiding van het onderzoek van CDA Utrecht. De uitkomsten van dit onderzoek kwamen erop neer dat o.a. ruim 40 procent van de ouders erover heeft nagedacht om uit Utrecht te vertrekken en 89 procent behoefte heeft aan een huis met een tuin.