De laatste inloopavond van de Oosterspoorbaan vond afgelopen woensdag bij het Rode Kruisgebouw aan de Koningsweg 2 plaats. De bewoners en de gemeente konden nog een laatste keer met elkaar in overleg over het voorlopige ontwerp van de inrichting van de Oosterspoorbaan.

De klok heeft zeven uur geslagen en de eerste mensen druppelen het gebouw binnen. Ze worden warm ontvangen door de gastvrouw achter de bar en krijgen een kopje koffie of thee aangeboden. In de zaal, die ongeveer twee klaslokalen omvat, zijn wat tafels en stoelen neergezet. De bewoners doen hun jas uit en nemen plaats in een kringetje rondom de tafels.

Nadat iedereen zijn koffie en thee op heeft gedronken en de zaal gevuld is met zo’n maximum van 20 bewoners, is het tijd om te verplaatsen en bij de ontwerpen te gaan kijken.

Bewoners bestuderen het ontwerp met stedenbouwkundige

Bij de eerste tafel staat Han Schraders, hij is stedenbouwkundige. Een groep, bestaand uit veelal vrouwen, komt kijken naar de tekeningen die op tafel zijn gelegd waar onder andere de openbaarheid van het terrein, erfafscheiding, groenvoorziening en de materiaalkeuze voor het wandelpad en de calamiteiten- en onderhoudsweg op te zien zijn. De bewoners bestuderen de kaart grondig. Ze staan ver voorovergebogen met hun hand op de kin en slaken af en toe een kreet ‘hmm oh ja ik zie het’.

De meningen zijn over het algemeen erg positief. Er wordt een tuinachtige sfeer gecreëerd door het vele groen. Ook ligt er naast de grote tekening een klein verzamelboekje met blauwdrukken en afbeeldingen van bloemen en planten die geplaatst zullen worden.

Nu iedereen de plannen goed bestudeerd heeft, is het tijd om vragen te stellen. Zo introduceert een vrouw in het midden het onderwerp over het hekwerk van de begraafplaats. Op dit hek zal een automatisch tijdslot worden geïnstalleerd. De mevrouw is bang als ze de plek te laat verlaat, ze vast komt te zitten op begraafplaats. Maar stedenbouwkundige Schraders stelt haar op haar gemak met het feit dat het slot alleen van buitenaf werkt. Vanaf de begraafplaats gaan de poorten altijd automatisch open zodra je er voor staat, terwijl ze vanaf de buitenkant gesloten blijven. Overigens maakte hij hier ook een grap over en zei: ‘Maar als u wilt, kunnen we de poorten met Halloween gewoon openlaten hoor op de begraafplaats.’. De vrouwen moesten hier angstig om lachen en riepen: ‘Nee hoor, bedankt!’, in koor en vertelden de man dat ze hem toch maar liever dicht wilden.

Ontwerp

Ook is projectleider en landschapsontwerper Bas Heessels aanwezig deze avond. Hij werkt voor OKRA-landschapsarchitecten en werkt mede aan dit project.  Ook Heessels staat achter een tafel met plattengronden en tekeningen. Voor de verdere vragen rondom het ontwerp kunnen de bewoners bij hem terecht. De meeste bewoners zijn erg tevreden met de plannen en hebben weinig opmerkingen, zij zijn hier aanwezig om initiatief te tonen en te kijken wat voor moois er is gemaakt. Maar niet iedereen was even tevreden. Een bewoner antwoordt desgevraagd dat de privacy bij zijn huis veel meer in het geding komt dan bij andere huizen. ‘Wij zijn vanaf het begin al aanwezig bij de inloopavonden en lopen nog steeds tegen hetzelfde probleem aan. Soms hebben we het gevoel dat we hier voor niks komen.’ De man geeft aan dat de spoorbaan van de tram op een hoger gebied komt te liggen. ‘Wij moeten een stuk grond afstaan, waar wij altijd gebruik van maakten.’ Ook zegt de man dat wandelaars vanaf de verhoging de tuinen in kunnen kijken. ‘Hoe dichter bij het wandelpad, hoe dichter ze bij onze tuinen komen en bij ons binnen kunnen kijken. Wij raken hierdoor onze privacy kwijt en dat proberen we maar steeds duidelijk te maken.’

‘Dit is door bewoners tewerkgesteld, want ongelofelijk bijzonder is. En wij hebben de gemeente meegekregen, wat erg essentieel is. Toen het duidelijk werd dat het ging lukken, sloten steeds meer mensen zich bij ons aan. De bewoners zijn erg actief geweest in dit proces. We hebben zo veel meer mensen leren kennen. En we hebben gezamenlijk iets moois neergezet, waardoor er voelbaar meer sociale cohesie is gekomen binnen de buurt.’.

Bij deze avond zijn ook Ellen van Rooden en Gerard Cats aanwezig. Zij zijn leden van Stichting Oosterspoorbaan Utrecht. Ellen van Rooden vertelt hoe het concept is ontstaan. Het project is met ongeveer 6 mensen begonnen, waarvan drie mensen van Happyland Landschapsarchitecten en de andere drie van de stichting. ‘Als stichting hebben we de landschapsarchitecten de opdracht gegeven om te gaan inventariseren wat bewoners, ondernemers en andere organisaties die rondom het spoor liggen voor wensen en dromen hadden over de Oosterspoorbaan.’ Er zijn toen inspraakavonden georganiseerd en daar is een werkboek van gemaakt. Met dat werkboek is de stichting naar gemeenteambtenaren gegaan. ‘Overal hebben we ons laten horen en laten zien om aan te geven hoeveel mensen er enthousiast zijn om van die Oosterspoorbaan een verbinding te maken in plaats van dat deze verschillende wijken doorsnijdt.’, sprak van Rooden. Uiteindelijk heeft de gemeente het project gekocht en konden de mensen die hier aan mee wilden doen, ongeveer 40, het ontwerpproces starten. Ook toen zijn er weer avonden georganiseerd waar men ideeën kon inbrengen en met al die input is de stichting naar OKRA Landschapsarchitecten gegaan waar de gemeente mee samenwerkt. Zij hebben de input vertaald in tekeningen waar de belanghebbende weer op konden reageren. Ellen van Rooden vertelt vol enthousiasme het volgende: ‘Dit is door bewoners tewerkgesteld, want ongelofelijk bijzonder is. En wij hebben de gemeente meegekregen, wat erg essentieel is. Toen het duidelijk werd dat het ging lukken, sloten steeds meer mensen zich bij ons aan. De bewoners zijn erg actief geweest in dit proces. We hebben zo veel meer mensen leren kennen. En we hebben gezamenlijk iets moois neergezet, waardoor er voelbaar meer sociale cohesie is gekomen binnen de buurt.’.