Gisteren vond er, zoals dat elke week gebeurt, een buurtbijeenkomst plaats in de Schildersbuurt. Het buurthuis genaamd: De Huiskamer van de Schildersbuurt, ontving een bijzondere gast die kwam vertellen over de geschiedenis van de Dom

Langzaam stroomt ‘De Huiskamer van de Schildersbuurt’ vol met bewoners. En dat het langzaam gaat komt niet alleen doordat de gemiddelde leeftijd boven de 70 jaar ligt, ook de kleine ruimte zorgt ervoor dat iedereen op zijn gemak een plekje zoekt. De temperatuur in de woonkamer ligt vrij hoog, waardoor de aroma’s van lichaamsgeuren goed vrijkomen. De gastvrouw, Marian van Giezen, doet nog even een rondje om te vragen of er nog koffie moet komen en dan begint de lezing.

‘De Huiskamer’.

Réne de Kam, coördinator Publieksbereik Erfgoed bij Gemeente Utrecht, geeft de lezing. Hij begint te vertellen over de geschiedenis van de Domtoren- en kerk, waar hij ook een boek over geschreven heeft. Bij zijn lezing gebruikt hij een presentatie die hij gebruikt om niet alleen verbaal maar ook met beelden te laten zien wat hij bedoelt. ‘Veel mensen denken dat het middenstuk van de Dom niet is afgemaakt vanwege de financiële toestand, dit is niet waar’. Vervolgens laten de Kam zien dat er honderden jaren geleden een storm is geweest waardoor een groot deel van de Domkerk beschadigd is geraakt. ‘Na de storm zijn de nog bruikbare stenen verkocht, en is het middenstuk er nooit gekomen zoals dat in de oorspronkelijke plannen beschreven stond.’

In de zaal is vaak ‘Oh’ en ‘Aha’ te horen, geluiden van nieuwe openbaringen bij de mensen door Réne zijn verhaal. Er wordt een kleine pauze ingelast om een bezoekje te brengen aan het toilet of om een ‘re-fill’ te halen uit de koffiekan. Tijdens de pauze staat er een vrouw in haar eentje bij het raam. In gesprek met deze vrouw, genaamd Helmina van Ooijen, blijkt dat ze hier vaker komt en zeer geïnteresseerd is in de geschiedenis van de stad Utrecht. ‘Ik ben hier niet geboren en getogen, maar ik voel mij onwijs thuis hier.’ ‘Ik kom regelmatig in de Huiskamer van de Schildersbuurt en ditmaal is er ook nog eens een interessante voordracht van iemand die veel over de stad weet, dat vind ik erg interessant.’

Het tafeltje met koffie en thee.

Nadat iedereen zijn plekje terug gevonden heeft wordt de lezing hervat en is ieders aandacht weer gericht op wat Réne te zeggen heeft. Er wordt nog wat meer vertelt over de geschiedenis van de Domtoren, en hoe deze uiteindelijk gebouwd is. Een opmerkelijk feit, wat ook weer voor ‘oh’ en ‘aha’ zorgde in de zaal, is dat de Domtoren met slechts 10 tot 15 man is gebouwd. Réne weet het geheel goed te brengen zonder dat het een lange brei wordt. Nadat Réne zijn laatste woorden gesproken heeft, beginnen de meeste ouderen hun spullen te pakken om weer terug naar huis te gaan.

 

In gesprek met Marian van Giezen de ‘huisvrouw’ van de Huiskamer, blijkt dat de gemiddelde leeftijd van deze wijkbijeenkomsten toch wel boven de 65 jaar ligt. ‘Eigenlijk is dat ook vrij logisch, wat hebben jongeren hier nou op een donderdagmiddag te zoeken? De meeste zitten op school of houden zich met andere dingen bezig.’ Marian laat weten dat de Huiskamer van de Schildersbuurt een echte ontmoetingsplek is voor de mensen uit de buurt, mensen die eenzaam zijn of lezingen als deze bij willen wonen. ‘Elke donderdag is er een bijeenkomst waarbij iedereen elkaar weer ziet, het is gezellig, leuk en voor de ouderen een soort vriendenclubje’, aldus Marian van Giezen.

Het boek van o.a. Réne de Kam

Ondertussen heeft iedereen zijn of haar weg naar huis opgezocht en is de ‘woonkamer’ helemaal leeg. De stoelen worden weer op de juiste plek gezet en de koffiekannen worden omgespoeld. Volgende week donderdag is er weer een nieuwe bijeenkomst.