Het Boeddhisme is een minderheidsreligie in Nederland. Volgens het CBS zijn er zo’n 50.000 Boeddhisten in ons land die zich bezighouden met deze levensbeschouwing. Ik sprak met Pamela Brouwer en Sander Ossevoort over het Boeddhisme en kwesties die hierbij komen kijken.

Hoe bent u in contact gekomen met het Boeddhisme?

Sander: “Het boeddhisme klonk mooi in mijn oren toen ik het voor het eerst voorbij hoorde komen. Maar om er echt mee in aanraking te komen moest ik naar Tibet. Ik ben daar een korte tijd geweest maar daar heb ik het Boeddhisme eigenlijk niet ontdekt. Ik heb het ontdekt toen ik een boek kocht voordat ik naar Tibet ging, dit was eigenlijk een drijfveer om Boeddhist te worden. De reis was prachtig, maar het boek was toch een eyeopener waardoor ik het Boeddhisme heb gevonden.”

Pamela: “Ik hou enorm van klimmen, vandaar dat ik en mijn klimgroep een keer naar Nepal wouden om daar de natuur en bergen te bezichtigen. Ik wist toen nog weinig over het Boeddhisme, ik had er wel eens over gelezen in stripboeken maar voor de rest had ik er totaal geen kennis hierover. In Nepal zijn wij naar een gebergte gegaan waar veel Boeddhisten waren en eigenlijk niks anders dan dat. Iedereen hield rekening met elkaar en dit sprak mij enorm aan. Toen wij weer terug waren in Nederland heb ik de Dalai Lama in Den Haag gezien, dit vond ik helemaal niks eigenlijk. Maar via mijn man, die een keer langs was gegaan bij Diamantweg Utrecht, ben ik er meer in aanraking mee gekomen. Hij was zo enthousiast en lyrisch over dit moment dat ik maar ook een keer langs zou gaan. En nu ben ik ‘hardcore boeddhist’.”

Het gaat continu eigenlijk over de vrije wil

Wat betekent boeddhisme voor u en wat voor een invloed heeft het op uw dagelijks leven?

S: “Iedereen heeft een rugzak met bagage en waar je van af wil. Dit gebeurt niet dag op dag en heeft tijd nodig. Naarmate je meer mediteert ga je keuzes heroverwegen. In het begin vergeet je dit vaak, maar opeens bedenk je je dat je iets anders doet dan wat je gewend bent. Dan ben je goed op weg en kan het alleen maar beter gaan. Eigenlijk is het vallen en opstaan. Elke dag ben je bezig met het Boeddhisme, al is het meditatie of onderbewust keuzes heroverwegen.”

P: “Het is erg belangrijk voor mij. De invloed die het op mij heeft is ook groot, want je wordt steeds bewuster wat je doet en waarmee je bezig bent. In het begin merk je dit nog niet echt, maar naarmate de tijd vordert denk je: “ik had dit beter anders kunnen doen”. Voor dit alles had ik dat nooit, dus je denkt ook beter na over je keuzes. Dankzij meditaties voorkom je dit en leer je om eigenlijk twee keer na te denken voordat je iets zegt.”

 

In jullie vorm van het boeddhisme is de leerling ook in zekere mate de leraar, wat wordt hiermee bedoeld?

S: “Onze leraar is gewoon onze leraar, maar je bouwt ook op elkaar en leert elkaar nieuwe dingen. Iedereen heeft een ander leven en andere ervaringen, deze kan je doorgeven aan anderen waar zij weer wat mee kunnen.”

P: “Je kan van elkaars fouten leren. Het is gewoon om naar mensen hun fouten te kijken, maar je leert ook te kijken naar de goede kanten van mensen en vanuit hier energie te halen.”

Soms is het minimale leed nodig om op langer termijn groter leed te voorkomen

Is er een verschil tussen het Boeddhisme in het westen en in het Oosten? Zo ja, zijn er dan ook verschillen in feesten en rituelen?

S: “Als alle toeters en bellen elke keer aanwezig zijn raak je afgeleid aan de uiterlijke vormen. Maar het gaat in onze vorm om de innerlijke vormen van het Tibetaans Boeddhisme. Onze leraar zegt ook dat onze eigen taal het dichtst bij jezelf ligt, dus de snelste manier om processen te verwerkelijken is via je eigen taal. Al het extra’s hoort meer bij de Tibetaanse cultuur, daar is niks mis mee, maar voor ons is het overbodig.”

P: “Zeker met onze vestiging van de Diamantweg. Wij zijn een westerse vorm van het Tibetaans Boeddhisme. Onze leraar laat veel toeters en bellen achterwege die in het originele Tibetaanse Boeddhisme wel worden gebruikt. Het is interessant om al deze extra’s erbij te hebben, maar om dit bij elk ritueel of meditatie erbij te hebben is overbodig.”

 

Abortus is vaak een veelbesproken onderwerp in de wereld en religies. Boeddhisten denken dat door abortus het proces van wedergeboorte wordt onderbroken, waarom is dit zo?

S: “Wedergeboorte kan je niet onderbreken, want dit gebeurt sowieso vanuit het Boeddhisme. Maar met abortus is het zo, als het voorkomen kan worden, dan geef ik daar de voorkeur aan. Je kan niemand zeggen wat hij wel en niet mag doen, het gaat om de vrije wil die iemand heeft. Als je kan voorkomen om een leven vervroegd af te breken dan heeft dat als voordeel dat iemand zijn karma kan doorzetten en daardoor een stukje vrijer is. Soms is het minimale leed nodig om op langer termijn groter leed te voorkomen.”

P: “Het is een lastige kwestie. Is er bijvoorbeeld een uitzonderlijk geval waarbij je abortus moet plegen omdat anders de moeder overlijdt, dan moet je het gewoon doen. Het gaat continu eigenlijk over de vrije wil. Voorbehoedsmiddelen zijn ook verkrijgbaar, dat scheelt weer abortus.”

 

Blijft de huidige visie van Boeddhisten op het gebied van abortus de komende tijd hetzelfde, of kan deze visie zich ook ontwikkelen?

S: “Boeddhisme is tijdloos en de visie van de Boeddha is tijdloos. Het blijft daarom het slimste om leed te voorkomen. Boeddha zijn leer is en zal van alle tijden blijven en zal dus ook niet veranderen.”

P: “Hier ben ik het helemaal mee eens.”