Als liefdevolle tegenreactie op de Nashville-verklaring stond maandagavond 14 januari het Domplein in Utrecht stampvol. Het initiatief kwam van LHBT+ belangenvereniging Cultureel Ontspannings Centrum Midden-Nederland die op deze manier laat blijken niet achter de Nashville-verklaring te staan.

Iets voor de aanvang van het evenement staat er al een  groep mensen met regenboogvlaggen en lichtjes in de handen, klaar voor wat komen gaat. Het is bijna zeven uur s ’avonds en op het Domplein wordt het alsmaar drukker. Het homomannenkoor Can tatori del Duomo betreed het podium en opent de avond met een lied. Een poëtische boodschap van Jasper Albinus volgt, over zijn visie omtrent de Nashville-verklaring. In korte zinnen maakt hij duidelijk hoe het voor hem voelt om in een maatschappij te leven waarin Nashville gerelateerde onderwerpen nog elke dag aan bod komen . Hij sluit af met “Zoent vol op de mond. Bent even ambigué als de wereld om je heen. Vergeet even de opmerking die nog geplaatst moet worden. De vriend die nog uit de kast moet komen. De dorpen waar we ons uit hebben geworsteld. Denkt aan de nacht die van ons is. Slaapt vanavond niet alleen…”. Er valt een stilte gevolgd door een hard applaus.

Jasper Timmerman, voorzitter van COC Midden-Nederland, neemt het woord om de avond officieel te openen. “Ik vind het geweldig dat jullie hier allemaal naar toe zijn gekomen om onze liefdevolle reactie, tegen de onnodige kwetsende Nashville-verklaring, kracht bij te zetten. Want wij kiezen voor een liefdevolle reactie en niet voor haat, uitsluiting en ontkenning. Wij geloven in de liefde, in al haar diversiteit. Het is goed om te zien dat er ook mensen buiten de LHBTI-gemeenschap zijn die voor ons opkomen. Een van deze mensen is de eerste spreken van de avond. Onze eigen burgemeester van Utrecht: Jan van Zanen”.

De Burgemeester houdt een toespraak waarin hij verteld dat de stad Utrecht voor iedereen is en er niemand uitgesloten zou mogen worden. “Ik zag veel meer regenboogvlaggen hangen in de stad. En dat geeft precies weer hoe wij erover denken en voelen. Namelijk dat wij niemand uitsluiten. Omdat ze erbij horen, als ieder ander. Omdat wij hun nemen zoals ze zijn, als ieder ander. En met hen meeleven op momenten dat zij twijfelen aan de vanzelfsprekendheid van hun plaats in de samenleving.”  Er volgt een hartelijk applaus.

Het muzikale duo Dorka en Wessels is aan de beurt om hun steentje bij te dragen aan deze avond. “ik heb wel even getwijfeld of ik hier zou gaan staan vanavond. Ik kom namelijk uit een gereformeerde gemeente. Althans, zo ben ik opgegroeid.” Het publiek juicht haar toe en begint te klappen. Wanneer ze hun muziek starten wordt het stil op het plein en luistert iedereen vol aandacht naar het lied dat zij ten gehore brengen.

Vanuit religieuze kringen zijn er zelfs een aantal predikanten bereid gevonden vanuit hun perspectief te spreken vanavond. Wilfrieda Stam is een van hen. Haar boodschap is helder en wordt positief ontvangen door het publiek. “Als God had gewild dat ik een hetero vrouw was, dan had hij mij zo geschapen.” Er klinkt gejuich en geklap en ondanks de miezerregen verschijnt er op menig gezicht een glimlach.

Terwijl het koor nog een laatste lied zingt begint het steeds harder te regenen. Voor niemand een reden om eerder te vertrekken want op het plein blijft het druk. Na het laatste lied worden de zelf meegenomen kaarsjes ontstoken bij het homomonument. In de Domkerk is iedereen welkom om onder het genot van een kopje koffie of thee, na te praten over deze bijzondere avond.