Met loeiende sirenes kwam een brandweerwagen vanmiddag via het busstation van Utrecht Centraal aangereden. De wagen kon zich in alle haast nog net voor passerende bussen werpen. De wagen bleef bij aankomst enkele minuten vlak naast het treinspoor wachten waar de sirenes werden gedoofd. Op het eerste gezicht was er niets alarmerends te bekennen bij het busstation, alhoewel in de stationshal zich een opmerkelijke situatie voordeed.

Reizigers verplaatsten zich via de (rol)trap van het busstation naar de stationshal op weg naar de volgende aansluiting. In de hal hing een opmerkelijke sfeer. De poortjes waar mensen normaliter hun ov-chipkaart voor houden om in te checken, werkten niet. De deuren van de poortjes waren geopend waardoor iedereen de hal waar de treinen en winkels zijn, in kon lopen. Opvallend is echter dat niemand dit deed. Met een rap tempo vormden zich rijen voor de geopende poortjes. Op de incheckpoortjes is het volgende leesbaar ”verlaat direct het station” in witte letters met een gele achtergrond.

Een enkeling wurmde zich door de mensenmassa heen om vervolgens via de geopende poortjes hun trein te bereiken. Niet iedereen heeft de mededeling op de incheckpoortjes zien staan. Niet geheel onlogisch aangezien dit de enige leesbare vorm van berichtgeving naar de reizigers toe was. Niet iedereen heeft de mededeling via de speakers kunnen horen. De roltrappen zijn in ieder geval allemaal stilgezet uit veiligheid.

Wat er precies gaande was in de stationshal werd niet geheel duidelijk voor reizigers. ”Ja, ik ga echt die hal niet in hoor, straks ligt er een bom ofzo” zei een jongen tegen zijn reisgenoot. Verder is er weinig paniek te beproeven, ondanks dat door de ontbrekende informatie reizigers gaan speculeren. Zo werd gesproken over de brandweer die zich nog bij het busstation bevond, maar ook over de toenemende hoeveelheid aan spoorwegpolitie. De belangrijkste vraag die centraal staat is ”wat is er gebeurd en wanneer wordt het station vrijgegeven?”. Helaas bleef deze vraag voor de reizigers onbeantwoord,want ook bij navraag aan een politieagent geeft ook hij aan dat hij niet weet wat er precies aan de hand is.

Reizigers die de mededeling negeerde of hier niet van afwisten konden zonder problemen bij hun trein komen. Op de reis borden stond verder geen aanvullende informatie en daarmee kon worden aangenomen dat de treinen bleven rijden. Voor een enkeling die de regels niet naleefde,  een verrassing dat dit inderdaad het geval was. Treinen arriveerde en vertrokken gedurende de brandmelding.

In de stationshal vormde zich een duidelijk zichtbare linie aan mensen voor de poortjes. De meerderheid zocht gedurende de melding op zijn of haar telefoon naar de oorzaak van deze mededeling. Na een minuut of vijftien bleek het om een brandmelding te gaan en even later verplaatsen reizigers zich al snel naar het juiste spoor.