Pianist en schrijver Aeham Ahmad, afkomstig uit Damascus, komt dit weekend naar Utrecht. Hij treedt zaterdag 15 december op in de Centrale Bibliotheek waar hij ook mensen te woord staat. Daarnaast vertelt hij over zijn boek waarin hij zijn ervaringen in Yarmouk, Syrië, deelt.

De Palestijnse-Syriër groeide op in vluchtelingenkamp Yarmouk, een wijk in Damascus. Toen Aeham vijf jaar oud was, leerde zijn vader hem piano spelen. Uiteindelijk studeerde hij op zijn drieëntwintigste af aan het conservatorium in Damascus. Aeham rolde zijn piano zo nu en dan de straat op en bespeelde het, om zijn kapotgeschoten wijk enigszins hoop in te blazen. Video’s hiervan gingen de hele wereld over. Op een dag in 2015 werd zijn instrument verbrand door IS aanhangers. Het beleid van de extremisten luidt onder andere dat er geen muziek gespeeld mag worden. “De piano was als mijn vriend, het was alsof ze hem hadden vermoord”, schrijft hij in zijn boek. Nadat dit evenement plaatsvond was Ahmad’s in levensgevaar en besloot hij samen met zijn gezin te vluchten. Maar tevergeefs, de reis bleek zo duur dat alleen Aeham zelf het oostblok door naar Duitsland kon reizen. Daar woont hij nu in Wiesbaden en inmiddels is zijn gezin ook overgekomen.

De piano was als mijn vriend, het was alsof ze hem hadden vermoord

In 2015 werd Ahmed al erg bekend in Europa met zijn verhaal en muzikale talent. Hij speelde tijdens verschillende evenementen om bewustwording te creëren omtrent de oorlog in Syrië en stelde zich open voor interviews met onder andere CNN. Ondertussen staat hij ook wel beter bekend als de pianist van Yarmouk. In Duitsland ontving hij de eerste Beethovenprijs voor mensenrechten, vrede en integratie.

In zijn boek, inmiddels ook vertaald in het Nederlands, beschrijft Ahmed zijn levensverhaal. Van zijn reis door onder andere Griekenland en Kroatië, tot zijn aankomst in Duitsland. Keer op keer speelt muziek een rol in zijn verhaal. Het redde hem in zijn wijk en nu in Europa helpt het hem zijn verhaal te vertellen. Met zijn schrijfwerk probeert hij duidelijk te maken dat de wijk Yarmouk als het waren vergeten wordt, eten en hulpmiddelen worden er niet aangevoerd.

De musicus wil met zijn optredens door heel Duitsland en de rest van Europa, laten zien dat het grootste deel van de Syriërs deze oorlog nooit heeft gewild. Nu hij ook een stop maakt in Utrecht, is er de kans om hem zijn verhaal zelf te horen vertellen door middel van woorden en muziek.