Green Office HU organiseert 11 december een filmavond met een borrel in het HU-gebouw op de Padualaan 99. Vanavond draait de film ‘DOWN to EARTH’ en vindt achteraf een gesprek plaats over duurzaamheid. Green Office HU vraagt hiermee meer aandacht voor duurzaamheid binnen het onderwijs. Bij de ingang van het gebouw staan een paar groene statafels klaar met wat drankjes. Het publiek stroomt langzaam binnen en wordt warm verwelkomd door de organisatoren.

Green Office HU zet zich in om duurzaamheid te verankeren met het onderwijs op de Hogeschool Utrecht. Zij proberen dit doel onder andere te bereiken door een maandelijks evenement te organiseren waarbij zij mensen informeren en hopen te inspireren en activeren. Het evenement van deze maand is een documentaire kijken en een georganiseerde discussie na afloop voeren. ‘DOWN to EARTH’ is gemaakt door Renata Heinen en haar partner Rolf Winters. Het koppel besluit in 2010 alles achter te laten en maken samen met hun drie kinderen een wereldreis van twaalf maanden. Ze leven als nomaden in zes verschillende continenten en totaal afgezonderd van stromend water of elektriciteit. Dit allemaal om zich te distantiëren van een wereld van massaconsumptie, -productie en eindeloze vervuiling.

De zaal, direct rechts bij binnenkomst, stroomt vol met voornamelijk studenten. Iedereen spreekt Engels zodat het evenement net zo toegankelijk is voor Nederlanders als voor internationals. Vooraf houden Suuz en Onno, twee leden van het ‘Greenteam’, een kort praatje. Ze vertellen over de doelen van de organisatie en alle projecten die zij organiseren. Als introductie voorafgaand aan de film zegt Suuz “Duurzaamheid is ons ding. Laten we kijken hoe ‘down to earth people’ leven en omgaan met de natuur.” Terwijl ongeveer zestig mensen in de zaal zitten, gaan de lichten uit en speelt het verhaal zich af op het doek.

Onno en Suuz leiden de documentaire in

 

De documentaire duurt negentig minuten. De beelden geven een kijkje in de wereld van nomadenstammen in Peru tot die van de Aboriginals. Na afloop wordt geapplaudisseerd en Suuz en Onno stappen de vloer weer op. “Dit was de eerste keer dat ik de documentaire zie, ik sta versteld,” zegt Onno. Ook vertelt hij hoe het hem heeft wakker geschud en hoe hij een brug ziet tussen de levensstijl van de nomaden en duurzaamheid. Green Office is benieuwd wat het publiek ervan vindt en heeft daarom vragen opgesteld om het gesprek te starten. De eerste vraag luidt: ‘Denk je dat wij onze verbintenis met natuur verloren zijn?’

Het publiek weet niet zo snel te reageren. Suuz start het gesprek door zelf antwoord te geven op de vraag. “Als we de natuur meer zouden waarderen, dan waren we er ook meer verbonden mee geweest.” Een vrouw in het publiek steekt haar hand op. “Ik denk dat het heel belangrijk is om te zien hoe sommige mensen leven in en met de natuur. Hierdoor realiseer ik me dat het natuurlijk is om onze natuur te beschermen, omdat het voor iedereen belangrijk is.” Mensen in het publiek lijken het met elkaar eens te zijn en geven soortgelijke antwoorden.

Na de eerste vraag lijkt het publiek wat meer op gang te komen. Op de tweede vraag: ‘Denk je dat we onze huidige manier van leven in de moderne wereld moeten aanpassen om onze planeet te redden,’ reageert het publiek direct. Een dame zegt dat wij als consumerende maatschappij meer zouden moeten doen om het milieu te redden. Een andere vrouw haakt daarop in en zegt dat de omgeving waarin je opgroeit een grote rol speelt bij de invloed die iemand heeft op het milieu. Ze refereert naar de docu waarin de nomaden vertellen over het niet nadenken over morgen, maar vandaag leven. Ze vindt dit tegenstrijdig, omdat wij als burger van een consumerende maatschappij wel over de toekomst moeten nadenken om klimaatproblemen aan te kunnen pakken.

Als laatst wordt aan het publiek gevraagd of zij op een plek willen leven waarin je compleet afgesloten bent van de moderne wereld en geen idee van de tijd hebt. Een vrouw antwoord dat zij dit erg prettig zou vinden. Een andere jongen reageert en maakt erg duidelijk het hier niet mee eens te zijn. “Ik zou niet in zo’n afgesloten wereld willen leven. En dat is ook wat ik niet leuk vond aan de docu om eerlijk te zijn; het romantiseren van bepaalde aspecten in het nomadenbestaan. Zelfs de grootse nadelen aan zo’n leven, worden naar iets positiefs gedraaid. Ik vind de uitspraak ‘An empty stomach is full of wisdom,’ erg stom. Ze romantiseren de negatieve aspecten die zo’n manier van leven heeft.”

Suuz en Onno sluiten het gesprek af en benadrukken nog een keer hoe jij als persoon kan bijdragen aan een beter milieu. Daarnaast wordt gemeld dat er nog plek is voor vrijwilligers bij Green Office HU. Het publiek mag de zaal hierna verlaten en krijgt twee consumptiemuntjes aangereikt, waarmee ze twee drankjes kunnen halen in het café van Padualaan 99. De muziek staat aan en mensen praten samen na over de documentaire en de discussie. Chiel vertelt dat hij het een mooie, maar niet helemaal realistische film vond. “Als kijker sta je vrij ver af van het leven dat wordt laten zien in de film, dat maakt het moeilijk om je in te leven. Ook had ik graag gezien hoe het gezin leefde voordat zij deze wereldreis maakte. Maar ik ben door de film en het gesprek erna wel gaan beseffen dat we in deze wereld te veel bezig zijn met wat we allemaal willen en ik zou daar wel minder behoefte aan willen hebben.”