Column - Juni is de maand om, als je deel uitmaakt van de lhbt-gemeenschap, trots te zijn op je seksuele geaardheid. Pride Month staat voor de hele gemeenschap overal ter wereld in het teken van het vieren van je geaardheid, maar vooral gaat het om het laten zien dat je trots bent op wie je bent en waar je bij hoort. In deze maand vindt ook altijd de Gay Pride plaats, die hier in Utrecht 1 juni plaatsvond. Een spectaculair feest waar lhbt’ers en hun supporters van de gemeenschap volledig uit hun dak gaan. Klinkt als het recept voor een ongecompliceerde middag, toch?

Drie volwassen mannen uit Boston in de Verenigde Staten hebben nu iets nieuws verzonnen: de zogenaamde Straight Pride. Een eendaags evenement wat, mocht er een vergunning voor komen, gehouden zal worden om, ik citeer: “inclusiviteit te bereiken en bewustwording van problemen waar hetero’s tegenaan lopen te verspreiden.” De organisatie nodigt iedereen in Boston uit om “de diverse geschiedenis en cultuur van de heterogemeenschap te vieren”.
Ik, als beginnend journalist zijnde, ben natuurlijk reuze nieuwsgierig aangelegd en was uiteraard benieuwd naar deze diverse geschiedenis en cultuur. Toch moet ik u teleurstellen. Na een middagje uitgebreid gebruik gemaakt te hebben van mijn nieuw verworven research vaardigheden kwam ik slechts achter het volgende: Drie jongens uit Boston verkopen klinkklare onzin.

Nergens op geen enkele zoekmachine is er iets te vinden over een diverse geschiedenis of een diverse cultuur van de heterogemeenschap. Problemen m.b.t. het zijn van hetero, ben ik ook niet tegengekomen. Daarentegen is er wél zoiets als een diverse geschiedenis en cultuur van de lhbt-gemeenschap. De Gay Pride werd voor het eerst in 1970 gevierd ter herdenking aan rellen in New York tussen de politie en lhbt’ers. Na jarenlange discriminatie en geweld van de politie besloot de gemeenschap terug te vechten, waarbij er gewonden vielen. En in tegenstelling tot hetero’s, komen lhbt’ers legitieme problemen door hun seksuele geaardheid tegen. Nu kunt u denken aan een blauwtje lopen in de kroeg als iemand hetero blijkt te zijn. Maar u kunt ook denken aan andere problemen zoals, ik noem maar wat, discriminatie op de werkvloer, verbaal en fysiek geweld, gevangenschap, marteling, gestenigd worden en in sommige landen zelfs de doodstraf. In zeventig landen is het nog niet oké homoseksueel te zijn. Daarbij horen 27 landen waar het niet is toegestaan om te trouwen met wie je als lhbt’er van houdt.

Voor de lhbt-gemeenschap is er daarom genoeg reden om trots te zijn. Trots op dat er letterlijk gevochten is om geaccepteerd te worden in de maatschappij, alhoewel de strijd in sommige landen dus nog steeds niet gestreden is. Dat is waarom er voor de lhbt-gemeenschap een Pride Month en een Gay Pride is, om één keer per jaar volledig zichzelf te kunnen zijn zonder na te hoeven denken over eventuele consequenties. Dus in plaats van dat deze drie heren uit Boston en alle geïnteresseerden in deze parade zich afvragen waarom er geen Straight Pride is, lijkt het mij een uitstekend idee als zij, in plaats van zich bezig te houden met het opwekken van (een slechte poging tot) medelijden, dankbaarheid tonen voor het feit dat er voor hen geen hoeft te zijn.