Eenzaamheid onder ouderen – het is vandaag de dag een veel besproken onderwerp. Uit cijfers van de Volksgezondheidsmonitor Utrecht blijkt dat de eenzaamheid onder ouderen in Utrecht blijft groeien.

Ruim 12 procent van de 65-plussers in Utrecht voelt zich ernstig eenzaam en 56 procent heeft weleens een gevoel van eenzaamheid. 54 procent van de 80-plussers in Utrecht mist mensen om zich heen om problemen mee te delen. Eenzaamheid onder ouderen komt ook in de rest van Nederland voor in groten getale. De cijfers zijn niet mals: van de 2,9 miljoen 65-plussers in Nederland voelen zich er ruim 900.000 eenzaam, zo meldt het ouderenfonds. In de Wilhelminakerk in Utrecht Oost hebben meerdere vrijwilligers het initiatief genomen om de eenzaamheid onder ouderen in Utrecht Oost te bestrijden.

 Indien het reukvermogen van de binnenwandelende ouderen nog voldoende functioneert, is het de nostalgische geur die door de neus naar binnendringt.  Dit is de geur van de Wilhelminakerk , waar elke dinsdagochtend onder het genot van een vers kopje koffie de gezelschapsspelletjes uit de kast worden getrokken.

De ouderen, gemiddeld tussen 80 en 100 jaar oud, druppelen één voor één binnen in een zijkamer van het kerkgebouw. Gezamenlijk nemen ze plaats aan één van de  witgelakte tafels in de ruimte waar de koffiegeur sterk aanwezig is. De Rummikubstenen liggen al klaar. De gerimpelde, maar uiterst verzorgde, met sieraden beklede handen van Ineke (95) grijpen naar de Rummikubstenen.  Trillend zet zij de stenen in de daarvoor bedoelde bruine houder en begint zij fanatiek het spel met drie tegenstanders van ongeveer dezelfde leeftijd. De vier spelers, allen rond de 90 jaar, praten amper met elkaar. Ze zijn geconcentreerd en leggen om de beurt een Rummikubsteen op tafel. Zo nu en dan verschijnt er een glimlach op één van de gezichten.

Wijmie de Vries (80) organiseert elke dinsdag trouw de spelochtenden. Zij zet zich al ruim 40 jaar in voor de Wilhelminakerk. Eerst deed zij dit door elke week op bezoek te gaan bij ouderen. Nu doet ze dat door middel van het organiseren van de spelochtenden en andere initiatieven vanuit de kerk. Wijmie zet zich in voor deze doelgroep omdat zij wil voorkomen dat ouderen vereenzamen. ‘’Ik wil ervoor zorgen dat ouderen niet zeven dagen per week thuis zitten. Gerda heeft bijvoorbeeld helemaal geen familie meer en is afhankelijk van haar rolstoel omdat zij geen goede heupen meer heeft. Ik haal Gerda elke week op en ik breng haar weer thuis, dit is haar enige uitje in de week. Ik wil niet dat dit soort mensen vereenzamen.’’

Wijmie en vele andere vrijwilligers van de Wilhelminakerk zetten zich in voor deze kwetsbare doelgroep. Dit doen zijn niet alleen door middel van het organiseren van deze spelochtenden, maar ook door middel van andere initiatieven.  Elke week kunnen inwoners van Utrecht Oost bijvoorbeeld binnenlopen in de ‘woonkamer’ die naast de kerk te vinden is.

Ineke speelt ongestoord haar potje Rummikub verder. Aan een van de andere tafels zit Martha van de Weide (87).  Zo nu en dan neemt zij een nipje van haar koffie terwijl zij de bladzijde van de krant omslaat om op de hoogte te blijven van wat er gebeurt. Martha is altijd een vrouw van de wereld geweest. Vijf keer vertelt zij trots hoe zij au-pair is geweest in Amerika. Martha bezoekt elke week de spelletjesochtend. ‘’Ik woon vlakbij, de straat achter de kerk. Door dit soort dingen kan ik echt van het leven genieten en zit ik niet alleen in een hoekje eenzaam te zijn’’.