UTRECHT- Ruim een maand geleden opende het nieuwe huiskamercafé Refter aan de Nachtegaalstraat haar deuren. De ongedwongen, huiselijke sfeer wekt de indruk dat dit gezellige café hier al 100 jaar zit. “Mensen moeten zich hier op hun gemak voelen.”

Lotte Dolderman en haar partner Rogier Meulman runnen het etablissement. Zij willen zich zo conceptloos mogelijk profileren. “Maar dat is natuurlijk ook een concept, want alles is een concept. Maar het hele fenomeen concept vinden wij heel vermoeiend.” Toch sluit deze opening naadloos aan bij de doelstelling van de gemeente Utrecht. De gemeente wil toerisme en cultureel bezoek aan de stad stimuleren. En ondersteund daarom de trend van ‘uit eten in de wijk’. Nieuwe horeca in de stad is daarom gewenst, maar wel op de juiste plek en in balans met de omgeving. De gemeente staat dus geen uitbreiding van horeca toe op plekken waar geen goede balans met wonen en andere economische activiteiten te vinden is.

Terwijl Ed Sheeran met zijn warme stem de ruimte vult, worden gasten met een lach en een vriendelijk gebaar door Lotte en Rogier van harte welkom geheten. De avondzon die over de eikenhouten tafels valt, de warme kleuren en het huiselijke meubilair, laten café Refter voelen als thuiskomen. Voor iedereen.

De manier waarop café Refter zich onderscheidt van alle andere horecagelegenheden in Utrecht zit hem voornamelijk in de locatie en in de ongedwongen sfeer. De eigenaren mikken op een gevarieerde doelgroep. Van buurtbewoners, tot studenten, tot dagjesmensen. Uiteenlopende gasten worden ontvangen en kunnen kiezen voor een makkelijk doch smaakvol menu. “Het is hier een beetje van ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’. Mensen die hier komen hebben gewoon behoefte aan goede frietjes, verse salade en een mooie saté”, aldus Dolderman.

De naam Refter verwijst naar het eetlokaal van de monniken. Zo heette de ruimte in het Klooster waar gegeten werd. “Ik vond ‘Lokaal’ en ‘Kantine’ zo afgezaagd. Dat hoor je al heel veel, dat is nu helemaal hip. Juist omdat wij authentiek willen zijn hebben wij voor deze naam gekozen.”  Lotte wijst naar de grote lederen stoel die in de hoek van het café staat. “Hetzelfde met de meubels. Ik vind het leuk als er een verhaal achter zit. Het moet hier geen Kringloop worden, maar ik vind het wél leuk als het een beetje ‘doorleefd’ is.”

“Men moet ons fijne huiskamercafé letterlijk nog even vinden.” Lotte en Rogier zijn ervaren horecaondernemers, eerder runden zij een café midden in het centrum van Utrecht. Het verschil met de klandizie in de stad zien zij duidelijk. “Mensen die in de stad zijn, gaan daar vaak doelbewust heen. Winkelen, slenteren, terrasje pakken en een hapje doen. Hier is dat anders. We moeten het bij Refter echt hebben van buurtgenoten, studenten en toevallige passanten. Dagelijks fietsen hier honderden mensen langs en ik hoop dat een deel daarvan het er hier leuk uit vindt zien en binnenkomt voor een hapje en een drankje”, zegt Lotte terwijl haar blik afdwaalt naar de drukke Nachtegaalstraat. De nieuwsgierigheid begint te komen, dat zagen ze in de afgelopen maand al gebeuren. Het kost misschien wat tijd, maar het broeit en het zingt nu rond. “We horen het ook van medeondernemers, dat mensen blij zijn dat wij hier nu zitten.”

De beide ondernemers hebben zich al voorbereid op een jaar hard werken, dat zij zien als investering in het opbouwen van een klantenkring en het vergaren van naamsbekendheid. Zij maken op dit moment lange dagen. Zes dagen per week van half negen tot een uur of één. “Wanneer je dicht bent, fietsen mensen voorbij. Als er dan geen reuring is of als er niks gebeurt, dan blijft het ook niet hangen. Daarom willen wij in het eerste jaar zoveel mogelijk open zijn.”

Lotte en Rogier hadden jarenlang een droom om de drukte van de stad te ontvluchten in Frankrijk. Dat is helaas niet doorgegaan. “Soms lopen dingen anders dan gepland. We hadden op meerdere vlakken tegenslag. Financieel, het bouwkundig rapport, de grondsanering en de hele Franse bureaucratie. Er komt zoveel bij kijken.” Op een gegeven moment hebben de twee ondernemers geaccepteerd dat het gewoon niet de goede timing was.

Maar één ding wisten Lotte en Rogier zeker, die drukte van een bedrijf midden in de stad, dat wilden ze voorlopig niet meer. “Je moet wel happy zijn met wat je doet”, zegt Lotte. Met café Refter wil het stel nu een buurtfunctie vervullen en daarnaast ook een leven leiden waarin zij het horecawerk makkelijker kunnen combineren met hun privéleven. Nu wonen ze boven de zaak. “Dat is ideaal, ook voor de kinderen”, glunderen ze.

Het stel gaat na dit experimentele, investeringsjaar kijken wat er anders of beter kan. “Wellicht kunnen we dan ook schuiven met de openingstijden. Als blijkt dat die ochtenden voor ons gewoon niet rendabel zijn dan vind ik het ook helemaal niet erg om die op te geven.”

Rogier vertelt dat wat hem betreft de ochtenden nog wat drukker mogen worden. “De sfeer is hier dan zo ontzettend fijn. De zon op het terras, de deuren open, muziekje aan. Dan denk ik: ‘Ja man, hier wil je toch heen’. En ergens doet het ons ook een klein beetje aan Frankrijk denken.”