UTRECHT – Moeten we nou wel of niet Tweede Pinksterdag inruilen voor een andere religieuze feestdag? De discussie die al een aantal jaar speelt in de Nederlandse samenleving, kwam ook dit jaar weer om de hoek kijken. Een discussie die leidde tot veel tegengeluid vanuit de Nederlandse kerken, maar wat vindt de gelovige jongerengeneratie van deze discussie? Esther Vloedgraven is juist zeer positief.

Pinksteren, de vijftigste dag na Pasen. Christenen vieren op deze dag de uitstorting van de Heilige Geest over de leerlingen van Jezus en zo de geboorte van de Kerk. Het is Tweede Pinksterdag. Een mooi moment voor de drie remonstranten theologen, Christa Anbeek, Peter Nissen en Joost Röselears om de dialoog aan te gaan over het inruilen van deze Christelijke feestdag, met als goede kans maker het Suikerfeest als plaatsvervanger. De kwestie verscheen onder meer in kranten als het NRC, de Volkskrant en Trouw en leidde tot veel commotie.

Student Esther Vloedgraven, geboren en getogen in het pittoreske dorpje Ter Apel in Groningen, woont sinds kort in Utrecht, waar zij psychologie studeert aan de universiteit. Haar studententijd maakt zij compleet door lid te zijn van de christelijke studentenvereniging Navigators in Utrecht, waar naar haar zeggen ‘bier en bijbel naast elkaar leven’. Haar reactie na het lezen van het artikel was optimistisch. “Mijn eerste reactie? Ik denk dat het een goede stap is”, zegt Esther. “Ik heb sowieso altijd het idee dat het christendom een beetje wordt opgedragen. Mensen ervaren dat misschien niet zo, omdat ze alleen denken ‘chill, een vrije dag!’, maar als je gaat kijken naar de culturen die je in Nederland hebt, is het sowieso veel logischer dat je anderen ook een dag geeft.”

De theologen Christa Anbeek, Peter Nissen en Joost Röselears, pleiten voor het feit dat Pinksteren een feest van inspiratie is en de inspiratie grenzeloos is. Zij vinden dat het opnemen van het Suikerfeest als vrije dag, zorgt voor een nieuwe officiële vrijdag in Nederland die betekenisvol is. Tweede Pinksterdag is volgens hen een eigenaardige dag, want volgens de christelijke kalender bestaat deze dag helemaal niet.

Esther is het hier mee eens. Zij vindt dat Pinksteren ook maar één dag gevierd kan worden. “Waarom Pinksteren twee dagen? Met Kerst en Pasen vind ik de discussie veel logischer, maar Pinksteren is al wat minder bekend geworden. Ik zou het heel goed vinden als zoiets wordt veranderd, alleen is het lastig, omdat volgens mij het christelijke de overheid vroeger vormde en dat ze vanuit daar zijn gaan regeren. Ik weet dus niet in hoeverre dat mogelijk is. Laatst zat ik me ook te bedenken: waarom heeft heel Nederland vrij, als maar een klein groepje het aan het vieren is?”

Ook wordt Pinksteren door de theologen vergeleken met het Suikerfeest. Zo zouden zij dezelfde achterliggende gedachtes hebben, namelijk: verbondenheid, diversiteit en veelkleurigheid. Maar hier is Esther het niet helemaal mee eens. “De basis van de ideeën van de feestdagen zijn niet te vergelijken. Pinksteren gaat over de uitstorting van de Heilige Geest en dat discipelen (door Jezus uitgekozen volgelingen) dit met hem konden verkondigen. Van het Suikerfeest weet ik niet het fijne af, maar als je het algemeen trekt naar het Nederlandse belang, dan zal je dat wel kunnen vergelijken. Althans, de normen en waarden die bij de feesten horen. De achterliggende gedachte is echt anders.”

Door deze discussie blijkt dat nog veel gelovigen het zien als inperking van het geloof, het afschaffen van de Nederlandse traditie en/of cultuur. Esther denkt dat dit vooral wordt gedacht onder de ‘oude garde’ en zegt dat de manier van geloven is veranderd. “Ik denk niet per se dat het christendom hiermee wordt ingeperkt. Landelijk wordt op die manier minder met het christendom gedaan, waarop je zelf meer de keuze krijgt om te kiezen voor het geloof”, legt Esther uit. “Ik denk juist dat het goed is om dit ter discussie te stellen, omdat je echt gaat nadenken van: waarom doen we dit eigenlijk en waarom vieren we dit? Als we zoveel moslims in Nederland hebben, waarom geven we hen dan geen stem? Dus ik denk dat de oude garde of de streng gelovigen misschien denken ‘dit is onze feestdag’ en ‘die moeten we behouden’. Ik denk dat sowieso de generatie die nu gelooft veel losser erin staat.”

Esther ziet Pinksteren niet als viering van het geloof, maar ze noemt het eerder ‘stilstaan bij het feit dat er iets is gebeurd’. “Ik denk dat het sowieso goed is om een houvast te hebben. Ik denk niet dat het per se nodig is om het te vieren, maar dat het een geheugensteuntje is en even een reminder van: hee, je mag dankbaar zijn dat dit is gebeurd, want als we dit niet meer vieren dan vervaagt het’. Misschien is dat voor mezelf de belangrijkste reden dat ik er af en toe bij stil sta wat er is gebeurd. Natuurlijk, ook het samen zijn en het delen met anderen, maar ik zie het meer als stilstaan bij iets, dan het vieren van iets, want je viert het niet echt”, lacht ze.