UTRECHT – Wie durft te beweren dat Utrecht haar festivalscene van het kaliber ‘fantasiearm’ is, heeft duidelijk het SWITCH festival nog nooit bezocht. Het festival verscheen 7 april in het Spoorwegmuseum in Utrecht, en was met zijn kunstinstallaties, ongewone artiesten en sfeervolle locatie een zeer welkome nieuwkomer in de Utrechtse festival scene.

Een beetje vreemd voelt het wel, binnenlopen bij een museumfoyer op de vrijdagavond. Aarzelend lopen Sanne van Loo (25) en Michelle Geelen (25) vooruit, de lege galmende hal in. De entree en hal doen door de leegte imposant aan, en de bezoekers lopen onwennig vooruit, het perron op. “We hebben eigenlijk de kaartjes gewonnen, maar het klonk wel heel leuk.” Deelt Sanne mede. “Het ziet er wel een beetje leeg uit he?” Vult Michelle aan. In stilte lopen ze het perron over, totdat ze plots verrast worden door een groepje jongemannen die in gekostumeerd pak tevoorschijn springen vanachter een stuk muur, en in gezang uitbarsten. Giechelend blijven de meiden even onwennig staan, zich onbewust heel geleidelijk in de sfeer van het SWITCH festival dompelend.

De continue verrassingen zijn een duidelijk thema bij het festival. Of het nou de tv scherm installatie ‘iGlow’ van fotograaf Ruud Vonk is tussen de verschillende treincoupés, of een technofeest met artiesten zoals dj set ‘Kraak en Smaak’ in een verstopt uithoekje van het museum; de bezoekers worden keer op keer doelbewust verrast. ‘Diversiteit’ staat bij het SWITCH festival ook duidelijk hoog in het vaandel; er is voor ieder wat wils. Dit is waarschijnlijk ook waarom de 900 bezoekers uit zo’n ogenschijnlijk onwerkelijk gezelschap bestaan; een vrouw met een baby in haar halsdoek staat vrolijk een biertje te drinken terwijl haar metgezel losgaat op de centrale dansvloer. Even verderop zitten een aantal 50-plussers een broodje te eten op de picknickbanken en staan een aantal jonge studenten vrolijk op een felgekleurde lichtinstallatie te tikken.

Een element wat erg meehelpt bij de sfeer die het SWTICH festival heeft proberen neer te zetten, is de ongewone locatie. Bezoekers kijken hun ogen uit in de imposante, industriële hal. De ijzeren schijnwerpers, houten balken, gekleurde lichten en oude treinlocomotieven helpen mee om het festival een buitenaardse, ongewone sfeer te geven. Maar, dit heeft volgens bezoeker Daniel van Staveren (26) die op het buitenperron een sigaret staat te roken, ook een licht negatief effect. “Het lijkt zo leeg.” Zegt hij lachend. “Er zijn dan wel veel bezoekers, maar ze hadden er best wat meer treinen neer mogen zetten!”

Lisa Jette (25) deelt Daniel’s mening niet. ‘Ik vind het echt fantastisch.’ Zegt ze enthousiast terwijl ze nog een slok van haar speciaalbiertje neemt. “Ik zat net in een treincoupé voor een akoestisch concert… Het leuke is, is dat er helemaal niet zoveel ruimte is in zo’n coupé. Je zit met een handvol anderen praktisch van een privéconcert te genieten.”

Dat de optredens aanslaan bij de bezoekers is overduidelijk; wie nog een carbaret voorstelling wilt meepakken moet zich minstens 15 minuten van tevoren melden bij het rood en goud-gekleurde theater. De laatsten in de rij zuchten geïrriteerd, en wandelen weer richting de centrale hal. Wie nog een dansje wilt doen heeft gelukkig meer keus; in zowel de centrale hal als het afgelegen kleine danshalletje ‘Elektra gebouw’ spelen de DJ’s vrolijk door. Rond een uur of 00.00 lopen bezoekers voldaan richting hun garderobe kluisjes, waaronder Sanne en Michelle. “Het was echt de definitie van verrassing. We gaan de volgende keer echt weer, vrije kaarten of niet.”