Het lijkt een gekke plek voor een toneelstuk, een verzorgingstehuis. Toneelgroep ‘Als de beren komen’, die bekend staan om hun locatietheater, zag het als een goede uitdaging om daar een voorstelling te produceren.

Verzorgingstehuis ‘Tuindorp Oost’ stopte een aantal jaar geleden met de opname van ouderen. Om de leegstand tegen te gaan werd er in samenwerking met jongerenhuisvesting ‘Socius’ een plan bedacht. Er werden jongeren in de lege appartementen gehuisvest. Zo woonden er voor een tijd jongeren en ouderen naast elkaar, maar de zomer van 2018 kwam dit project ten einde. Toneelgroep ‘Als de beren komen’ zag dit als inspiratie voor hun nieuwe toneelstuk: ‘FLAT’.

Het is al donker buiten als de toeschouwers op woensdagavond verzorgingstehuis ‘Tuindorp Oost’ binnenstromen. Het is geen grote groep, want deze uitvoering is een try-out. Om iets over acht wordt het publiek door twee gidsen meegenomen naar de twaalfde verdieping van het verzorgingstehuis. Wat als eerste opvalt is het prachtige uitzicht. Het is onbewolkt, en de verlichte stad Utrecht is goed te zien. Als de groep compleet is worden ze het eerste appartement in geleid. Het publiek is onder de indruk. Het lijkt alsof ze recht iemands huiskamer inlopen. De eerste twee acteurs, het stel Steef en Guus, spelen hun scène en na een luid applaus begeeft de groep zich naar de achtste verdieping. Terwijl ze de trappen aflopen wordt het weer even duidelijk dat ze zich in een verzorgingshuis bevinden. Op de hoek van het trappenhuis staat een karretje met spullen die nodig zijn om de ouderen te verzorgen.

Eenmaal op de achtste verdieping aangekomen stapt het publiek de huiskamer van een gepensioneerd echtpaar in. Zij vertellen op geestige wijze hoe hun tapijtwinkel na 28 jaar failliet is gegaan en hoe zij in het appartement terecht zijn gekomen. De acteurs van de eerste scène hebben zich ondertussen bij het publiek gevoegd. Aan het einde van de tweede scène loopt de groep toeschouwers naar de vijfde verdieping om daar de derde en laatste scène te bekijken. Bij binnenkomst worden ze welkom geheten door Johanna, een oudere bewoonster van de flat. Zij vertelt over haar leven en over het gemis van haar overleden man. Het publiek is erg onder de indruk van haar verhaal. Dit komt vooral doordat Johanna het publiek actief betrekt bij haar verhaal.

Na de scène van Johanna worden de aanwezigen uitgenodigd om samen met de acteurs en actrices een drankje te drinken in de refter van het verzorgingstehuis. Daar blijkt hoe enthousiast het publiek is over het stuk. Actrice Malou van Sluis, die de rol van Guus speelt vertelt: “Als voorbereiding hebben we meegedaan aan een aantal activiteiten hier in het verzorgingstehuis en een van ons heeft zelfs een nacht in de kamer van een van de overleden bewoners geslapen.” Er wordt gevraagd of er nog dingen aangepast moeten worden aan het stuk. De mening van de groep is unaniem: “Dit is locatietheater op zijn best. Verander niets, want het is steengoed.”