In het Stadskantoor is het op de grauwe maandagmiddag een drukte van belang. Geroezemoes stijgt op uit verschillende hoeken van de reusachtige entree. Keurig geklede mensen lopen in kleine groepjes heen en weer. Op hun revers prijken kleine hartvormige lampjes. Ze geven een knipperend licht, alsof ze meedoen met de hartslag van hun drager. Naast de torenhoge kerstboom staat een glazen kas. Op de ramen staat met krullende letters ‘Glazen Huis’ geschreven. Het Glazen Huis 030 is een initiatief van de gemeente Utrecht en het UWV om Utrechtse werkzoekenden een steun in de rug te geven bij het vinden van hun ideale baan. Op maandag trapten ze af met workshops voor werkzoekenden in de branche Zorg en Welzijn.

Bij de ingang van de kas staan twee vrouwen achter een hoge tafel. Voor hen ligt een lijst met een stuk of twintig namen, sommige met een vinkje erbij. Eén van de vrouwen legt uit dat het de lijst met aanmeldingen voor sollicitatiegesprekken is. Dat gebeurt in het Glazen Huis. Binnen zitten een man en een vrouw aan tafel. De vrouw praat geanimeerd, met grote handgebaren. De man luistert en knikt zo nu en dan.

Achter de kas trekken felle flitsen snel de aandacht. Een wat oudere man laat zich fotograferen. De fotografe geeft hem een aanwijzing en schiet vluchtig nog een paar portretten. Op een lange tafel ligt een collectie aan gekleurde doeken uitgespreid. Aan een rek hangt een tiental jassen en mantels. ‘Kleur- en stijladvies’, vertelt een dame aan tafel. ‘We kunnen je helpen kiezen met hoe je je moet kleden voor een sollicitatie.’ Links in de hoek staan twee tafels, versierd met kaarsjes op batterij. ‘CV-check’ staat met grote letters op A4’tjes geprint.

Aan de andere kant van de entree, achter een grote maquette van het stationsgebied, staan groepjes mensen aan hoge tafels. Sommigen zijn met elkaar in gesprek, terwijl anderen gespannen op hun beurt wachten. Er vallen woorden als ‘carrière’, ‘kansen’ en ‘opleiding’. Achterin de smalle ruimte staat een kale man in een smetteloos wit overhemd. In zijn handen heeft hij papieren met zijn portret en een korte omschrijving van zijn werkervaring. Jan-Ivo Nekkers, heet hij. Hij is benoemd tot Werkzoekende van de Dag.

Nekkers doet mee aan het Glazen Huis 030, omdat hij een overstap wil maken van de commercie naar de zorgsector. Daarvoor moet hij eerst op zoek naar een opleidingsplek in deze richting. Dat valt voor hem, net als voor vele anderen, nog niet mee: ‘Waar je voornamelijk tegenaanloopt is het lastige traject om voor en opleidingsplek in aanmerking te komen. Het is niet altijd duidelijk of je met alleen havo door mag, of dat je toch een HBO moet hebben. Soms moet je ook al in de zorg werken, wil je voor zo’n plek in aanmerking komen. Daar moet je een beetje je weg in zien te vinden.’ Hij ziet het initiatief als een uitkomst, zegt hij: ‘Zorgorganisaties zijn best wel pro-actief. Het zijn vrolijke mensen die hart voor hun vak hebben en goed informatie kunnen geven over welke trajecten er voor je zijn. Bijvoorbeeld dat er een soort zijstromingen zijn om toch een opleidingsplek te kunnen krijgen. Ik zie het positief tegemoet.’

Madeleine Everard, bedrijfsadviseur bij Werkgevers Servicepunt, is erg tevreden met de tweede editie van het Glazen Huis 030: ‘We hebben het vorig jaar al een keer gedaan. De grote aanstichter was toen Jomark Kool. Toen hadden we maar drie weken om alles op te zetten. Dit jaar wilde hij het gelukkig weer doen. Daar was iedereen het meteen mee eens.’ Regien Leenders, communicatieadviseur van de gemeente Utrecht, knikt instemmend: ‘Het is fantastisch om te zien dat zo veel werkzoekenden hier komen om een CV-check te doen, of om een LinkedIn-profielfoto te laten maken. Daar zijn we echt heel blij mee.’