Bier, bitterballen en muziek. Popronde Utrecht knalt er weer op los dit jaar. De hele binnenstad is op deze warme donderdagavond gevuld met mensen die van de ene naar de andere kroeg, bar, club, kerk of platenzaak gaan om zoveel mogelijk verschillende artiesten te zien. Van langzame nederlandstalige nummers tot engelstalige indie rock waarbij je de pan uit swingt, alles komt aan bod.

De eerste acts beginnen als de zon ondergaat in Utrecht. Langzaam kleurt de lucht verschillende tinten oranje terwijl de terrasjes steeds voller raken. Mensen begeven zich langzaam naar de verschillende horecagelegenheden waar bands en artiesten uit alle hoeken van het land hun klanken laten horen.

Popronde is een gratis festival dat ieder jaar van september tot en met november, van Groningen tot Middelburg, door het hele land trekt. Dit biedt in Nederland wonende onbekende bands en artiesten de mogelijkheid om ervaring op te doen en zichzelf van de beste kant te laten zien. Op deze manier krijgen zij ook de kans om buiten hun regio interesse op te wekken bij het publiek. Het is absoluut niet genre gebonden, van blues tot rock, alles komt voorbij.

Binnenkomend in JK24, wat normaal de functie van proeflokaal vervult, staat het al vol met mensen die hun eerste drankjes nuttigen. Nog even iets drinken en dan maakt iedereen zich klaar voor ‘Boy on the Moon’. De ijslander opent voor deze locatie de avond zonder aankondiging, hij begint gewoon lekker. “Ik vind het een excentrieke man, je wordt meteen meegenomen naar zijn wereldje als hij begint met spelen. De sfeer verandert meteen.” laat Louise (20) weten. Wel vraagt ze zich af wat de boodschap van zijn muziek is. De nummers zijn te beschrijven als een mix van elektronische en akoestische geluiden. Deze ondersteunt hij met zijn klarinet en in plaats van zang voegt hij er unieke menselijke geluiden aan toe, zoals het ophalen van zijn neus. Met een fotograaf op zijn lip gaat hij op in zijn spel en neemt iedereen met zich mee.

‘Boy on the Moon’ gaat op in zijn spel in proeflokaal JK24
Foto: Elin Molenaar

In café de Stichtse Taveerne zit de sfeer er ook goed in. Groepen mensen spelen bordspellen terwijl zij wachten op de komende act. Uiteindelijk verschijnt de enthousiaste John-Lewis Cabot met zijn gitaar. De singer-songwriter wisselt af tussen nederlands- en engelstalige nummers die folk en blues invloeden bevatten. Tussendoor roept hij even naar de barman voor een biertje. Tegen het einde van zijn set vraagt hij het publiek helemaal stil te zijn: “Ik heb voor dit nummer altijd totale stilte nodig, het heet ‘I’m okay’. Zouden jullie dat kunnen doen? Voor 3 minuten?” Met nog wat geroezemoes achterin het café speelt hij een nummer over zelfmoord wat het publiek enigszins lijkt te raken. “Onwijs mooi nummer, ik vind het mooi hoe hij van vrolijke nummers in zoiets kan overgaan. Erg mooi gedaan.” vindt Rosalie (18).

Iedere act is weer anders en daarbij ook de sfeer die in de zaal hangt. In De Helling gaat indie rock band MILLENNIALS er in de loop van de avond op los met energieke nummers gevuld met gitaarlijnen. Het publiek knikkebolt mee op de drumbeat en het wordt al snel erg warm in de zaal. Sommigen vluchten even naar buiten om af te koelen.

Om de avond als geheel af te sluiten is er een afterparty in EKKO. Hier treden de laatste Popronde acts op die worden afgewisseld met verschillende DJ’s. Terwijl het gezellig drukke feest tot diep in de nacht doorgaat kunnen de meeste bands en artiesten met een goed gevoel terugkijken op de avond. Daarmee ook met een goede vooruitblik op de volgende stad die ze zullen aandoen tijdens hun reis door het land.