Het was code rood vandaag. Overal op internet verschenen filmpjes waar daken eraf vlogen, dixies door de straat waaiden en er waren zelfs mensen die zich door de wind lieten meesleuren. Ook stond op Utrecht Centraal een massa mensen, het leek wel een Justin Bieber concert. ‘Ben jij ook zo weggewaaid vandaag?’ vragen mensen elkaar. Je kan veel over de storm zeggen, maar het verbindt men wel.

Vanmiddag overkwam mij ook zoiets, voor een lange dag werken in de bibliotheek verplaatste ik me door de storm naar de stad. In de supermarkt, waar ik vlug mijn lunch haal, vraagt de caissière mij op amicale toon: ‘En? Al weggewaaid?!’ Geschrokken en ongemakkelijk van deze plotselinge vraag, herpak ik me snel. Een semi-komisch antwoord komt nog net mijn strot uit en roep dan het typische ‘werkse!’ voor ik de winkel uitsprint. ‘Gek,’ bedacht ik me bij mezelf, dit is echt de eerste keer dat ik haar heb gezien, en toch is deze opmerking niet raar.

Even later op het stadhuisplein raapt een man zijn omgevallen fiets op, voor ik het weet staan er ineens twee mensen omheen. ‘Ja, heb jij ook zo’n last van die wind? Mijn dochter kan niet eens meer terugreizen met de trein.’ Knikkend en lachend volgt er een gesprek. Eerst denk ik dat die mensen elkaar wel kennen, tot ze zich ineens aan elkaar voorstellen. Toch geen bekenden dus.

Niet alleen op straat of in de ‘echte’ wereld, ontstaan er ontmoetingen door dit onstuimige weer. Ook zag ik in mijn Twitter-timeline diverse gesprekken voorbijkomen. ‘*** NS’, bijvoorbeeld. Waarop dan twintig antwoorden volgen met ‘Ja, inderdaad!!!!!’ of ‘Achja, waar maak je je druk om.’ Ik klik op de hashtag storm en voor ik het weet stromen de tweets binnen. Grappige tweets met honderden retweets, likes en antwoorden. En geloof me, dat zijn niet alleen maar hun trouwe volgers.

En wat mij ook zo opvalt hè, wat wil de mens toch grappig zijn. Ik heb volgens mij hetzelfde filmpje een stuk of dertig keer gezien, maar elke keer met een andere kop. Allemaal in strijd om de meeste retweets en likes te krijgen. Deze windhoos geeft mensen dus niet alleen de kans om spontaan met elkaar te gaan praten, maar ook om de cabaretier uit te hangen.

Maar op zich… Als het op deze manier gaat, kan het dan niet beter altijd storm zijn?