Homoseksualiteit lijkt in Nederland steeds meer geaccepteerd te worden. Onder Christenen is dit echter nog steeds een gevoelig onderwerp. Wendy Verweij, een christelijke lesbienne uit Zuilen, kan dit beamen: ‘’Homoseksualiteit werd echt gezien als iets wat niet goed is. Mijn coming-out heeft daardoor lang op zich laten wachten.’’

‘’Ik weet al sinds de puberteit dat ik op meisjes val. Ik kom uit een hele christelijke omgeving en daar was homoseksualiteit simpelweg geen optie. Het was een onbesproken onderwerp. Ik wist niet zo goed wat ik er mee aan moest. Ik heb heel lang geprobeerd om een normaal leven op te bouwen. Zes jaar lang heb ik een relatie gehad met een man, maar dat was het echt niet voor mij.

Ik ben drie jaar nadat mijn relatie stopte alsnog uit de kast gekomen. Ik ging niet meer naar de kerk en voelde daardoor iets meer ruimte om voor mijn geaardheid uit te komen. Mijn familie schrok hier wel van. Zij hadden tijd nodig om eraan te wennen, maar dat is logisch. Ik heb zelf ook heel lang niet geaccepteerd dat ik op vrouwen val. Uiteindelijk heeft mijn familie het wel geaccepteerd en mijn vrienden zijn er altijd heel liefdevol mee omgegaan. Toch zijn er nog steeds moeilijke momenten. Afgelopen jaar ben ik getrouwd. Dat lag erg gevoelig en niet iedereen uit mijn omgeving was het hier mee eens.

Ik wist niet wat er met mij aan de hand was

Na mijn coming-out heb ik een hele moeilijke periode gehad. Ik voelde mij echt iemand anders en was mezelf een beetje kwijt. Toen ik mijn huidige vrouw ontmoette veranderde dit. Een andere fase brak aan en ik vond liefde. Vanaf dat moment leerde ik ook eindelijk mezelf lief te hebben.

Het geloof

God was voor mij altijd onbereikbaar, afstandelijk en angstaanjagend. Ik zag Hem als iemand die allerlei regels oplegt en op basis daarvan over mij oordeelt. In die tijd hield ik me ook veel bezig met de hel. Hier gaan mensen heen als ze niet hebben geleefd zoals God wil. Ik was bang dat ik ook naar de hel zou gaan, want ik dacht dat homoseksualiteit een grote zonde was.

Tijdens de vrijmarkt in Utrecht kocht ik een keer een schoolposter. Hier was Jezus op afgebeeld. Hij stond buiten de stadsmuren en reikte zijn hand uit naar allerlei kwetsbare mensen, zoals blinden, zieken en vrouwen met kinderen. Deze poster heb ik toen opgehangen in mijn huiskamer. Ik werd vervuld door de liefde die vanuit Jezus kwam. Het zorgde voor een verlangen naar de kerk.

Toen ik voor het eerst weer naar de kerk ging, de GKv-gemeente bij mij in de wijk, was er een themadienst over homoseksualiteit. Dat kon geen toeval zijn. Ik voelde dat er een vonkje in mij ontstond en daar moest ik iets mee doen.

In diezelfde tijd had ik een moeilijk gesprek met familieleden. Een paar spraken zich negatief uit over homoseksualiteit. Ik raakte daarvan in de war en werd verdrietig. Ik wilde het gesprek met hen kunnen voeren, maar dat kon ik niet. Echte kennis over de Bijbel had ik niet. Ik had me nooit echt goed in de Bijbel verdiept.

God was voor mij onbereikbaar, afstandelijk en angstaanjagend

Ik ben in mijn zomervakantie het boek ‘Verscheurd’ gaan lezen, de autobiografie van Justin Lee. Lee is een homo uit Amerika die gelovig is. Hij beschrijft hoe hij aanliep tegen mensen die hem veroordeelden en afwezen. Daardoor was het lastig om zichzelf te accepteren. Vervolgens vertelt Lee hoe hij God weer vond. Hij ging de Bijbel anders lezen en heeft God op een andere manier ontdekt, dankzij zijn homoseksualiteit.

Dat boek is echt bij mij binnengekomen. Ik ontmoette God op een hele andere manier, met onvoorwaardelijke liefde en acceptatie. Ineens merkte ik dat God er is. Dat was voor mij zo overweldigend. Hij ziet mij en ik ben waardevol voor hem. Vanaf dat moment ben ik weer helemaal terug bij het geloof. In één zomer heb ik dingen van God ervaren die heel bijzonder waren. Overal waar ik kwam, leek God bij mij te zijn. Ik begreep niet dat ik dat nooit eerder had gezien. Na drie jaar heb ik nu nog steeds een heel sterk geloof, dat sindsdien nooit meer is weggeweest. Mijn geloof wordt steeds sterker en dat wil ik ook laten zien.

De Bijbel

In de Bijbel zijn veel teksten te vinden die zich negatief uitspreken over homoseksueel gedrag. We moeten echter niet vergeten dat deze in een context zijn geschreven waarbij dit buiten het huwelijk gebeurt en op een hele losbandige manier. Ik lees daarin niets over homoseksualiteit waarin mensen leven in een relatie van liefde en trouw. In de Bijbel gaat het vooral over overspel, seks met kinderen, seks met dieren en afgoderij. Ik geloof zelf dat God zijn teksten op die losbandige mensen richt.

Homoseksualiteit in het openbaar

Ik durf nog steeds niet hand in hand over straat te lopen met mijn vrouw. Jarenlang heb ik vanwege een schaamtegevoel niet uit de kast durven komen. Onbewust heb ik dit gevoel nog steeds. Ik vind het onprettig als ik veroordelende blikken krijg. Dat gevoel is zo sterk dat het mij toch in mijn handelen beperkt. Mijn vrouw vindt dat ik normaal moet doen en dat we onszelf juist moeten laten zien, maar ik vind dat nog steeds lastig. Ik wil hier wel mijn best voor doen. Het is namelijk heel belangrijk dat homo’s en lesbiennes zichzelf zichtbaar maken.

In Utrecht wordt ieder jaar een bootparade georganiseerd. Dat is de enige keer in het jaar dat ik totaal geen moeite heb om mijn vrouw een zoen te geven of hand in hand te lopen. Ik kan daar volledig zijn wie ik ben, zonder erover na te denken. Voor mij voelt de bootparade als een soort hemelse ervaring. Zo zou het leven moeten zijn. Ik vind het heel goed dat zulke evenementen plaatsvinden. We zijn namelijk nog lang niet zover dat homo’s volledig worden geaccepteerd, ook in Nederland niet.

Veranderingen in de kerk

De bootparade voelt als een soort hemelse ervaring

Toen ik terugging naar de kerk heb ik tijdens een ochtenddienst mijn verhaal verteld. Het bestuur van mijn kerk is daarna actief met homoseksualiteit aan de slag gegaan. Er is een werkgroep geweest en de kerk heeft verschillende luister- en gespreksavonden georganiseerd rondom dit onderwerp. De gemeente is dus echt in beweging gekomen, maar je hebt wel te maken met een grote groep die eeuwenoude tradities heeft. Daarin kost het veel tijd om dingen te veranderen.

Toch merk ik dat homoseksualiteit in de kerk steeds beter geaccepteerd wordt. Ik werk voor de stichting ‘Verscheurd’. Deze is ontstaan door het boek met dezelfde naam. ‘Verscheurd’ wil openheid en acceptatie van homoseksualiteit in de kerk creëren. Wij worden de laatste jaren steeds vaker uitgenodigd, ook in conservatievere kerken. Laatst vond een studiemiddag plaats waarin alle belangrijke kerkelijke stromingen en kerkelijke leiders aanwezig waren om over dit onderwerp te praten. Iedereen vindt dat de kerk in eerste plaats een veilige omgeving moet zijn. Er zijn genoeg mensen die vallen op iemand van hetzelfde geslacht, maar wel gelovig zijn en dolgraag Jezus willen volgen. Hoe kun je die dan de deur wijzen? Hoe kun je daarvan zeggen dat het geen goed christen is? Op de studiemiddag waren vijfhonderd mensen aanwezig. Hieruit bleek dat meerdere stromingen in de kerk dit onderwerp heel actief oppakken. Steeds meer kerken laten weten dat homo’s op dezelfde manier hun geloof moeten kunnen belijden als iedereen.

Ik ben blij met deze ontwikkelingen, maar ik denk dat homo’s en lesbiennes altijd blijven worstelen met hun seksuele gevoelens. Voor hen wil ik opstaan. Ik wil iedereen laten weten dat we samen moeten vechten voor acceptatie en gelijkwaardigheid. Ik geef bijvoorbeeld allerlei seminars. Tijdens deze lezingen vertel ik mijn eigen verhaal, gaan we in op feiten en cijfers over homoseksualiteit, bestuderen we bijbelteksten en kijken we hoe de kerk een veilige omgeving kan zijn. Daarbij probeer ik iedereen met homoseksuele gevoelens in de kerk mee te geven dat ze het boek ‘Verscheurd’ van Justin Lee moeten lezen. Dit heeft voor mij echt geholpen. God komt juist de kwetsbare mensen in de samenleving tegemoet. Zijn goede nieuws is dat iedereen erbij hoort, wie je ook bent en waar je ook vandaan komt.’’