House of Europe is een uitwisselingsproject van het HKU conservatorium. Muziekstudenten uit Helsinki, Pescara en Leeds en muzikanten van het AZC Utrecht hebben een week lang samen muziek gemaakt en nummers geschreven. Het doel van House of Europe is verbindingen leggen met elkaar, en met de wereld om hen heen. Vrijdagavond 2 november traden zij samen op als afsluiting van het project.

Het optreden vindt plaats in Het Wilde Westen. Een oud, industrieel gebouw met een moderne twist. Er hangt een zeer verwelkomende sfeer. Iedereen is erg opgewekt. De muzikanten staan tussen de toeschouwers te wachten tot de zaal opengaat. Meteen zijn er verschillende talen te horen, en mensen begroeten elkaar enthousiast. De deuren gaan open en iedereen loopt langzaam de zaal binnen. Eenmaal daar zijn op het podium de instrumenten te zien en worden er foto’s geprojecteerd van de afgelopen week waarop de jongeren werken aan het project. De zaal heeft ongeveer 120 stoelen, een groot deel daarvan is gevuld met bekenden van de muzikanten, muziekliefhebbers en andere belangstellenden. Het is een erg intieme setting. De muzikanten zitten op de voorste rij en wachten tot zij kunnen beginnen. De avond start met een korte toespraak van Hannie van Veldhoven, docent aan de HKU en een van de projectleiders. Zij vertelt enthousiast over hoe de week is gegaan.

De muzikanten gaan een voor een achter hun instrumenten zitten. Het duurt even voordat iedereen klaar is om te beginnen. De eerste groep begint met het spelen van een nummer dat gaat over geluk. De invloed van de verschillende achtergronden van de muzikanten is meteen te horen, toch vormt alles één geheel. De nummers die volgen zijn over het algemeen erg persoonlijk. Een deel van de teksten wordt gezongen in het Engels, en sommige stukken in de taal van het land van herkomst van de muzikanten. Elk nummer heeft een ander thema, van hete zomer dagen tot ervaringen met oorlog, maar wat ze verbindt is de kwetsbaarheid. Een aantal teksten is erg persoonlijk, en gaan over de vaak heftige gebeurtenissen uit het leven van de artiesten. Dit maakt het geheel erg indrukwekkend om naar te luisteren. Wat opvalt is de bescheidenheid van de artiesten. Het wisselen van de muzikanten gaat soms niet helemaal soepel, een enkele keer vergeet iemand even dat ze mee moeten spelen met een nummer. Maar dit maakt het optreden vooral nog charmanter. Bij het laatste nummer ‘Let Me Sing’ staan alle muzikanten samen op het podium. Een van de muzikanten kondigde het nummer aan als een soort ‘Imagine’ van John Lennon. Het publiek klapt uitbundig mee, en geeft een staande ovatie. Een mooie afsluiting van een hartverwarmend optreden.

De avond komt tot zijn einde en Hannie van Veldhoven geeft nog een bedankspeech. De docenten en mensen die geholpen hebben met het project worden naar voren geroepen en krijgen een toepasselijk Nederlands kaasje. De afspraken voor volgend jaar staan al, dan gaat het uitwisselingsproject met een nieuwe groep muzikanten naar Helsinki. In het najaar van volgend jaar zijn ze in Leeds te vinden. Mensen praten nog even na en de zaal loopt langzaam leeg, maar het gevoel van verbinding blijft.