Na een aantal maanden van crowdfunding en campagnes is het dan eindelijk zover; het Katfé, een café waar interactie met katten en ontspanning centraal staan, komt naar Utrecht. Maar wie kwam er eigenlijk met het idee voor het kattencafé? En nog belangrijker; zijn er vrijwilligers nodig?

Jelmer (36) en Stephanie Bergsma (33) besloten hun liefde voor katten om te zetten in een sociale onderneming. Een ontmoetingsplek waar men niet alleen kan knuffelen met de harige viervoeters, maar ook rustig met een kopje koffie tot zichzelf kan komen, en wanneer de behoefte er is, in contact kan komen met andere bezoekers.

     

De vraag ‘zijn jullie katten of hondenmensen?’ kan ik wel overslaan denk ik…
Jelmer lacht, ”Ja, dat kun je wel stellen denk ik. Het zijn geweldige dieren. Honden zijn heel afhankelijk, bij katten ligt dat anders. Hera (de 13-jarige huiskat van Jelmer en Stephanie) kijkt bijvoorbeeld soms naar ons om, maar soms ook niet. Dat is prima, die relatie hebben we.”

Stephanie valt hem bij, ”Ik vind het heerlijk dat katten zo eigengereid zijn. Ze zoeken je wel op wanneer ze behoefte hebben aan aandacht, maar zijn daarnaast ook lekker eigenwijs. Iedere kat heeft een individueel karakter. Dat komt straks in het Katfé ook wel naar voren denk ik.”

Worden de toekomstige katten voor Katfé daar ook op uitgezocht? Op karakter?
Jelmer; ”We zijn via Facebook in contact gekomen met een gedragsdeskundige op het gebied van katten. Ze gaat hier binnenkort ook mee promoveren op de universiteit in Utrecht en heeft ons aangeboden om te helpen met het uitzoeken van de katten voor Katfé. Er zijn allerlei dingen waar je rekening mee moet houden; of een kat buiten heeft geleefd, karakter etc. Er komt ook heel veel testen bij kijken; de katten moeten natuurlijk wel in een groep kunnen leven. We hebben hier dan ook expres tijd voor uitgetrokken. Ze moeten aan de ruimte kunnen wennen en aan elkaar.”

Aan hoeveel tijd moeten we dan denken? Wanneer kan men Katfé komen bezoeken?
Stephanie; ”We hopen rond Oktober de deuren te kunnen openen. Daarvoor moet er nog wel aardig wat gebeuren, zoals het vinden van een locatie. We zijn nu aan het zoeken naar een pand net buiten het centrum.”

En daarna? Zijn er nog medewerkers nodig?
Stephanie en Jelmer lachen; “We hebben nu al meer dan 20 aanmeldingen binnen… en we zijn nog niet eens open. Dat geeft wel een kick. Ik denk dat we voorlopig wel even voorzien zijn.”

Wie staat er nou straks aan het roer bij het Katfé? Worden beiden banen nu opgezegd? Dat is een flink besluit.
Stephanie en Jelmer antwoorden tegelijk: ”Het was echt een proces.”
”We waren een aantal jaar geleden op vakantie in Thailand”, gaat Stephanie verder, ”We kwamen toen een kattencafé binnen en het voelde gelijk goed. Het maatschappelijke belang kwam er ook bij kijken.”
Jelmer: ”Daarna hebben we ook gekeken of we wellicht ons leven anders zouden kunnen inrichten. Als je naar de carrière van mij en Steef kijkt (Jelmer is category manager diervoeding bij Nestlé en Stephanie werkt in de Psychiatrie en begeleidt patiënten in zelfstandig wonen) is daar af en toe aardig wat werkdruk bij komen kijken. We hadden een aantal jaar geleden al zin om het allemaal anders te doen, om die 9 tot 9 werkdagen te laten vallen. Na een aantal ideeën hebben we besloten eindelijk de knoop door te hakken met Katfé. Het idee was er eigenlijk vorige zomer al.”

En toch pas dit jaar besloten het idee voort te zetten?
Stephanie: ”Ja, er was opeens ook een kattencafé in Amsterdam. Toen kwam er toch wat druk bij kijken. Dan ga je toch denken: oké, als we wat willen, moeten we het nu doen.”
Jelmer: ”Toen was het een kwestie van gewoon doen. Maar je hebt natuurlijk meerdere manieren om een onderneming op te zetten.”

Een bank zal natuurlijk raar opkijken wanneer er om een lening gevraagd wordt voor een café met katten.
Jelmer; ”Ja, je hebt meerdere opties. Of je gaat inderdaad naar een bank, of je investeert zelf. Daarnaast is het altijd lastig een lening te verkrijgen van banken wanneer het om horeca gaat. Maar voordat we überhaupt daarmee startten wilden we door middel van crowdfunding toetsen of er wel behoefte was aan een kattencafé in Utrecht. Er zijn namelijk ook al meerdere crowdfundingsacties voor hetzelfde initiatief in Hilversum en Amersfoort geweest.”

En die zijn niet gelukt?
Jelmer: ”Nee, precies. Dus het was ook voor ons een manier om te toetsen of er wel behoefte was. Dat ging steeds geleidelijker, we kregen richting het einde van onze actie steeds meer donaties.”

Dat gaf natuurlijk ook wel motivatie.
Jelmer; ”Ja, zeker. We hebben nu wat meer naamsbekendheid en een community opgebouwd. Dat is het leuke van crowdfunding, men denkt echt mee. Het gaf af en toe wel wat stress, maar we hebben gewoon het einddoel in het zicht gehouden. Blijven geloven dat het lukt.”

Het was tot op het einde toe spannend of jullie het gingen halen. Dat lijkt me best moeilijk.
Jelmer; ”Dat was het ook. We hebben het gelukkig met behulp van de gemeente en de bijdrage van een fonds gehaald. Maar ook zodra er wat meer tijdsdruk achter kwam bleek hoe enthousiast men eigenlijk was. We kregen plotseling meer media-aandacht en meer donaties. Dat was heel prettig.”

Mag iedereen straks de katten komen aaien?
Stephanie: ”Uiteraard, we hebben niet één bepaalde doelgroep. Het idee achter het Katfé is dat iedereen ter ontspanning de katten kan komen aaien. Het werkt ook therapeutisch en sluit ook heel mooi aan bij m’n vakgebied. Door middel van activiteiten, maar ook gewoon door het concept zelf, hopen we mensen te trekken die interactie soms vermijden omdat ze het eng vinden, of er gewoon wat minder goed in zijn. De katten functioneren wellicht wel als een bindingsmiddel.”