De Utrechtste student Thijs Muis houdt net zoals vele andere studenten van uitgaan. Als Thijs dan uitgaat, neemt hij een ballonnetje. Zo’n tien per keer. Hij vertelt over zijn visie op lachgas, ook binnen de actuele discussie over het verbieden van lachgas achter het stuur.

“Ik ben met lachgas begonnen door vrienden. Ik was toen 15 à 16 jaar oud. Op een huisfeest zonder ouders werden de patronen en slagroomspuit tevoorschijn getoverd. Op deze avond heb ik kennisgemaakt met het roeseffect van lachgas. Bij het gebruiken van lachgas krijg ik een vrolijk en opgewekt gevoel. Geluiden worden gedempt en lopen in elkaar over. Het zorgt bij mij ook voor een tintelend gevoel in mijn lichaam.”

Hoewel lachgas – weliswaar voor korte duur – je bewustzijn aantast, is het nog niet verboden om lachgas achter het stuur te gebruiken. Wel kun je een boete krijgen voor gevaarlijk rijgedrag. Thijs, die zelf scooter rijdt, zegt nooit lachgas te hebben gebruikt als hij reed. “Dit in verband met de bewustzijnsdaling. Het risico op ongelukken is voor mij te hoog, ondanks de paar seconden genot. Vrienden van mij hebben wel lachgas achter het stuur gebruikt. Dit is vooralsnog goed afgelopen.” Toch wilt Thijs niet bij iemand in de auto stappen die ballonnen neemt. “Ik zelf doe het niet en wil ook niet dat het gebeurt als ik in de auto zit. Als ik zie dat het gebeurt in een auto bij mij in de buurt, houd ik afstand. Verder maakt het mij niet uit. Wat mensen doen als ik er niet bij ben, is niet mijn probleem.”
Het rijden onder invloed van middelen waarvan bekend is dat het gebruik de rijvaardigheid kan verminderen is verboden en strafbaar. Het aantonen dat iemand lachgas achter het stuur heeft gebruikt is echter lastig door het korte effect.
Als er toch een manier ontwikkeld wordt om het gebruik van lachgas aan te tonen, wil Thijs graag dat dit ingevoerd wordt. “Het risico op ongelukken, met omstanders en inzittenden, vind ik dermate groot dat ik dit verboden wil zien.”

Ondanks het lachgasgebruik, is Thijs zich zeer goed bewust van de gezondheidsrisico’s die dat gebruik – of het nu op korte of lange termijn is – met zich mee brengt. Hij laat merken dat hij goed op de hoogte is. “Door het inademen van lachgas ontneem je de hersenen zuurstof. Dit kan zorgen voor (onomkeerbare) zenuw- en hersenschade. Daarnaast bestaat altijd de kans dat je, door een zuurstoftekort, flauwvalt. Als laatste is er een risico op bevriezing.” Die bevriezing kan plaatsvinden door een proces wat binnen de natuurkunde bekend staat als adiabatisce koeling. Dat wil zeggen: binnen het lachgaspatroon of -tank zit eigenlijk geen lachgas. Door de hoge druk wordt het gas als het ware samengedrukt tot vloeistof. Als de druk van de container af wordt gehaald, verdampt de vloeistof. Alleen kost het verdampen energie. Dit wordt onttrokken uit de omgeving. Hierdoor koelt het patroon of de spuit af.
Hoewel lachgas dus ook in meerdere situaties risico met zich mee kan brengen, wordt het nog steeds veel gebruikt onder vooral jongeren.
“Lachgas is goedkoop. Het wordt ook niet als drug gezien. Tevens is het, sinds het onder de Warenwet valt, in plaats van onder de Geneesmiddelenwet, makkelijk verkrijgbaar en is de verkoop op evenementen en feesten enorm toegenomen.” verklaart Thijs.
Momenteel staat het gebruik van lachgas als drug ter discussie bij deskundigen, hulpverleners en de politiek.
“Als ik kijk naar de definitie van drug, vind ik dat lachgas hieronder valt. Hoewel lachgas als drug moet worden beschouwd, vind ik dat de stof – net als cannabis – gedoogd moet blijven.”