UTRECHT- Abortus is in Nederland gelegaliseerd. Maar sinds het ingaan van het presidentschap van Donald Trump is Abortus weer in het nieuws. Trump heeft namelijk de geldkraan dichtgedaan voor internationale organisaties die vrouwen begeleiden bij het plegen van abortus. Ook zijn er al jaren groepen die actievoeren tegen abortus. Romina Bakker (30) is christelijk en in verwachting van een baby: “Ik vind niet dat ik daarover kan oordelen, dat is tussen diegene en god.”

“Eigenlijk is het iets waar het christendom het normaal niet mee eens is, omdat je dan eigenlijk voor god speelt.” Romina Bakker is christelijk, vanaf haar achttiende heeft ze ervoor gekozen om naar de kerk te gaan. Alhoewel zij en haar familie eigenlijk geen religieuze achtergrond hebben heeft ze het geloof met open armen in haar leven verwelkomt. Sindsdien gaat zij wekelijks naar de kerk.

Het geloof betekent veel voor Romina, ze vindt de normen en waarden die bij het geloof horen belangrijk. Ze vindt haar rust in het geloof, en door naar de kerk te gaan. “Ik haal hier mijn kracht uit.” Een van de plekken waar ze soms dan ook heen gaat als ze de tijd heeft tussen haar werkuren door is de domkerk. “De kerk geeft mij een gevoel van rust”, zegt ze. Het zonnetje schijnt door de grote glas in lood ramen die door de hele kerk te vinden zijn, het is een mooi gezicht vindt Romina. Het dom café met haar prachtige uitzicht op de binnentuin is nog maar net open. Het aantal bezoekers is op dit tijdstip van de dag op twee handen te tellen. In haar woonplaats Hilversum gaat Romina naar een internationale kerk. “Mijn kerk is heel vrij, het gaat om het leren kennen van god en anderen hierbij helpen.”

Romina is in verwachting van een kindje, in haar positie is het kindje gepland en van harte welkom maar niet iedereen verkeerd altijd in deze positie. Veel jonge meisjes die zwanger raken en nog niet klaar zijn voor de verantwoordelijkheid van het ouderschap, kiezen vaak voor abortus als uitweg. Abortus is volgens het christendom een ‘zonde’ en is dan ook niet gebruikelijk. Bij het horen van het woord abortus kijken een aantal mensen in het café achterom, een wat oudere dame geeft een moeilijk te lezen blik en draait vervolgens weer haar hoofd om.

“Eigenlijk pleeg je toch moord”, zegt Romina. “Maar ik denk niet dat ik de persoon ben die hierover kan oordelen, dat is iets tussen diegene en god.” Als dit haar op jonge leeftijd was overkomen weet ze niet wat ze in die positie zou hebben gedaan, helemaal omdat ze toen nog niet zo nauw verbonden was met het geloof. “Maar hoe ik er nu naar kijk zou ik er altijd voor kiezen om de baby te houden, hoe lastig dat dan ook zou mogen zijn.” Romina vindt vergeving belangrijk: “Iedereen maakt fouten.” Volgens haar kan god het plegen van abortus ook vergeven. “Ik geloof ook niet dat deze mensen gelijk naar de hel gaan, maar ook daar kan alleen god over oordelen.”

Romina heeft ook een persoonlijk mening over abortus, ze zou abortus nooit toejuichen. Maar ze vindt niet dat zij kan oordelen op het moment dat iemand anders voor abortus kiest. “Er is ook een andere oplossing zoals adoptie, maar als iemand hier niet voor kiest begrijp ik dat ook.” Romina kan zichzelf verplaatsten in jonge meisjes die er niet klaar voor zijn en hun toekomst niet die invulling willen geven. “Het is net als met euthanasie, voordat je zelf voor die beslissing staat weet je pas wat je in dat geval zou hebben gedaan.” Daarom oordeelt Romina ook niet. “Iedereen maakt zijn eigen keuzes en dat respecteer ik, ik verwacht van anderen ook dat zij dit bij mij doen.”