UTRECHT- Na een schokkende uitkomst bij een homo-acceptatie test door de straten van Utrecht, blikt Jurre Geluk (25) presentator bij BNN, terug, 'het overviel me heel erg.'

Hij was een dansend mes in de musical Beauty and the Beast, zit op de BNN-VARA Academy en is af en toe bij Spuiten en Slikken te zien; zeer bekend is Jurre Geluk nog niet, maar hij zorgde wel met een vier minuten durend filmpje voor flink wat opschudding binnen de gemeente Utrecht en zelfs de landelijke pers.

Het filmpje, waarin Jurre hand-in hand loopt met verschillende mannelijke vrijwilligers door de straten van Utrecht en harde reacties ontvangt, zorgde bij de gemeente Utrecht voor schaamrood op de kaken. Jurre zelf keek ook erg op van de negatieve reacties.

Had je bij dit experiment eigenlijk een bepaald doel voor ogen?
“Wat voor mij voorop stond is dat ik absoluut geen reactie wilde uitlokken”, zegt Jurre onmiddellijk wanneer we ons het gemakkelijk maken op de BNN redactie in Hilversum. “Er circuleren 1000 van dat soort filmpjes online… Ik vind dat een verkeerde benaderingswijze. Ik ging er niet met voorbedachte rade in, ik wilde juist op hetzelfde niveau zitten als de jongens waarmee ik hand in hand liep.”

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik me dat ook afvroeg… in hoeverre is zoiets nou opgezet?
“Nou dat was dus het schokkende; niks is gefaked. Ik had wel al twee jongens die gay waren voor-geproduceerd; je moet natuurlijk maar net het geluk hebben dat die voorbijlopen, dus dat risico wilde ik liever niet nemen. Maar de twee heterojongens hebben we daar wel gewoon op straat gevraagd. Ik wilde ook gewoon zo’n divers mogelijk gezelschap, zodat het ook niet enkel om mij zou gaan, maar ook echt om de jongens. Hoe voelde het nou voor hen wanneer ze m’n hand vasthielden? Voelden ze zich minder veilig? Veranderde de omgeving, merkten ze een verandering in sfeer? Om dit allemaal zo waarheidsgetrouw mogelijk te kunnen vastleggen is het letterlijk allemaal gefilmd met een telelens vanachter een prullenbak. Men kon de camera niet eens zien.”

Had je de uitkomst van het experiment verwacht?
“Ik dacht dat we wellicht wel een rare blik of een gek gezicht zouden krijgen; in dat geval was ik ook van plan geweest om erop af te stappen, de dialoog aan te gaan. Simpelweg te vragen; ‘waar komt dit nou vandaan?’, want dat leek me juist interessant. Maar toen liep ik denk ik net een minuut hand in hand met de jongen met de groene jas en het blonde haar en kregen we de opmerking ‘jij bestaat niet’ naar ons hoofd geslingerd door een groepje Oostblokkers. Ik kon alleen maar achter me kijken en denken ‘wat is dit nou…?’. Het overviel me heel erg.”

Ik dacht eigenlijk aan het begin van het filmpje gewoon een geval van ‘naar’ toeval om die bepaalde types te treffen. Maar daar bleef het niet bij hè?
“Nee, dat was eigenlijk het schokkende. We kregen reacties van een oudere man, typische Nederlanders, Nederlanders met een immigratie achtergrond… de reacties waren niet aan een bepaald type gebonden. Het was echt van alles, het was bizar.”

Voel je nu eigenlijk zelf ook minder snel de neiging hand in hand te lopen met je vriendje? Heeft het persoonlijk wat met je gedaan?
Jurre lacht. “Nee, ik dacht er toevallig wel over na voordat we aan het item begonnen… dat ik überhaupt nooit hand in hand loop. Ik krijg er zweethanden van.”

Oké, een kus op straat dan.
“Ik ben daar vrij gereserveerd in. Ik heb altijd zoiets van; dat doen we wel thuis in bed. Ik hoef niet zo nodig te tongworstelen op straat. Maar ik denk er nu wel meer over na… ik voel ook steeds meer de neiging het voortaan wel te doen, juist omdat ik er veel over nadenk.”

Als een soort protest?
“Dat vind ik eigenlijk ook weer zo’n kutwoord… Maar ik erger me er sowieso wel aan dat ik er zoveel over nadenk, ik schrik er nog een beetje van. Het scheelt natuurlijk wel dat ik op de dag zelf niet met mijn vriend liep, dus daardoor denk ik dat de ervaring voor mij ook anders was. Het voelde als werk, bij een opmerking dacht ik eerder ‘interessant’ dan ‘kut’. Maar aan het einde van de dag was ik wel blij dat ik niet de neiging voel altijd heel intiem met iemand te zijn in een publieke ruimte, wat dus heel negatief kan uitpakken. Wat eigenlijk absurd is.”

Misschien voel je de neiging om te protesteren omdat je je persoonlijk aangevallen voelt?
“Wellicht, vooral omdat ik er zo toegankelijk bijliep. Men kon de camera’s niet zien, ik liep enkel lief hand in hand met die jongen door de stad, ook helemaal niet op een rare manier. Stel je voor het was wel met mijn vriend geweest, en niet voor een item? Dat vond ik zo erg.”

Heeft het je kijk op ons tolerante Nederland veranderd?
“Nee, ik denk nog steeds dat Nederland heel tolerant is, maar dat er toch nog een kleine groep is die we moeilijk kunnen bereiken.”

Hoe zouden we deze groep wel kunnen bereiken denk je?
“Bijvoorbeeld door dit soort dingen denk ik, door filmpjes te delen. Dan komt het op genoeg tijdlijnen te staan en beginnen mensen onze filmpjes te kijken. Hopelijk krijgen ze dan genoeg achtergrondinformatie over mij mee en gaan daardoor denken; wat vervelend dat ze hem uitschelden, terwijl hij zo’n aardige jongen lijkt. Het geeft het dan een wat persoonlijker tintje. Dat vond ik eigenlijk ook zo naar aan de hele ervaring; ik help oudjes over te steken, ik raap netjes mijn vuilnis op… ik verdien die uitspraken zoals ‘gatver’ helemaal niet. Waar haalt men het gore lef vandaan dit soort uitspraken te doen zonder me te kennen? Ik denk dat mensen meer informeren echt nodig is.”