Ds. Netty de Jong-Dorland is de predikant van de Domkerk. Na 36 jaar gaat ze met emeritaat. Ze vertelt over haar tijd als predikant en over haar tijd in de Domkerk.

U bent de predikant van de Domkerk, kunt u vertellen wat u daar precies doet?
‘’Predikant zijn is op zondag in de Domkerk voorgaan in de eredienst. Ik doe ook pastoraat, ik ontvang mensen die hun kind willen dopen of een huwelijk willen laten inzegenen. Ik doe ziekenbezoek en ik begeleid uitvaarten. Ik ontvang mensen die door willen praten over eventuele problemen en ik geef Bijbelkringen. Verder ben ik als predikant het gezicht van de kerk.’’

U bent al 36 jaar actief als predikant, waarom heeft u hiervoor gekozen?
‘’Ik ben gelovig opgevoed en ik wilde graag theologie gaan studeren, omdat ik iets meer van theologie en de gedachten vorming over het geloof wilde leren. Je kan soms een ideaal hebben en dat had ik toen ik ongeveer twaalf jaar was, toen wilde ik dominee worden alleen kon dat toen nog niet. Ik kom uit de gereformeerde kerk, daar was nog geen vrouw in het ambt. Dit is pas in 1971 gekomen dus toen kon het.  Ik ben in 1972 in Amsterdam gaan studeren en overal waar ik ben geweest als predikant was ik de eerste vrouw.’’

Hiervoor was u actief in Groningen. Waarom bent u van Groningen naar Utrecht gegaan?
‘’Wat ik belangrijk vind is dat de kerk elke dag open is en dat is de Domkerk. Het is een kerk waar mensen elke dag terecht kunnen om stil te zijn, een kaarsje aan te steken en om te bidden. Voor mij is het altijd een ideaal geweest, dat de kerk elke dag open is. En de liturgie is hier heel belangrijk, dat is hoe de kerkdienst eruit ziet.’’

U gaat eind januari met emeritaat, wat gaat u het meest missen aan uw tijd als predikant?
‘’Het voorgaan in de diensten ga ik het meeste missen, hier in de Domkerk. Het zijn diensten met een professionele cantor, een cantorij en een professionele organist. Er wordt op hoog niveau gezongen en gemusiceerd. Daarbinnen mag ik functioneren als predikant, de bijbel uitleggen en mijn preek houden. En er is elke zondag avondmaal, dat is bijzonder voor een protestantse kerk. Het is een dienst van schrift en tafel. Dat ik daar elke zondag in mag voorgaan zal ik zeker missen. Zeer missen.’’

U bent twaalf jaar actief in de Domkerk, hoe was uw tijd hier?
‘’Het is een hele gelukkige tijd geweest. Ik heb er hard gewerkt, maar ook erg van genoten. Het is zo afwisselend, op het ene moment ben je met iemand over zijn diepste innerlijk in gesprek, dan weer met collega´s en het andere moment ontvang je iemand van Utrecht Marketing en in de avond begeleid je de Bijbelkring. De afwisseling maakt het voor mij leuk.’’

Een bijzonder iets dat u heeft ontwikkeld is ‘Night of Light’ dat elke derde zaterdag van de maand is , hoe is dit zo ontstaan?
‘’Dit is ontstaan doordat ik jaren geleden een korte vakantie had in Keulen. In de Domkerk daar hadden ze ‘Night Fever’. Wij werden op straat aangesproken door een meisje en die vroeg of wij een kaarsje wilde aansteken in de Dom. Wij werden naar binnen geleid door een pad met kaarsjes en daar werd het lichaam van Christus gevat in een mooie monstrans aanbeden. Er klonk mooie muziek en mensen zaten geknield in stilte. Ik vond dit prachtig, alleen hebben wij geen monstrans, want wij zijn niet rooms-katholiek. Maar ik dacht als we dit concept naar een protestantse kerk kunnen omzetten, dan gaat dat bij ons ook werken. Ik heb dit overlegd met de kerkraad en zij zijn mee naar Keulen geweest. Ze raakten enthousiast en stemden in met het idee. Ik ben toen samen met een team van jonge mensen dit gaan opzetten.’’

Hoe is dit verlopen?
‘’De eerste avond waren er al zevenhonderdvijftig mensen en dat is eigenlijk gebleven. Er komen elke derde zaterdag van de maand tussen de vijfhonderd en duizend mensen. Mensen kunnen zo naar binnen, ook mensen die nog nooit een kerk binnen zijn geweest. Ik ben de hele avond aanwezig, ik ben te vinden in de dag kapel om een zegen te geven. Dat doe ik met liefde, dan vindt er een klein gesprekje plaats over waarom ze de zegen willen ontvangen.’’

Valt dit onder een van de mooiste momenten die u hier heeft beleefd in de Domkerk?
‘’Ja zeker, we doen het nu ruim vier jaar. Ik ben heel gelukkig dat we dit kunnen doen, het is toch een belangrijk gezicht naar buiten voor de kerk. Mensen hoeven niks, je mag doen wat je wil, je mag ook gelijk weer weg niks is gek. Je mag hier bidden of genieten van de muziek. Er is altijd live muziek, het is eigenlijk een open podium. Mensen kunnen Bijbelteksten meenemen, daar liggen kaartjes voor en je kan een gebed opschrijven. Het eindigt met het nachtgebed, dat is twintig minuten. Dan draag ik ook de gebeden die mensen in een kom hebben neergelegd op bij het kruis voor God.‘’

Is er een ander moment/ervaring uit de twaalf jaar in de Domkerk, die u het meeste is bijgebleven?
‘’Een mooi moment was, dat een van onze dak-en-thuisloze kerkganger zich op een dag meldde en aangaf dat hij gedoopt wilde worden. ‘Kijk eerst maar of het je hier wel bevalt’, zei ik tegen hem. En dat heeft hij gedaan. Ongeveer drie jaar lang zat hij hier elke zondag. Op een gegeven moment kwam hij bij mij en zei hij dat hij zover was om gedoopt te worden, dit is gebeurd. Dat was een heel bijzonder moment. Wat ik ook altijd mooi vind is de kerstnachtdienst, dan is de hele kerk gevuld met jonge mensen, dan maak ik er een speciale preek van gericht op die leeftijd. Ik hoop dan een boodschap over te brengen die pakt. Ik hoor later vaak reacties van jonge mensen die daardoor vaker in de kerk komen. Dit heb ik altijd bijzonder gevonden.’’

Nu gaat u bijna met emeritaat. Wat gaat u nu doen, blijft u nog wel te vinden in de kerk?
‘’Ja hoor, ik blijf gewoon roulerend meedraaien met het middaggebed en bij het avondgebed blijf ik ook meedoen. Ik ben hier nog wel te vinden en blijf lid van deze gemeente. Ik heb vanuit het land een aantal preekverzoeken dus dat ga ik nog doen, want predikant blijf je voor het leven. Ik ga ook Middelnederlands studeren om het heiligenleven te kunnen lezen, het leven van de heilige Anna, dat is de moeder van Maria. Dat is een handschrift in het Middelnederlands, dat wil ik graag zelf kunnen lezen.’’

Heeft u nog een boodschap die u aan de gemeente wilt meegeven?
‘’Ik hoop dat God gratis blijft. Dus dat de Domkerk altijd open is en dat het ook gratis blijft. Ik hoop ook dat het profiel van de liturgie blijft, zoals het is. Ik merk dat het aantrekkingskracht heeft op jonge mensen. Wij hebben een heel duidelijk profiel met deze liturgie en muziek, je moet er ingroeien, je moet je er in willen begeven, dan ga je er in wonen en je erin thuis voelen.’’