‘Bert & Ernie, Spangas, Anne+ en Love, Simon’ zijn de antwoorden op de vraag of het publiek in Cloudnine, een zaal ergens boven in TivoliVredenburg, films of series kent waar ‘queer’ in voorkomt. Queer matters is dan ook het thema van de avond bij het kennis- en debatcentrum. Het publiek haalt een drankje aan de bar en twee meisjes geven elkaar nog een kus voor aanvang. Het publiek heeft er zin in op deze speciale avond.

In samenwerking met Coc Midden-Nederland gaat TivoliVredenburg een viertal avonden organiseren waarbij het onderwerp ‘Queer matters’ is. Deze avond gaat over diversiteit in films en series. Pauline Veen presenteert de avond. Pauline is televisie- en radio journalist, docent, trainer en voorlichter voor COC Midden-Nederland.

Voordat Pauline het podium opkomt, gaat het licht uit en komt er een meisje op het podium staan. Haar naam is Anne Chris en ze noemt zichzelf de chaotische zwart-witte twijfelaar en ze maakt vooral gedichten over gender. Voordat ze begint kleedt ze zich uit, waardoor ze alleen maar in haar top en slip staat. Een statement. Ze draagt haar eigen geschreven poëzie voor over haar twijfel en worsteling over wie ze is.

Als het bijzondere gedicht is afgelopen komt Pauline weer op. Ze kondigt de film ‘Anders’ aan. De film heeft meer dan dertig prijzen gewonnen, nationaal en internationaal. Het grote thema is de worsteling van een transgender. Na de film duurt het even voordat de presentatrice weer het podium op komt, ze geeft toe dat ze wel even moest slikken na het kijken van de film. En ze is niet de enige. Velen in de zaal herkennen zichzelf terug in de film. ‘Dit is waarom queer matters’ zegt een vrouw uit het publiek. Reinout Hellenthal, de regisseur van de film, neemt plaats opeen van de banken op het podium. Hij bevestigt dat dit is wat hij wou uitlokken.

Dit is waarom queer matters.

Maar dan komt de vraag uit het publiek waarom de hoofdpersoon van de film (Maas Bronkhuysen) zelf niet transgender is. Want er zijn genoeg trans acteurs en actrices die niet aan de bak komen. Daar antwoordt de regisseur op dat hij natuurlijk een korte tijd had om iemand te casten. Maar dat is geen goede reden, zegt Reinout zelf. Hij vertelt ook dat Maas bij de auditie binnenkwam en meteen vertelde dat het thema voor hem wel dichtbij staat. Want hij herkent de strijd van de queer-community, doordat hij twee moeders heeft. Het publiek is blij om dat te horen. En zo wordt het debat geopend. Want zou het niet normaal moeten zijn om een realistisch beeld te geven van queer in films? En kan het wel dat een hetero man gay speelt, zoals Achmed Akkabi doet in Chez Nous?

De gasten van het debat zijn Maud Wiemeijer en Valerie Bisscheroux, van de webserie Anne+ (een korte serie op het youtube kanaal van NPO 3 waarin een gay meisje haar liefdesleven uitlegt.) Hanneke Felten die projectleider en onderzoeker is bij Movisie, Julius Thissen die artistiek onderzoeker is en Aiman Hassani, hij is filmmaker en mede-oprichter van Wedowe en pleitbezorger voor diversiteit in films en televisie. Een debat is het niet te noemen, want de presentatrice vraagt hen vooral veel persoonlijke vragen. Wel is er veel interactie met het publiek waar interessante en kritische vragen naar voren komen. Zo wordt er gezegd dat de filmwereld voor een realistisch beeld moet zorgen van de samenleving, zo moet dit al beginnen bij minder films en series, zodat mensen het vanaf jongs af aan gewend zijn en dat jonge kinderen die worstelen met zichzelf herkenning vinden op tv.                                                                                                                                                                                                    

Diversiteit is er en daar mogen we trots op zijn, niet iedereen is hetzelfde.

Pauline wil de avond bijna afsluiten, als Aimen Hassani nog even de aandacht vraagt en vertelt hoe trots hij is op het feit dat dit soort avonden worden georganiseerd. ‘Diversiteit is er en daar mogen we trots op zijn, niet iedereen is hetzelfde.’ Ook wil hij nog even benadrukken dat het niet om queer propaganda gaat, maar een representatieve doorsnee van de samenleving in films en series. ‘We zijn allemaal mensen dus het moet vanzelfsprekend zijn.’