Dit jaar moet hét jaar van Disney worden, want naast de live-action versie Dumbo komt de première van de Lion King in zicht. En dat terwijl Toy Story 4 en Frozen 2 ook nog onderweg zijn. Maar eerst het nieuwste pareltje: Aladdin.

De live-action film Aladdin is gebaseerd op de tekenfilm uit 1992. Het gaat over het straatschoffie Aladdin die met zijn aapje stelend zichzelf in leven probeert te houden. Op een dag wordt hem bevolen om de magische lamp te zoeken, waarmee hij probeert het hart van Prinses Jasmine te veroveren.

Mena Massoud neemt de rol van Aladdin op zich die als een ware freerunner door de straatjes vliegt. Massoud past helemaal bij zijn rol. Dat de freerun scènes helemaal in het begin zitten is een uitstekende keuze, je zit er meteen lekker in. De rol van Naomi Scott als Prinses Jasmine past haar ook als een jasje. Ze speelt haar rol met veel overtuigingskracht, je ziet het personage de hele film groeien. Will Smith is na een aantal flops in deze film te zien als ‘de blauwe geest in de lamp’ Genie. Waar op voorhand op basis van de trailer lacherig werd gedaan over zijn verschijning valt dat in de film hartstikke mee. Smith is in vlagen grappig, soms wat ongemakkelijk maar vooral energiek.

In de film zit ook een Nederlands tintje. Marwan Kenzari (speelde eerder onder andere in de serie Flikken Maastricht en in de film Hartenstraat) neemt de rol op zich van slechterik Jafar. Hij speelt de rol overtuigend, met een aantal keer het vuur in de ogen en het gevaar in de stem. Kenzari hengelt met deze film naar een definitieve doorbraak

Door het verhaal verspreid wordt er gedanst en gezongen wat een goede toevoeging is van de film. Als je al was ingedut dan wordt je zodra er een lied voorbij komt wel wakker. Met als hoogtepunt het slotlied van Prinses Jasmine. Lekker van deze tijd, waar een vrouw zingt dat ze niet meer wil zwijgen maar alles wilt zeggen wat ze wil.

Al met al een goede popcorn film, waar zowel jong als oud blij van zal worden.