De Grote Zaal in Tivoli stroomt steeds sneller vol. Bezoekers zijn op zoek naar lege stoelen, op plekken met een goed zicht op het podium. Vlug worden er nog broodjes gegeten, voordat het lunchpauzeconcert begint. Zelfs een verrekijker wordt tevoorschijn gehaald. Om 12.30 uur is het zover; het strijkorkest van het Koninklijk Conservatorium Den Haag betreedt het podium.

Tivoli Vredenburg organiseert bijna iedere vrijdag een lunchpauzeconcert, dat telkens varieert. Je kunt de concerten gratis bezoeken, maar je hebt wel een toegangskaartje nodig om binnen te komen. Aanstormend talent van conservatoria uit heel Nederland, maar ook gevestigde namen betreden het podium. Klassieke muziek wordt hier in allerlei vormen gespeeld, met soms een uitstapje naar pop, Latin of jazz. Op vrijdag 30 november is het de beurt aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag.

Alle orkestleden zijn volledig gekleed in zwart. Aan de voorkant van het podium zijn alle stoelen bezet. In de bovenste rijen en aan de achterkant van het podium zijn veel stoelen leeg. Het concert opent met de intieme Nocturne van componist Antonín Dvořák. Na een korte intro, betreedt ook de dirigent, Jac van Steen, het podium. Het eerste deel van het optreden heeft een langzame inleiding, waarin de solopartij in vage contouren het melodische materiaal van het concert aanduidt.

De orkestleden bespelen hun instrument met veel passie. Iedereen in de zaal is heel aandachtig aan het kijken en aan het luisteren. Er heerst een doodse stilte vanuit het publiek. De spanning wordt op meerdere momenten in het stuk flink opgebouwd. Als vervolgens de climax wordt bereikt, wordt er vanuit de zaal geroepen: ‘Geweldig!’ Een daverend applaus volgt en hierna is het tijd voor een korte pauze.

Tijdens de pauze betreden een aantal mensen het podium om wat dingen om te bouwen. De opzet van de stoelen wordt veranderd en de piano wordt aan de kant gezet. Na een paar minuten neemt het orkest weer plaats op het podium. Sommige leden verplaatsen hun stoel nog een keer. ‘’Wordt het weer helemaal omgebouwd.’’ zegt een bezoekster lachend. Het orkest speelt verder.

Na een tijdje verlaat Jac van Steen het podium. Nog geen twee minuten later komt hij weer terug, dit keer samen met Elisa Karen Tavenier. Elisa is de enige die niet in zwart, maar in wit en blauw gekleed is. Ze werd al op haar zesde toegelaten tot de School voor Jong Talent van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Momenteel studeert ze bij Mikhail Zemtsov. Elisa bespeelt de altviool en heeft op meerdere buitenlandse festivals gespeeld, zoals het Harmos Festival in Porto. De altviool, het ondergeschoven kindje van de strijkersfamilie, speelt een grote rol in het laatste deel van het concert. Het orkest danst als het ware, op speelse wijze, om Elisa’s solo’s heen. Om 13.35 uur is het afgelopen. Jac van Steen geeft Elisa een kus op haar hand en het publiek geeft een staande ovatie.

Antoinette (64) bezoekt bijna iedere vrijdag het lunchpauzeconcert. ‘’Ik vind het heerlijk om op een rustige vrijdagmiddag te genieten van klassieke muziek. Het is hartstikke ontspannend.’’ Antoinette is heel erg te spreken over het KC-strijkorkest. Zo vertelt ze dat dit concert in de top vijf van al haar bezochte lunchpauzeconcerten staat. ‘’Ik zou het ze echt niet na kunnen doen, wat een talent!’ voegt Antoinette er nog aan toe.