Jongeren ervaren steeds meer druk door de overspannen woningmarkt, hoge (studie)schulden, studiedruk en onzekere contracten op de arbeidsmarkt. Coalitie-Y gaat met jongeren in gesprek om samen tot oplossingen te komen om jongeren vertrouwen te geven in hun toekomst. Met behulp van meerdere brainstormsessies, waarvan de meest recente op 24 mei in Utrecht plaatsvond, wil de jongerencoalitie na de zomer met voorstellen komen voor politieke veranderingen op de korte termijn en inbreng voor de jongerenparagraaf in het volgende regeerakkoord.

In de collegezaal van de Universiteit Utrecht zijn de voorste drie rijen van de ruimte gevuld met ongeveer vijftig studenten. De studenten wachten geduldig tot de sessie geopend wordt. Tim Hofman komt de zaal binnen en begint zijn verhaal. De Nederlandse politicus Gert-Jan Segers heeft Tim gevraagd om mee te werken. Niet alleen vanwege het belang van het onderwerp, maar ook vanwege Tim zijn ingangen in de tv-wereld.

Na de korte introductie van Tim komt Eppo Bruins van de ChristenUnie aan het woord. Hij geeft aan graag van jongeren te horen waar ze zelf tegenaan lopen. “Dit is de eerste generatie na de Eerste Wereldoorlog waarvan een meerderheid het minder heeft dan hun ouders.” Met de brainstormsessies wil coalitie-y met de verschillende partijen én de studenten nadenken over waar iedereen tegen aan loopt en wat er moet gebeuren wil het er beter uit zien. Hofman: “Hoe lossen we dit op en hoe maken we als generatie nou een vuist met elkaar?!”

De studenten hebben bij binnenkomst allemaal een onderwerp gekozen waar ze die middag hun verhaal over kwijt willen en hun ideeën over los mogen laten. Er waren vier verschillende onderwerpen om te kiezen: welzijn en prestatiedruk, leenstelsel en studieschulden, selectie en doorstroming, stages en arbeidsmarkt. De groep die het onderwerp leenstel en studieschulden heeft gekozen is het grootste en bestaat uit vijftien mensen. De groep is vanwege de grootte in tweeën gedeeld om het over de onderwerpen te hebben.

Want waar denken de studenten eigenlijk zelf aan als ze aan het leenstelsel en hun (eventuele) studieschulden denken? Al snel werden hoge rente, langer thuis wonen, op jonge leeftijd al bezig met ‘later’ moeten zijn en jezelf ‘kapot’ werken genoemd. Over dat laatste kan studente Sylvana Bal (26, studente bestuurskunde) ook mee praten. “Door de gedachte aan een studieschuld kreeg ik zoveel stress dat ik vierentwintig tot tweeëndertig uur per week ging werken, voornamelijk in de nachturen, om mijn schuld naar beneden te krijgen. Hier kreeg ik een studenten burn-out door, in het jaar van mijn scriptie. Nu gaat het goed met me en ben ik bezig met afstuderen. Maar de studieschuld blijft en dat is vervelend.” Naast Sylvana laten meerdere studenten weten dat ze veel werken naast hun studie om hun studieschuld enigszins omlaag te krijgen.

De gevolgen van al deze punten is dat studenten zich sneller op maandag ziek melden van school of stage, omdat ze simpelweg uitgeput zijn van het vele werken in het weekend. Daarnaast geven studenten aan dat ze minder leuke dingen doen: Bij alles wat ze dan doen zijn ze aan het rekenen. Dan kunnen ze een project wel leuk vinden om aan mee te werken, maar de gedachte dat ze door dat project dan acht uur minder kunnen werken zorgt er regelmatig voor dat ze ervoor kiezen om het project dan te laten schieten. Studenten volgen minder hun hart om te doen wat ze leuk vinden, maar meer hun portemonnee. Hofman: “Het is belangrijk dat dit helemaal wordt doorvertaald naar de maatschappij. Waarom zou het werken om mensen een soort proefjaar te geven waarin ze minder studiegeld betalen? Als resultaat op dit proefjaar zullen studenten minder snel ongelukkig zijn door een verkeerde studiekeuze en zal er wellicht minder uitstroom van studenten zijn. Het is van belang dat we de stappen erg laten zien, zodat een politicus of iemand anders die je mee wil hebben zich hier heel erg in kan vinden.”

Alle informatie en inbreng die gisteren gegeven is, wordt meegenomen in het schrijfproces van het manifest. Dit manifest zal na de zomer worden uitgereikt om de jongeren een stem te geven. De samenwerking tussen jongerenorganisaties LSVb, ISO, CNV, JOB, PerspectieF, De ChristenUnie én de Nationale Jeugdraad wil de toenemende druk op jongeren op de agenda zetten, oplossingen voorstellen en politiek draagvlak creëren.