Het Suikerfeest is voor de vastende islamieten eindelijk aangebroken. Na een maand van vasten is de Ramadan voorbij en mag er weer volop gegeten worden in tegenstelling waar er eerst tussen zonsopgang en zonsondergang niet gegeten mocht worden. Het Suikerfeest wordt in de meesten gevallen gevierd met heel veel (zoete) lekkernijen en cadeautjes. Ook de Hindoestaans-Utrechtse familie Ashraf viert ook het Suikerfeest en daar nemen wij een kijkje bij.

Het is een normale lente dag, de zon schijnt en voor het huis van de familie Ashraf ruik je al de heerlijke bami, nasi, pasteitjes en natuurlijk de lekkere Hollandsche frituur. Bij binnenkomst is de sfeer al goed te merken. De Surinaamse muziek staat lekker hard en er wordt vrolijk gedanst door een paar tantes. Je wordt gelijk begroet zoals het hoort bij het Suikerfeest met de zin: Eid Mubarak. Dit betekent een gezegende ramadan of een gezegend Suikerfeest, afhankelijk van de tijd dat je het zegt. Iets wat bij binnenkomst gelijk gebeurt en wat voor de meeste een beetje ongewoon lijkt, is het geven van cadeautjes. Je zou verwachten dat dit gedaan wordt als iedereen bij elkaar zit en dat je elkaar kan laten zien wat je gekregen hebt. Dit is zo omdat het bij ramadan gaat om te waarderen wat je hebt en dat je beseft dat mensen soms echt hele dagen niet te eten hebben of geen geld hebben om te besteden. Om dan niet gelijk na de ramadan deze lessen weg te gooien wordt je cadeau bijna stiekem aan je gegeven, met de boodschap dat je zuinig ermee moet doen want er zijn mensen die het slechter hebben.  De cadeautjes krijg je voor je deelname aan de ramadan, meestal is het een geldbedrag dat je krijgt.

Iedereen is bij binnenkomst netjes gegroet en er wordt nu lekker gekletst en bijgepraat. Hier en daar hoor je: “Ik ben toch wel blij dat de Ramadan voorbij is.”. Er wordt gelachen en een oom in de hoek roept lachende wijs: “Jullie hebben geluk gehad deze ramadan want het was niet zo heet! Vorig jaar was het pas zwaar als je moest werken met ook nog eens een graad of 30. De pasteitjes worden uitgedeeld en iedereen zit tevreden te eten. Er wordt voor de eerste hap door iedereen “bismillah” gezegd. Dit zeggen moslims voordat zij een goede daad plegen bijvoorbeeld voor het bidden of het eten in dit geval.

Het is inmiddels al 7 uur ’s avonds en cakejes en pasteitjes zijn zo goed als op. Het is Tijd voor het avond eten. Alle neefjes en nichtjes worden opgeroepen om de tafel op te dekken, de vrouwen staan in de keuken het eten op te warmen en de mannen staan in de tuin hun laatste sigaretje te roken voor het eten. Al het eten wordt op tafel gezet en iedereen schept op. Er wordt eerst gebeden. Allah wordt bedankt voor al de lekkernijen die op tafel staan, voor de mooie afloop van de ramadan en Allah wordt gevraagd om iedereen aan tafel een gezond en gelukkig leven te schenken. Het is voor de eerste keer eventjes stil, het enige wat je hoort zijn de vorken en lepels die klinken tegen de borden. Er wordt gevraagd of het allemaal smaakt en iedereen zegt letterlijk en figuurlijk volmondig: “JA!”

De avond loopt bijna af maar men wil nog niet weg voor dat ze toetjes hebben gehad. Er wordt ijs en taart gegeten en een bakje koffie hoort daar natuurlijk bij. Voor men die geen koffie lust wordt er speciale Marokkaanse thee geschonken. Er wordt nog wat gekaart en de kinderen spelen spelletjes op de PlayStation. Langzaam gaat iedereen naar huis. En wederom wordt een mooi Suikerfeest afgesloten.