De studenten van het Utrechts Conservatorium hebben op vrijdag 14 december een gratis lunchconcert gegeven in de Hertz-zaal. TivoliVredenburg organiseert deze gratis concerten wekelijks op vrijdag van 12:30 tot 13:30.

De Hertz-zaal, met ruim vijfhonderd plaatsen is bijna geheel gevuld. Langzaam stromen de bezoekers binnen en nemen plaats in de zaal. De mensen die naar dit lunchconcert zijn gekomen, zijn voornamelijk 50+. Een aantal vrouwen komen met hun dochters, maar de meeste mensen zijn wat oudere stellen. Het publiek is vrolijk en sommige van hen bespreken enthousiast wat ze in het weekend gaan doen. Wanneer de lichten langzaam worden gedempt wordt het steeds stiller in de zaal. De studenten van het Utrechts Conservatorium van de HKU hebben samen met hun coach een programma met kamermuziek voor deze dag voorbereid.

Marc Gine, Magdalena Goetze en Luca Roncato komen op podium op gelopen en maken een buiging. Zij gaan het lied Twijfel uitvoeren, van de Russische componist Michail Glinka, uit de liederencyclus ‘Afscheid van Sint-Petersburg’. Het drietal vertolkt de twijfel die de componist toentertijd had. Hij had een grote wens om Sint-Petersburg te verlaten en op het platteland te gaan wonen, ver van zijn vriend en vijand, maar vooral van zijn vrouw die hij niet meer liefhad. Het eerste lied begint rustig en sommige bezoekers hummen zachtjes mee. Daarna komt het tweede lied, die ingetogen begint, waar het later weer uitbundig wordt. De zaal is muisstil, iedereen kijkt gefocust wat zich op het podium afspeelt. Op het podium wordt gepassioneerd gespeeld en de innerlijke strijd die Glinka met zichzelf voerde wordt mooi uitgebeeld. Het tweede lied eindigt hoopvol; de componist gaat Sint-Petersburg verlaten.

De tweede uitvoering is van Seray Benli, Yulia Gubaydullina en Aida Alvarez Fernandez. Zij spelen de Serenade in G 141a van de componist Max Reger, Larghetto en Presto. Alle drie de dames zijn gekleed in een zwarte jumpsuit. Het nummer begint rustig, de fluit leidt het stuk. De twee violen spelen in legato. Ook bij dit optreden kijken alle bezoekers vol aandacht naar het podium. Het publiek geeft aan het einde van het eerste nummer een kort applaus, zzodat de muzikanten snel verder kunnen met het tweede stuk. Presto begint in staccato met een opzwepende toon. Een enkeling beweegt zijn hoofd vrolijk mee met de muziek. Robert (54) fluistert zachtjes tegen zijn vrouw: “Wat een fantastisch stuk he!”

Wat een fantastisch stuk he!"

Als laatste wordt een vierdelig stuk van Robert Schumann uitgevoerd door Robert Quintet, Anna Britala, Ella van der Mespel, Terese Jarve, Camillo Cabassi en Petros Papoulias. Dit stuk is door Schumann in een paar weken gecomponeerd en hij was een van de eersten die een piano aan het strijkorkest toevoegde. Het stuk is opgedragen aan zijn vrouw, Clara. De zes uitvoerende muzikanten spelen dit stuk geheel uit hun hoofd, zonder bladmuziek. Het eerste stuk Allergo brillante begint met krachtige akkoorden, waarna het vervolgens een snel tempo krijgt. De muzikanten hebben duidelijk veel plezier in het uitvoeren van de muziek, ze kijken elkaar vaak lachend aan tijdens het spelen. Het tweede stuk, In modo d’una Marcia; un poco largamente, is iets trager en meer ingetogen. Aan het einde wordt het stuk krachtiger en de toon is helderder. Scherzo: molto vivace, het derde stuk, begint eveneens licht. Aan het einde is de toon veel krachtiger. Het publiek klapt enthousiast, maar de muzikanten spelen verder. Het laatste stuk moet namelijk zonder pauze van het derde stuk worden uitgevoerd. Allergo ma non troppo begint weer krachtig zoals het eerste stuk. Deze uitvoering is snel, maar niet te snel. Aan het einde krijgen de muzikanten een daverend applaus, met een staande ovatie. Theo (65): “Totaal geweldig, ik ben helemaal opgetogen.”

Het concert is stipt om half twee afgelopen, alle bezoekers verlaten meteen de zaal. De sfeer is gemoedelijk, iedereen heeft duidelijk genoten van dit lunchconcert. De meeste mensen begeven zich onmiddellijk naar de uitgang, maar Rob (63) vraagt nog even aan zijn vrouw: “Zullen we nog een klein kopje koffie doen? We hebben verder toch niks op de agenda staan.” 

Zullen we nog een klein kopje koffie doen? We hebben verder toch niks op de agenda staan."