Kerst draait voor de meeste mensen om kalkoen eten, schoonfamilie onder ogen komen en de tekst van Last Christmas meebrullen, maar het kan ook anders. Dat bewijst het verhaal van poppenspeelster Ina. Op weg naar haar familie in Duitsland kwam ze vast te staan in het verkeer. Er zat niks anders op dan op de snelweg kerst te vieren...

Naam: Ina Geisler
Leeftijd: 57 jaar
Beroep: Zelfstandig theatermaker en poppenspeelster 

‘Ik ben 30 jaar geleden naar Utrecht gekomen vanuit Duitsland, om aan de theaterschool te studeren. Sinds 25 jaar ben ik al bezig met poppenspel. Komende zaterdag zal ik het kerstverhaal gaan spelen voor een aantal Utrechtse kinderen bij de Koppelsteede in Lunetten.

‘Maar zelf vier ik kerst meestal toch nog in Duitsland. Kerstavond is vooral in Duitsland erg belangrijk, het wordt daar een stuk uitgebreider gevierd dan in Nederland. Ik heb in Nederland nog niet meegemaakt dat er zoveel gedaan werd op kerstavond. Het is een traditie van mijn familie om met Kerstavond groot uit te pakken. Dat is voor mij echt een jeugdherinnering, die elk jaar terug komt. Aanstaande zondag willen we ook zeker weer naar mijn familie in Duitsland gaan, om daar bij mijn ouders en de rest van de familie lekker kerst te vieren.

‘Ik ben echt een kerstmens. Kerst vind ik ook gezelliger dan bijvoorbeeld Sinterklaas, dat komt denk ik omdat ik Duits ben, want daar vieren we daar bijna niet. Ik vind de sfeer van kerst ook zo gezellig.

‘Op Kerstavond, ongeveer vijftien jaar geleden heb ik iets bijzonders meegemaakt. Mijn man, zijn kinderen en ik waren op weg naar Duitsland, om daar kerstavond te vieren. Het was echt een barre winter en het was gaan ijzelen. De wegen waren spiegelglad en niemand – ook al had men winterbanden – kon meer rijden. De snelweg liep volledig vast, en er kon niet meer gestrooid worden, omdat de snelwegen helemaal vol stonden met andere auto’s. Ik dacht nog: ‘Gelukkig zijn we bijtijds vertrokken.’ Maar eenmaal op de snelweg aangekomen ging het verkeer steeds langzamer rijden en het werd steeds later en later. Ik begon me al druk te maken over mijn arme ouders, want het was nog net voor de tijd dat wij echt bezig waren met mobieltjes, dus ik kon mijn familie niet bereiken over onze vertraging. De zoons van mijn man waren nog jong, die snapten ook niet helemaal waarom het allemaal zo lang duurde. Kortom, het was een chaos.

‘Gelukkig hadden we wel iets te eten meegenomen in de auto, maar we baalden natuurlijk dat we het kerstdiner moesten missen, aangezien dit de belangrijkste dag voor mijn familie is. Ik maakte me even grote zorgen over hoe we ooit nog wel in Duitsland zouden komen, en of de kinderen het wel zouden trekken.

‘Het verkeer stond ondertussen nog steeds helemaal stil, maar op een gegeven moment had iedereen wel geaccepteerd dat zij hun kerstavond op deze snelweg zouden gaan doorbrengen. Vanaf dat moment was het eigenlijk allemaal helemaal niet zo erg meer, want mensen kwamen uit hun auto gekropen en begonnen praatjes met elkaar te maken. Sommige mensen brachten dekens en er werd eten uit de auto’s gehaald. De sfeer ging van grimmig naar eigenlijk erg gezellig. Na zeven of acht uur op de snelweg te hebben gestaan, konden we weer een beetje rijden en laat in de avond kwamen we pas aan bij mijn ouders in Duitsland. We hebben echt de hele avond op de snelweg doorgebracht, met mensen die wij niet kenden en een geïmproviseerd kerstdiner. Het was een erg bijzondere kerstavond, maar ik zit liever gewoon aan het diner bij de openhaard!’