Kerst draait voor de meeste mensen om kalkoen eten, schoonfamilie onder ogen komen en de tekst van Last Christmas meebrullen. Maar het kan ook anders, dat bewijst het verhaal van Anis Boumanjal. Boumanjal heeft als advocaat een paar jaar terug een zaak gehad die volgens hem, zwaar beïnvloed werd door de kerstgedachte. 

Naam: Anis Boumanjal
Leeftijd: 40 jaar
Beroep: Strafrechtadvocaat bij Boumanjal&Vingerling ADV Utrecht

‘Ikzelf doe niet heel veel met kerst, want ik heb niet echt een connectie met het feest. Wel heb ik een paar jaar terug een zaak gehad die te maken kreeg met het kerstfeest en de gedachte daarachter. Een minderjarige jongen van 13 pleegde al enige tijd straatroven. De jongen zat niet op het goede pad, want hij had mensen bedreigd en telefoons uit handen gepakt. Dat speelde al een tijd en de politie hield de jongen ook al een tijd in het vizier, maar vlak voor kerst had de politie de jongen van 13 aangehouden. Wat mij opviel was dat het de jongen zo zwaar viel dat hij juist vlak voor kerst werd aangehouden en daarom niet in staat zou zijn kerst met z’n familie door te brengen wat hij ieder jaar deed. Het openbaar ministerie wilde de jongen kostte wat het kost binnenhouden en niet vrijlaten voor kerst.

Toen ik het politiebureau binnenliep en mijn cliënt, de 13- jarige jongen, zag zitten, deed dat iets met me. Het was een kind die opeens geconfronteerd werd met de consequenties van zijn daden en ik zag dat het veel met hem deed, want hij zat daar huilend en alleen. De jongen wist gewoon niet wat hem overkwam. Na de jongen zo gezien te hebben heb ik heel erg m’n best gedaan om de zaak zo snel mogelijk voor de rechter te krijgen, zodat er nog een mogelijkheid zou zijn om de 13-jarige voor kerst uit de politiecel te krijgen. De rechtercommissaris wilde de cliënt niet vrijlaten. Uiteindelijk na heel veel tijd en moeite erin gestoken te hebben, werd er toch besloten om de jongen vrij te laten op de dag voor kerst om 17.00 uur. Dat was een hele prestatie voor mijn cliënt, en zijn ouders sprongen een gat in de lucht. De jongen moest huilen van blijdschap en op dat moment was ik ook heel tevreden, want daar doe je het voor. Op dat moment voelde ik ook dat de kerstgedachte toch een grote rol had gespeeld in de vrijlating van mijn cliënt. Ondanks dat de jongen natuurlijk fout zat en het nodig was dat hij geconfronteerd werd, was het zo mooi om de familie weer compleet te zien.

De jongen had aardig wat mensen geterroriseerd en beroofd, maar bij zo’n jongen moet je investeren in het pedagogisch aspect. Hij is autistisch dus hem opsluiten in een cel op zo’n leeftijd en er verder niet meer naar omkijken zou een omgekeerd effect hebben gehad. Als hij met kerst gevangen had gezeten in een cel met geen sociaal contact, geen tv en kale muren, had dat een trauma achtergelaten. Ik was als advocaat natuurlijk de enige die hem zou kunnen helpen. Ik heb destijds dagen vrijgemaakt en doorgewerkt om hem vrij te krijgen voor de kerst. Je bent meer dan een advocaat bij zo’n soort zaak, want je voelt je gewoon bijna een ouder van die jongen. Ik had ook kunnen zeggen ‘dat komt na de kerst wel’, maar dat wil je gewoon niet voor een kind in de kersttijd. Je wil je best doen. Ik handelde puur uit gevoel en met succes. Het heeft zoveel impact gehad op die jongen dat hij nooit meer de fout is ingegaan op dat gebied. Hij is nu 17 en ik heb nog steeds af en toe contact met hem. De nu 17-jarige is me nog steeds zo dankbaar en hij zal het nooit vergeten zei hij.’’