Kerst draait voor de meeste mensen om kalkoen eten, schoonfamilie onder ogen komen en de tekst van Last Christmas meebrullen, maar het kan ook anders. Dat bewijst het verhaal van Peter Schoonderbeek. Deze vrijwilliger van de Dierenvoedselbank werd vorig jaar met kerst enorm in het zonnetje gezet door de Beestieboys.

Naam: Peter Schoonderbeek
Leeftijd: 59 jaar
Beroep: Vrijwilliger Dierenvoedselbank

De Dierenvoedselbank in Utrecht heeft haar beste beentje voorgezet tijdens de kerstperiode. Woensdagochtend zijn er bijna honderd kerstpakketjes, bestaande uit hondenkoekjes, kattensnoepjes en nat voer uitgedeeld aan hongerige dieren. Een prachtige kerstactie die veel beestjes en hun baasjes een hart onder de riem heeft gestoken. Deze actie heeft een bijzonder gevolg gekend voor vrijwilliger Peter Schoonderbeek.

‘Vorig jaar rond kerst hadden we ook kerstpakketjes aan de dieren uitgedeeld en dit had wat media-aandacht opgeleverd. Ik werd opeens benaderd door de redacteur van het kinderprogramma Beestieboys met Tim den Besten en Nicolaas Veul. Ze vroegen mij of ik iemand kende met een huisdier die het verdiende in het zonnetje gezet te worden. Ik had meteen onze vrijwilliger Peter in gedachten, die heeft het gewoon niet makkelijk en verdiende het echt een kerstwens in vervulling te laten krijgen,’ zegt oprichtster van de Dierenvoedselbank Bianca Leijgraaff (44).

Vrijwilliger Peter Schoonderbeek (59) vertelt: ‘Ik ben een vrijwilliger bij de Dierenvoedselbank, maar ik ben ook een cliënt hier. Een aantal jaar geleden kwam ik in de financiële problemen en belandde ik bij de Voedselbank. Ik heb zelf twee grote witte herders en zodoende kwam ik met Bianca in contact. Ik zei tegen haar: ‘Als ik wat terug kan doen, dan wil ik dat heel graag want ik heb er de tijd voor.’ Het hek moet altijd geopend worden om de mensen binnen te laten dus toen ben ik begonnen haar hiermee te helpen. Op deze manier kon ik eindelijk wat terug doen.

‘Toen ik werd gevraagd mee te doen aan het programma vond ik dat hartstikke leuk. Ik ben niet bang om op tv te komen en zo kon ik ook meteen de Dierenvoedselbank bekender maken. We hebben opnames hier gehad maar ook bij mij thuis en in de studio in Amsterdam. Mijn kerstwens was om mijn honden een lekker kerstdiner te geven. Er was een speciale kok in de studio die een hele taart voor die honden ging maken. Het was echt super. Het was ook wel een beetje emotioneel, wat wil je nou nog meer, als je je dieren zo ziet genieten dan geniet je zelf nog honderd keer meer.

Ik heb het filmpje twee weken geleden nog eens gekeken, ik word nog steeds emotioneel van. Dan denk ik: ‘Jezus Peet, je bent wel echt jezelf’. Bij Beestieboys mag dat ook, die jongens zijn zelf ook hartstikke gestoord. Ik vroeg aan de regisseur of hij nog ging vertellen wat ik moest zeggen en hoe ik moest bewegen. Die regisseur zei ‘Wat ga je me nou vertellen? Alsjeblieft niet zeg!’ Zo zijn die jongens ook. Die zijn stapelgek, ze zaten hier hondenbrokken te eten om te kijken of ze nog goed zijn.

‘Het was echt een leuke ervaring, vooral hoe zij moeite voor me namen. Ik heb zelf geen vervoer maar ik werd overal opgehaald en heengebracht met de honden. Het werd wel hartstikke laat maar dat maakte helemaal niet uit. De honden hadden het naar hun zin en ik vond het ook geweldig.

Ik ben in 2000 mijn vrouw verloren aan kanker. De tijd dat ik mijn vrouw verloor was heel emotioneel. En dat is het nog steeds. Zeker in deze tijd, heel veel mensen hebben er moeite mee met kerst. Sommigen mensen zeggen tegen mij: ‘Jeetje, het is zeventien jaar geleden, daar ben je toch wel overheen.’ Nou, nee dus, dat litteken draag je voor altijd met je mee. Je hebt een gat en dat gaat niet meer weg. Deze dagen zijn dan al helemaal wat moeilijker. En dan is het echt leuk dat mensen met je meedenken en hartstikke lief ook. En zo is het ook hier binnen de Dierenvoedselbank, we steunen elkaar. We zijn echt een soort familie.’