Veel maatschappelijke taken in Utrecht worden vervuld zonder dat de meeste mensen dit door hebben. In UtrEchte mensen een gesprek met een belangrijke drijfveer achter de Utrechtse samenleving; wie zijn deze mensen en wat motiveert hen om het (vrijwilligers)werk te doen dat ze doen? Deze week in UtrEchte mensen: Josephine Kestens.

Wat doet u voor Utrecht?
Ik help mensen de weg te vinden in de digitale wereld. Dit kan hulp met de computer, tablet, of smartphone zijn, maar ook online solliciteren, een formulier van het UWV invullen, of kijken hoe de Berichtenbox van MijnOverheid werkt.

Hoe is deze interesse ontstaan?
Ik vind het leuk om mensen te helpen, zeker met digitale zaken. Ik hielp op kleine schaal altijd al mensen met hun computerproblemen, maar met de toegenomen digitalisering van de samenleving ben ik dat steeds groter gaan uitrollen. Dingen die voor een groot gedeelte van de samenleving vanzelfsprekend zijn, kunnen voor andere mensen best een groot obstakel zijn. Ook vind ik het leuk om creatieve oplossingen voor problemen te vinden. Het komt voor dat iemand gestrest binnenloopt met een probleem, maar met een beetje doorvragen en geduld kan ik dat vaak oplossen.

Op welk moment in uw leven besefte u zich dat u iets voor de Utrechtse samenleving wilde gaan betekenen?
Er is niet een moment waarop ik dacht ‘nu ga ik me inzetten voor mensen met weinig computervaardigheden!’ Maar het feit dat de overheid zich steeds meer terugtrekt, maar wel verwacht dat iedereen online zijn zaakjes kan regelen, heeft mij wel bewogen om mensen voor wie dat niet vanzelfsprekend is te helpen. Niet iedereen heeft familie of een handige buurjongen om de hoek.

Wat geeft u de meeste voldoening in uw werkzaamheden?
Het geeft mij de meeste voldoening om met mensen te werken die de computer en het internet zien als iets waar ze vooral ver vandaan moeten blijven en wat ze vervolgens misschien niet leuk vinden, maar uiteindelijk het nut ervan gaan inzien. Ik hielp iemand die online haar declaratie voor de zorgverzekering moest indienen. Voor veel mensen is dat iets wat je in een paar minuten geregeld hebt, maar voor haar had dat heel wat voeten in de aarde. Ze moest eerst een DigiD aanvragen, haar rekening scannen en de online omgeving van haar zorgverzekering verkennen. Uiteindelijk had ze haar geld binnen twee dagen terug, in plaats van binnen een aantal weken, en dat vond ze zo fijn! Een ander voorbeeld is een oudere dame die al decennialang brieven schijft met een vriendin die naar de andere kant van de wereld is geëmigreerd. We zijn samen het internet opgegaan en via Google Streetview kon ze eindelijk zien waar haar vriendin woonde en de omgeving bekijken waar ze altijd over leest. Ook e-mailen ze nu af en toe, bovenop het schrijven. Uit zulke dingen, waarbij ik de wereld van iemand een stukje groter of het leven een stukje makkelijker kan maken, haal ik voldoening.

Wat ziet u terug van uw werk in de samenleving?
Ik zie dat steeds meer ouderen het leuk vinden om digitaal bezig te zijn. Ze kopen een smartphone en downloaden WhatsApp om contact te houden met de kleinkinderen, gaan internetbankieren omdat ze geen geld meer voor overschrijvingskaarten willen betalen en leren facetimen of skypen om contact te houden met familie in het buitenland. Voor veel mensen ben ik een soort digitale mantelzorger, die op een afstandje meekijkt en waar je op terug kan vallen als er problemen zijn.

Waar bent u het meest trots op?
Het meest trots ben ik op mensen die eigenlijk een enorme hekel hebben aan alles wat met computers en internet te maken heeft, maar die ik kan overtuigen om het te proberen. Ze gaan het misschien nooit leuk vinden, maar als ze het niet langer als een straf zien, dan is dat heel fijn. Ik zeg altijd: ‘Het hoeft nooit je hobby te worden, maar het is fijn als je er een beetje mee overweg kan.’

Hoe ziet u de toekomst voor u?
Ik zie de toekomst vrij positief in. Steeds meer mensen kunnen de weg vinden op internet, maar zoals de Nationale ombudsman zegt: ‘Er is een groep mensen die achterblijft en deze moet niet vergeten worden.’ Daarom blijf ik me inzetten voor deze mensen.