Veel maatschappelijke taken in Utrecht worden vervuld zonder dat de meeste mensen dit door hebben. In Utrechte mensen een gesprek met een belangrijke drijfveer achter de Utrechtse samenleving; wie zijn deze mensen en wat motiveert hen om het (vrijwilligers)werk te doen dat ze doen? Deze week in UtrEchte mensen: Nourdin Zalen.

Wat doet u voor Utrecht?
Ik ben werkzaam bij Stichting Dagopvang Utrecht ‘Het Catharijnehuis’. We vangen mensen op die hun huis uit moesten, om welke reden dan ook. Wij proberen hen van de eerste basisvoorzieningen te voorzien en ze te helpen een doorstart te maken. Dit doen we door bijvoorbeeld te helpen met het inschrijven voor schuldhulpverlening en hulp te bieden bij administratieve zaken om hun leven weer op de rit te krijgen. Hiernaast vangen wij ook thuislozen op, dit zijn ex-daklozen die wel ergens een woning hebben maar in een soort sociaal isolement geraakt zijn. Zij kunnen bij ons terecht voor een praatje of een spelletje. Als ze thuis een lege koelkast hebben, kunnen ze bij ons een hapje eten. Als ze zonder gas, water of licht zitten, kunnen ze hier terecht voor een douche en kan hun kleding worden gewassen. Verder kunnen mensen hier terecht op het spreekuur van onze huisarts en kunnen ze in gesprek gaan met een maatschappelijk werker.

Hoe is deze interesse ontstaan?
Ik wilde graag voor één dag in de week naast mijn baan vrijwilligerswerk doen. Dit heb ik een jaartje gedaan en dit beviel me zo goed dat ik hiermee door wilde gaan. Toen kwam er een vacature vrij in het Catharijnehuis, hier heb ik voor gesolliciteerd en nu werk ik hier al twaalf jaar. Geen dag hetzelfde, dat maakt het zo leuk.

Op welk moment in uw leven besefte u zich dat u iets voor Utrechtse samenleving wilde gaan betekenen?
Ik had vroeger een baan in de retail en werkte makkelijk zeventig uur per week. Het draaide alleen maar om omzet en winst en op een gegeven moment was ik daar zo klaar mee dat ik iets wilde doen waarbij ik duidelijk een bijdrage lever aan de maatschappij.

Wat geeft u de meeste voldoening in uw werkzaamheden?
Je kunt duidelijk zien dat je het verschil maakt voor iemands dag. Je ziet dat door het contact met deze mensen, je iemand een stapje vooruit helpt, op wat voor manier dan ook. Doordat mensen alleen al hun verhaal kwijt kunnen worden ze tevredener en gelukkiger. Met minimale middelen kun je heel veel bereiken, dat geeft mij voldoening.

Wat ziet u terug van uw werk in de samenleving?
We zien vooral dat de doelgroep het gevoel krijgt dat ze meetellen. Als ze bij ons komen voelen ze zich mislukt en uitgekotst door de maatschappij. Je probeert de mensen hun waardigheid terug te geven. Als je dan teruggekoppeld krijgt dat iemand beter in het leven staat, dan merk je dat je het verschil hebt gemaakt. Mensen doen weer hun best deel te nemen aan de samenleving. Ze zoeken vrijwilligerswerk, ze gaan naar de bibliotheek; ze zoeken een dagbesteding. Ze doen echt hun best weer mee te draaien.

Waar bent u het meest trots op?
Ik heb het gevoel dat ik door het werk een beter mens ben geworden. Hoe ik nu in het leven sta maakt mij gelukkig, het geeft mij een gevoel dat ik meer mens ben dan hiervoor. Ik ben minder bekrompen, ik oordeel minder snel en ik sta open naar anderen toe. Dat ik nu deze karaktereigenschappen bezit maakt mij het meest trots.

Hoe ziet u de toekomst voor u?
Ik wil zo lang mogelijk dit werk blijven doen. Daarnaast wil ik in de toekomst graag een poging wagen mijn werkzaamheden uit te breiden door ervoor te zorgen dat mensen niet meer in deze situatie komen. Met mijn ervaring zou ik willen voorkomen dat mensen in de dakloosheid terecht komen en ze helpen het leven op de rit te houden.