Veel maatschappelijke taken in Utrecht worden vervuld zonder dat de meeste mensen dit door hebben. In UtrEchte mensen een gesprek met een belangrijke drijfveer achter de Utrechtse samenleving; wie zijn deze mensen en wat motiveert hen om het (vrijwilligers)werk te doen dat ze doen? Deze week in UtrEchte mensen: Jelle Lugten

Wat doet u voor Utrecht?

Ik zet mij in voor de sportclub Only Friends Utrecht. Deze sportclub begeleidt kinderen met een beperking tijdens het sporten en bewegen. Ik ben dan ook sportbegeleider bij Only Friends Utrecht. Voornamelijk zorg ik, samen met een geweldig team andere vrijwilligers, ervoor dat de kids met plezier goed en veilig kunnen bewegen. Elke zaterdag biedt Only Friends Utrecht de mogelijkheid met ze te sporten in de gymzaal in revalidatiecentrum de Hoogstraat. We doen dan allemaal soorten sporten zoals wandklimmen, worstelen, tennis, voetbal en nog veel meer. Sporten en bewegen is heel belangrijk voor de kinderen. Als ze weer leren wat ze allemaal kunnen in sport en beweging, kan dit van grote invloed zijn op hun gemoedstoestand en ontwikkeling. Een ochtend met de kids sporten vind ik soms best intensief, omdat ik iedereen wil betrekken bij het goede gevoel. Na zo’n ochtend ga ik wel altijd heel voldaan naar huis.

 

Hoe is deze interesse ontstaan?

Vroeger had ik een droom om de gele trui te winnen in de Tour de France. Ik deed dus veel aan wielrennen en was zelfs op mijn achttiende van Nederland naar Frankrijk verhuisd om die droom na te leven. Het ging eigenlijk heel erg goed en een ploeg wilde mij zelfs hebben. Totdat ik een keer tijdens het trainen werd aangereden door een auto. Daar heb ik toen heel wat letsel aan opgelopen. Onder andere hersenletsel en een gebroken rug. Ik heb toen ongeveer twee weken in een coma gelegen en daarna had ik nog een lang revalidatieproces. Uiteindelijk kwam ik dus ook terecht bij revalidatiecentrum de Hoogstraat. In het begin was ik heel erg koppig, maar ik merkte wel dat beweging, maakt niet uit op wat voor manier, mensen heel erg goed doet. Only Friends Utrecht is te vinden bij de Hoogstraat, dus zo ben ik hierbij uitgekomen.

 

Op welk moment in uw leven besefte u zich dat u iets voor Utrechtse samenleving wilde gaan betekenen?

Dit moment kwam eigenlijk pas een aantal jaar later. In eerste instantie was het verwerkingsproces voor mezelf best wel zwaar. Daarom heeft het nog even geduurd voordat ik besloot om me in te zetten voor kinderen/jongeren die in dezelfde of vergelijkbare situatie zitten. Ik heb nog wel lang getwijfeld, omdat ik toch een beetje schuw was voor de Hoogstraat. De Hoogstraat was namelijk ook een periode in mijn leven die niet altijd even leuk was. Uiteindelijk heb ik toch besloten om een keer te gaan kijken bij Only Friends. Toen ik zag hoeveel plezier de kinderen en jongeren hadden, heb ik de knoop doorgehakt om me in te zetten voor Only Friends Utrecht.
Wat geeft u de meeste voldoening in uw werkzaamheden?

Toch wel de lach op de gezichten en het zien van plezier bij de kids. De slogan van Only Friends is ook ‘je bent goed zoals je bent’ en ik zie ook gewoon terug bij de kinderen dat je niet hoeft te presteren om het leuk te hebben. Dat is wel iets wat er bij mij van jongs af aan wel in zat. Voor mij is dit ook twee vliegen in één klap. Ik vind het geweldig om de kinderen plezier zien hebben, maar ik leer zelf ook dat uiteindelijk plezier op één staat. Natuurlijk zitten er ook kinderen bij die ook heel erg fanatiek zijn en die probeer ik juist duidelijk te maken dat ze het al prima doen. Uiteindelijk zie je ook bij de fanatieke kinderen plezier de overhand nemen en dat doet me heel erg goed.

Wat ziet u terug van uw werk in de samenleving?

Ik zie het niet perse in de samenleving terug, want ik kom niet veel mensen die ik begeleid op straat tegen. Wel merk ik als ik mensen tegenkom met een aandoening of handicap, dat ik dan me afvraag hoe zij het aanpakken of wat ik voor hen zou kunnen doen. Dan kom ik toch altijd terug op het antwoord: bewegen.

Waar bent u het meest trots op?

Al een langer tijd kom ik nu bij Only Friends en sommige kinderen zijn er ook al een tijd. Deze kinderen herkennen me inmiddels en ik weet ook wie zij zijn. Je leert elkaar kennen en je bouwt toch een band op. Ik vind het toch een heel bijzonder gevoel dat als we nog niet eens zijn begonnen er toch al twee kinderen aan mijn armen hangen. Helaas kan ik maar één keer in de maand vrijwilleger, maar die herkenning blijft er wel. Hier ben ik toch het meest trots op, dat je echt iets opbouwt.

Hoe ziet u de toekomst voor u?

Ik wil me gewoon blijven inzetten, zoals ik nu doe. Ook is de toekomst gericht op mijn sponsoractie – https://www.geef.nl/nl/actie/nn-marathon-rotterdam-2018-only-friends-1/donateurs – voor Only Friends. Ik ga op zondag 8 april meedoen aan de Rotterdam Marathon en ik hoop zoveel mogelijk sponsorgeld op te halen voor de sportclub. Met dit geld kunnen er nog meer kinderen begeleidt worden, kunnen we ook uitjes organiseren en zorgen we ervoor dat die lach op het gezicht blijft van ieder kind. Mijn einddoel is gerelateerd aan de afstand van de marathon. Ik zit nu op ongeveer een kwart, maar of ik het nu wel of niet haal maakt niet uit. Zoals ik al zei ben je goed zoals je bent.