Elke week spreken wij, de redactie Utrecht Centrum Oost, met bijzondere mensen die geboren en getogen zijn in Utrecht. Met deze mensen bespreken wij wat zij voor Utrecht betekenen en wat Utrecht voor hen betekent. Deze week; Sophia Anastasia (56 jaar), een kunstenares. 

Zou je jezelf voor willen stellen?
‘Mijn naam is Sophia Anastasia, ik ben geboren in Utrecht. Ik ben uiteindelijk wel verhuisd. Ik heb gestudeerd aan de kunstacademie in Arnhem, verder heb ik ook 14 jaar op Bali gewoond maar sinds 2000 woon ik weer in Utrecht.’

Waarom bent u teruggekomen naar Utrecht?
‘Het is mijn stad, daar hoor ik gewoon thuis.’

Wat vindt u het fijnst aan het wonen in Utrecht?
‘Ik vind het vooral fijn dat het hier erg veilig is. Ik sta weleens ‘s nachts hier bij de Dom te schilderen, maar ik voel me nooit onveilig. Het is er altijd gezellig en er zijn dan veel mensen op straat of uit aan het gaan en er hangen lampjes. Het is gewoon een hele fijne stad en de mensen zijn er ook oké.’

Zou u omschrijven hoe een dag ervoor u uitziet?
‘Nou vandaag bijvoorbeeld ben ik de Dom aan het schilderen. Ik ben bezig met het schilderen van een serie van de Dom in verschillende jaargetijden. Dat is zo verschillend, alle schilderijen zijn weer totaal anders en hebben een eigen uitstraling. Maar om de Dom te kunnen schilderen moet ik buiten zijn, en daarvoor moet het mooi weer zijn. Dus elke ochtend check ik eerst het weer om te kijken of het lukt die dag. Nu is het zonnig en droog dus kan ik hier gaan staan. Over zo’n schilderij ben ik meestal een dag of tien bezig, maar ik werk dan ook wel aan 2 a 3 schilderijen tegelijk op één dag. Vanavond wil ik hier weer staan maar dan moet het niet regenen.’

Hoe reageren andere mensen erop dat u hier staat te schilderen?
‘Heel positief, meerdere mensen komen even kijken. Ik heb ook weleens gehad dat iemand mij een mailtje stuurde omdat hij mij hier had zien staan. Hij vroeg of hij een keer mee mocht voor snuffelstage, omdat hij wou leren schilderen. Ik schilder mijn hele leven al, dus dat is niet te leren in een dag.’