Restaurant ‘The Streetfood Club’ heeft op 26 november tijdens de Entree Awards de prijs ‘Best Restaurant Concept 2018’ gewonnen. Het populaire restaurant combineert in de keuken Aziatische en Zuid-Amerikaanse gerechten en heeft een interieur zoals niemand dat heeft. Het is nu acht maanden geopend en loopt sinds dag één dagelijks vol. Naar aanleiding van de mooie prijs sprak ik met 31-jarige eigenaar Wes Schreutelkamp.

Liep het restaurant vanaf dag één meteen vol?

“Het is nu acht maanden open en sinds dag één is het een gekkenhuis. Dat klinkt erg leuk maar ik had toch liever een ietwat rustigere aanloop gehad. Aan de ene kant bouw je een merk op en werkt het hartstikke goed als mensen vanaf dag één in de rij moeten staan. Aan de andere kant worden er geheid fouten gemaakt als het meteen bomvol zit. Door de drukte merkten we vrij snel dat we er nog niet helemaal klaar voor waren en te weinig personeel hadden. Dus ja als ik mocht kiezen had ik gekozen voor een wat rustiger begin. Maar we zijn super blij natuurlijk. We zitten nog steeds elke dag vol, zeven dagen in de week. Van woensdag tot en met zaterdag staat er ‘s avonds een rij en dat is een zegen! We werken er ook hard voor. Het is niet dat het per ongeluk is, maar het moet natuurlijk wel maar zo uitpakken.”

Hoe ben je op het idee gekomen van ‘The Streetfood Club’?

“Mijn ouders zijn al horecaondernemers sinds ik vier jaar ben. Ik heb er eigenlijk altijd altijd van gedroomd om voor mezelf te beginnen zoals mijn ouders dat ook deden. Mijn vader is nu overigens ook mijn compagnon, dus dat is erg leuk. Ik doe het verder ook echt niet alleen. Er zijn heel veel mensen met wie ik samenwerk dus dat helpt sowieso. Ik heb bij ‘The Streetfood Club’ voor gekozen om verschillende facetten mee te pakken. Ik heb bij een cocktailbar gewerkt, bij een fine dining restaurant, bij Beers & Barrels, bij de Watertoren, bij het Podium… Zo krijg je kennis en ervaring en dat heb ik geprobeerd om te zetten in iets succesvols. En dat is goed gelukt.”

Je hebt dus eigenlijk altijd al voor jezelf willen beginnen, omdat je ouders dat ook deden?

“Dat, maar het moet ook in je zitten. Ondernemerschap is niet voor iedereen weggelegd. Ik ben best wel eigenwijs. Ik denk vaak anders dan anderen en denk ook vaak dat ik het beter weet. Dan is voor mezelf beginnen wel een logische stap.”

Wat is jouw grootste inbreng in het restaurant?

“Ik denk creativiteit en gastheerschap. Ik zet altijd de gasten op één en ik zorg dat ze tevreden zijn en het naar hun zin hebben. En ik denk dat ik redelijk creatief ben in het bedenken van cocktails, gerechten, smaken, sfeer en muziek. Dat vind ik super leuk om mee bezig te zijn. Ik vind het heerlijk om nieuwe dingen te doen en ben niet bang om gekke dingen te doen. De ene keer doen we een Indonesische avond en laten we een Indonesische chef komen. De andere avond hebben we muziek en een feestje. Zo blijf je een beetje druk met het ontwikkelen en vernieuwen. Op die manier blijft het voor jezelf leuk en voor de gast net zo.”

Het restaurant heeft een heel erg sprekend interieur. Hebben jullie dat zelf bedacht of is er een interieur ontwerper aan te pas gekomen?

“We doen eigenlijk alles zelf, behalve het daadwerkelijke bouwen. We bedenken alles zelf. Één van mijn compagnons heeft het meeste gevoel voor interieur, Sippien Baarsma. Zij tekent als het ware de smaken uit. We komen samen tot een geheel maar zij doet het meeste werk op dat gebied.”

Heb je het gevoel dat er echt een stukje van jezelf in het restaurant zit?

“Ja, absoluut. Ik wilde heel graag groen marmer en dat hebben we nu verwerkt in zowel de bar en de tafels. Ik wilde een selfie corner met “Life’s a bitch” erboven, die is er ook. Er zit uiteraard heel veel van mezelf in omdat ik overal bij ben geweest. Maar soms komen anderen met ideeën die ik in eerste instantie helemaal niks vond, maar die uiteindelijk super vet zijn. Soms kan je verrast worden.”

Zijn jullie trots op wat jullie neer hebben gezet?

“Ja, zeker. Ontzettend trots. We hebben het opgezet met een team van acht. Dat is best een groot team om mee samen te werken soms, maar daardoor kom je uiteindelijk wel op de beste beslissingen. We zijn het zo goed als nooit met elkaar eens, maar dat maakt het ook wel weer leuk. Daardoor blijf je scherp.”

The Best Restaurant Concept 2018, wat betekent dat voor jou?

“Ik geloof er niet in dat je op de wereld komt voor een lintje, om het zo maar even kritisch te zeggen. Maar als je een lintje krijgt is het leuk. Ik doe het niet om een award te winnen, al is het uiteraard gaaf dat je erkenning krijgt. Maar het is niet de reden waarom wij een restaurant hebben. We doen het ten eerste om te ondernemen, wij willen graag onze ideeën met anderen delen. Uiteraard om geld te verdienen, waarom zou je anders ondernemer worden? Maar vooral omdat we gewoon super toffe ideeën hebben en dat graag delen met mensen omdat we ook denken en hopen dat zij daar heel blij van worden. Het is super gaaf om erkenning te krijgen, maar ik heb eerlijk gezegd liever dat we de komende vijf jaar nog vol zitten en geen erkenning krijgen, dan de award shows. Het draait uiteindelijk om de gasten die komen en blij zijn.”