Actievoerders van het comité Moulay Mohand zijn op 25 en 26 april in hongerstaking gegaan. Ze willen dat politieke gevangenen in het Rifgebergte in Marokko worden vrijgelaten. De leden van de Hivakbeweging zitten vast omdat ze eisen hebben op economisch, politiek en maatschappelijk gebied. Ze pleiten onder andere voor afschaffing van corruptie, het bouwen van universiteiten en een ziekenhuis met een oncologie afdeling.

Op een glazen wand naast het stadskantoor, die uitkijkt op de sporen van Utrecht Centraal, hangen de Nederlandse vlag en de vlag van de Rif-Republiek in Marokko. Daarnaast zijn foto’s geplakt van de mannen van de Hivakbeweging, die momenteel gevangen zijn genomen. Karim Amaya is een van de actievoerders die meedoet aan de hongerstaking in Utrecht. Hij komt zelf uit het Rifgebergte en leeft met de mannen mee. ‘De mensen die hier zijn afgebeeld, komen uit het Rifgebergte en zijn opgepakt omdat ze strijden voor basisrechten. Duizenden mensen in het gebergte zijn de afgelopen jaren de straat op gegaan om te demonstreren en om basisrechten de eisen. Wat deed de Marokkaanse regering? Ze pakten de jongens op en stopte ze in een cel, in sommige gevallen voor maar liefst twintig jaar, ook in hoger beroep.’ De mannen die zijn opgepakt zijn al dagen in hongerstaking, daarom doen de actievoerders hetzelfde, om aandacht te vragen. ‘Wij willen aan de mensen laten zien en horen dat onze mensen in het Rifgebergte lijden. Ze hebben geen strafbare feiten gepleegd, maar gingen gewoon de straat op om vreedzaam te demonstreren. Deze mensen hebben gestreden voor ons, zij rekenen op ons, we laten ze niet in de steek. Ook al regent het of is het koud’, vertelt Karim Amaya. De reden dat de mannen buiten het stadskantoor staken, is omdat ze de aandacht van zoveel mogelijk mensen proberen te trekken. Er lopen veel mensen in en uit het kantoor, waardoor ze veel bekijks hebben.

De hongerstakingen worden niet alleen in Nederland gehouden, ook in Brussel, Madrid en Düsseldorf zijn solidariteitsacties. Via Facebookgroepen houden de mannen contact met andere actievoerders in Europa. Hun berichten worden veel gedeeld en er worden livestreams gehouden zodat mensen mee kunnen kijken.
Vorig jaar hielden dezelfde mannen in Utrecht een driedaagse hongerstaking, maar omdat de derde dag dit jaar op Koningsdag valt, doen de actievoerders dit jaar twee dagen mee. Amaya: ‘Wij willen eigenlijk langer staken, maar hebben respect voor de Nederlandse koning. Hij laat je niet arresteren als je om basisrechten vraagt, de Marokkaanse koning doet dat wel, de straffen worden uitgesproken namens de koning’. Marokko is geen democratisch land. Deze mensen gaan voor basisrechten de straat op en worden vervolgens opgepakt en moeten in sommige gevallen twintig jaar de cel in, dat is geen democratie’.

Volgens Amaya is er een kans dat deze mensen eerder vrijgelaten kunnen worden als er druk op gezet wordt. ‘Dezelfde situatie is eerder voorgekomen, in de jaren zeventig. Onder druk van Europa zijn de demonstranten toen vrijgelaten. We hopen dat dit weer zal gebeuren. Vrijlating is niet genoeg, maar het is een begin. We moeten vechten voor een democratie.’