Uit onderzoek naar de religieuze betrokkenheid van de Nederlandse samenleving (CBS, 2018) blijkt dat 5 procent van de bevolking moslim is. Zo zijn ook de ouders van Nisrime (18) Islamitisch. Zij is als moslima opgevoed, maar gelooft zelf niet in de Islam. Nisrime is als schuilnaam gebruikt, omdat zij haar echte naam in bescherming wil nemen.

“Mijn ouders komen beiden uit Marokko, maar zijn eind jaren tachtig naar Nederland gekomen. Samen met mijn twee zussen en mijn broertje ben ik in Nederland geboren en opgegroeid. De geloofsovertuiging van mijn ouders is de Islam, daardoor ben ik ook Islamitisch opgevoed. Als je kijkt naar opvoeding, heb je heel streng, middelmatig en heel vrij. Ik ben niet heel strenggelovig opgevoed, ik heb bijvoorbeeld nooit een hoofddoek hoeven dragen. Mijn ouders zelf zijn wel streng. Ik mag veel dingen niet, maar dat heeft niks met het geloof te maken. Ik ken namelijk genoeg moslima-meisjes die ’s avonds leuke dingen mogen doen. 

Mijn ouders weten niet dat ik niet geloof, maar daar komen ze ook niet achter.

Zelf ben ik niet gelovig. Ik ben er denk ik in de derde klas achter gekomen dat ik zelf niet in de Islam geloof. Mijn ouders weten niet dat ik niet in de Islam geloof, maar dat gaan ze ook niet te weten komen. Ik denk dat als ze daarachter komen, ik helemaal niks meer mag en niet meer vrij word gelaten voor zover ik dat nu wel word. Ik doe wel mee met Islamitische feesten en rituelen, zoals de Ramadan. De Ramadan doe ik puur voor mezelf en het besef hoe arme mensen leven. Daarnaast vind ik het ook leuk om mee te doen en ’s avonds gezellig met zijn allen te eten.

Zoals ik al eerder zei, zijn mijn ouders heel streng. Ik mag bijvoorbeeld niet naar feestjes van vriendinnen, met vriendinnen afspreken ’s avonds en al helemaal niet uit. Daar heb ik best moeite mee, maar ik heb het wel leren accepteren. Als mijn ouders niet willen dat ik naar vriendinnen ga, doe ik dat ook niet, maar ik vind het wel stom. Ik heb hier wel eens ruzie over gemaakt, maar dat gebeurt niet vaak omdat ik heb leren accepteren dat dat de regels van mijn ouders zijn.

Vorige week ben ik 18 jaar geworden. Vaak zou dat betekenen dat je vrijer bent in de keuzes die je maakt en de dingen die je doet, alleen is dat bij mij niet het geval. Zolang ik onder het dak van mijn ouders leef, gelden hun regels. En ook zolang ik nog niet getrouwd ben, zijn zij verantwoordelijk voor mij. Gelukkig is er bij mij geen sprake van uithuwelijking, maar mijn ouders willen wel dat ik met een moslim trouw.

Ik ben stiekem weggegaan toen mijn ouders sliepen om mee uit te gaan met vrienden

Laatst heb ik wel iets gedaan, wat van mijn ouders absoluut niet zou mogen. Ik had een feestje, dat om acht uur begon. Ik had tegen mijn ouders gezegd dat ik moest werken tot een uurtje of tien, maar eigenlijk was ik op dat feestje. Op dat feestje vroeg iedereen aan mij of ik mee uit ging, maar omdat ik al om tien uur thuis moest zijn kon dat helaas niet.  Rond tien uur ben ik naar huis gegaan, omdat mijn ouders anders niet zouden geloven dat ik echt aan het werk was. Toen ik thuiskwam ben ik eigenlijk gelijk naar boven gegaan, want ik had al wel wat gedronken en ben ik in bed gaan liggen. Daar dacht ik: “Oké iedereen gaat uit, en ik lig hier braaf in bed omdat ik niet mag”. Toen heb ik gewacht tot mijn ouders naar bed gingen, deed ik heel zachtjes mijn deur open en liep ik muisstil naar beneden. Daar heb ik gewacht tot ik helemaal zeker was dat mijn ouders sliepen, en toen ben ik stiekem naar de stad gegaan om mee uit te gaan met mijn vrienden. Gelukkig zijn mijn ouders daar nooit achter gekomen, anders was ik echt zwaar de pineut.

Op dit moment mag ik zelfs nog minder, zelfs niet even met vriendinnen lunchen in de stad. Ik had namelijk een feestje, maar omdat ik om tien uur thuis moest zijn zou ik om kwart voor tien naar huis gaan, net toen het feestje leuk begon te worden. Omdat ik echt nog niet naar huis wilde, had ik besloten toch langer te blijven dan eigenlijk mocht. Nadat ik lang niet op mijn telefoon had gekeken, zag ik dat ik een stuk of 20 gemiste oproepen had en kwam ik erachter dat mijn vader naar het huis de straat stond waar het feestje was. Toen hij nog een keer belde, kwam ik meteen naar buiten en moest ik mee naar huis. We hebben de hele rit naar huis niet tegen elkaar gepraat. Toen we thuiskwamen werd mijn vader boos omdat ik te laat was, maar ook was hij bezorgd omdat ik mijn telefoon steeds niet opnam. Hier waren mijn ouders natuurlijk niet blij mee en daarom mag ik nu nog minder.

Ik heb wel het idee dat ik in mijn middelbareschooltijd veel heb gemist. Vriendinnen van mij gingen allemaal uit, dronken alcohol, hadden leuke feestjes met elkaar en ik moest de maandag daarop altijd hun leuke verhalen van afgelopen weekend aanhoren. Nu ik studeer heb ik meer tijd om na school nog even een drankje te doen met vrienden, dan zeg ik gewoon tegen mijn ouders dat ik tot acht uur ’s avonds op school zit.”