UTRECHT - ‘Save the planet, kill yourself.’ Het publiek moet er hard om lachen. Alle ogen zijn gericht op de powerpoint. Het is onmogelijk om nog een stoel te bemachtigen, nu de avond goed van start is gegaan.

Voor de laatste keer in dit seizoen organiseert de Universiteit Utrecht het filosofisch café. Het zal vanavond in café Hofman gaan over dierendilemma’s. Zijn dierentuinen de oplossing voor bedreigde dieren? Dát is de vraag van de avond.

De mensen luisteren aandachtig naar de spoedcursus dierethiek en natuurethiek, waar de avond mee begint. Bernice Bovenkerk, docent aan Wageningen University & Research, legt uit wat de twee belangrijkste visies zijn. Dier-ethici kijken vooral naar het individuele dier, natuur-ethici kijken naar de hele soort. Het publiek luistert aandachtig. Voorin het café zit er een vrouw met pen en papier die druk meeschrijft.

Jong en oud zit door elkaar. Ook een hoop mensen moeten staan. Voornamelijk studenten, die aan de late kant waren binnengekomen. Iedereen wacht gespannen op het verhaal van Jozef Keulartz, docent aan Wageningen University & Research, die in tegenstelling tot Bernice, vóór dierentuinen pleit. “Ik denk dat het welzijn van dieren in dierentuinen met sprongen omhoog is gegaan.” In de zaal knikken mensen.

Tijdens de pauze barsten de gesprekken los. “Ik heb zelf het vak bio-ethiek gehad, dus ik heb niet veel nieuws gehoord,” vertelt student Bas Mekel. “Wel ben ik benieuwd naar waarom het nou eigenlijk zo belangrijk is om soorten te behouden. Dat heb ik nog niet zo gehoord.” Sverre van Ginneken en Sander Bauer, ook allebei student, mengen zich in het gesprek. Sander zou nog niet zo snel een kant kunnen kiezen. “Ik weet er wel veel van, maar ik kan niet zomaar zeggen wat ik echt vind.” De studenten zijn benieuwd naar de discussie na de pauze. “Soms worden er niet zo hele goede vragen gesteld,” zegt Sverre lachend.

Toch is de discussie heftig. Zo krijgt Jozef vragen over de vrijheid van dieren. Wordt die vrijheid niet heel erg aangetast door een dierentuin? “Dieren worden non-stop in hun vrijheid beperkt. Vrijheid van dieren is een sprookje.” Bernice moet dan ook toegeven dat dierentuinen misschien niet de ergste vorm van gevangenschap zijn. “Gevangenschap van dieren voor vleesproductie is wel erger. Daarnaast generen dierentuinen veel geld voor dierenbescherming. Maar ik vraag me af of dierentuinen wel de juiste manier zijn voor soortbehoud.”

Of die soortbehoud echt zo belangrijk is, wil Bas graag nog weten. Jozef reageert een beetje verontwaardigd. “Ik snap niet dat mensen die vraag kunnen stellen. Soorten zijn een unieke levenswijze. Daarnaast is de soortvorming en uitsterving tegenwoordig niet meer in balans.”