Na Den Haag en Amsterdam, is Utrecht aan de beurt. Honderden klimaatspijbelaars reizen af naar de stad om een boodschap de wereld in te sturen. Ze willen een beter internationaal klimaatbeleid en daarom gaan zij vandaag samen met Youth for Climate de straat op.

De eerste klimaatstakers zijn al te zien op het centraal station. Een groep van ongeveer twaalf mensen staat rustig te praten als een kleiner groepje zich bij hen aansluiten. Met de borden nog naar beneden lopen ze richting het park. Rond 12:00 is het al aardig druk. Het park grenst aan een school. De ramen van de school staan open en vanuit meerdere ramen hangen kinderen. Ze zwaaien naar de mensen in het park.

Het overgrote gedeelte van de mensen hebben borden bij zich. Die variëren van simpele borden tot grote spandoeken die door twee mensen gedragen moet worden. De creatieve projecten van mensen roepen soms de nodige reacties op. “Mag ik je even een compliment geven over je bord. Hij is echt heel leuk.”

Om iets voor half één begint de menigte aan de route door Utrecht. De borden springen de lucht in en mensen juichen. Een klas van de aangrenzende school is naar buiten gekomen om de mars aan te moedigen. “CO2 weg ermee!” schreeuwen de kinderen mee. De stoet mensen trekt veel bekijks. Zo staat er aan het begin een meisje stil met haar fiets. Haar duim in de lucht. Even verderop staan twee vrouwen high fives te geven aan de mensen die meelopen. In de krappe Zadelstraat komen de winkeliers naar buiten en hangen mensen uit hun raam om dit tafereel even te aanschouwen.

Tijdens de wandeling komt de mars langs een verkiezingsposter van Forum voor Democratie. Een paar mensen belagen de poster met een paar stiften. De rest van de mensen die het zien lachen en juichen als ze zien dat Thierry Baudet een kruis door zijn foto heeft. Regelmatig komt ook het kabinet voorbij in de leuzen die de mensen roepen. “Eyo Kabinet, jullie vragen om verzet. Eyo Kabinet, jullie worden afgezet.” Daarna klinkt er een luid gejuich.

De boodschap die de klimaatstakers willen overbrengen is duidelijk. Een man in een auto moet wachten op de mensen. Een paar keer krijgt hij “Neem de fiets” naar zijn hoofd geslingerd. De man kan er om lachen, maar niet iedereen was blij met de mars. Even verderop moet een man even wachten op de voorbijtrekkende menigte. Hier heeft hij alleen geen zin in. Terwijl hij oversteekt duwt hij chagrijnig een paar stakers aan de kant. De mensen kijken verbaasd maar niemand zegt iets, ze zijn er toch bijna.

In het Wilhelminapark staat de muziek al aan als de stakers aankomen.  Door de warmte van de zon zoeken veel mensen toch een plekje in de schaduw. Op het podium komen diverse sprekers aan bod. Dila van Youth for Climate kondigt aan dat niet alleen in Nederland een staking is vandaag maar in nog 116 andere landen. Ze wil dat er nu iets gebeurt. “Dit is een probleem van nu.” Lilly van elf jaar oud krijgt een groot onthaal. Ook zij roept op voor actie. “Wij spreken voor de toekomst.”

Om nog ander geluid te laten horen komt Mark van Teachers for Climate. Hij drukt de studenten en scholieren op het hart dat ze niet alleen zijn. “Inmiddels hebben 300 docenten zich uitgesproken voor de klimaat spijbelaars. En dat moeten er nog meer worden. Wij lopen met jullie mee. Letterlijk.”