Ik ben Beyza Demirci en ik ben 20 jaar oud. Zelf ben ik geboren in Nederland, maar ik heb een Turkse afkomst. Ik woon hier in Nederland samen met mijn moeder en zus. Ik studeer momenteel mode/maat kleding en ik wil graag HBO-fashion design gaan studeren in Istanboel. De afgelopen twee jaar heb ik ook stage gelopen in Istanboel en ik heb daar eigenlijk zoveel meer handtechnieken geleerd dat ik heb besloten om daar 4 jaar te gaan studeren. Ik wil later graag namelijk mijn eigen kledinglijn.

Vorig jaar was ik ook met het vasten in Istanboel, maar dit jaar was ik in Nederland. Er zijn hiertussen best wel veel overeenkomsten en verschillen. Het verschil is onder andere dat het vasten in Istanboel een stukje makkelijker gaat. Dit komt omdat de zon daar eerder ondergaat, dus je uiteindelijk sneller weer mag eten. Ook heerst daar veel meer de vibe dan hier in Nederland. Dit is bijvoorbeeld te merken aan de manier van opstaan. In Turkije gebeurd dit namelijk door de sahur. Dit zijn mannen die in elke wijk met een soort trompet iedereen vrolijk wakker maakt met daarbij een leuk gedicht. In Nederland staat gewoon de wekker en wordt hier verder niks bijzonders mee gedaan.

De overeenkomsten met Nederland zijn er ook genoeg. Dit komt omdat Istanboel een erg moderne stad is. Hierdoor zijn de verschillen heel gering. De meeste turken in Nederland geloven soms nog sterker dan de mensen uit Istanboel. Ik merk dit zelf ook omdat mijn opa toen hij klein was met een bepaalde mentaliteit uit Turkije is vertrokken naar Nederland. Aan deze mentaliteit houdt hij zich na al die jaren nog steeds vast, dit terwijl de mentaliteit door de jaren heen ook in Turkije is veranderd en het helemaal nu niet meer zo is als 50 jaar geleden.

Daarnaast zie je ook het verschil in uiterlijk. In Nederland denken vaak mensen dat je een tatoeage als moslima niet mag, dit terwijl bijna iedereen in Turkije een tatoeage heeft. Dit geldt hetzelfde voor alcohol en roken. Er zijn zelfs mensen die daar niet vasten omdat in de stad ook veel mensen met andere religies zijn of helemaal niet geloven.

Het tegenstrijdige hieraan vind ik wel dat je in Nederland tegenwoordig veel mag werken en geaccepteerd wordt met een hoofddoek. Dit terwijl ze juist in Istanboel soms willen dat vrouwen hun hoofddoek afdoen. Dit omdat het niet past bij het westerse regime wat daar hoort, en wordt soms zelf gezien als samengaan met de vijand.

Daarnaast merk ik niet heel veel verschil in de acceptatie van vasten tussen Nederland en Istanboel. Ik sta er sowieso positief in, omdat ik weet dat ik het voor mezelf doe en ik begrijp ook dat andere mensen het soms niet snappen. Dit komt omdat ik zelf eerlijk gezegd ook bijna niks afweet van andere geloven.

Wel vieren we het altijd met familie dat maakt niet uit waar. Wat ik dit jaar wel erg leuk vond in Nederland is dat er in Amsterdam gezamenlijk kon eten voor de ramadan. Dit had de Albert Heijn speciaal geregeld. Dit zijn wel dingen waardoor ik het hier in Nederland ook heel erg fijn heb en dat ik zeker weet dat ik na deze 4 jaar weer terug wil naar Nederland.