Het einde van het schooljaar is in zicht, en dat betekend dat de aankomende maanden zich weer een hele lading nieuwe studenten in Utrecht gaat settelen. De twee na grootste studentenstad van Nederland, trekt niet alleen nieuwe studenten uit de elf andere provincies, maar is ook erg geliefd bij de internationale studenten. Van alle studenten aan de Universiteit van Utrecht is tien procent afkomstig uit het buitenland. Maar zonder het spreken van de taal en de Nederlandse cultuur te kennen is het studeren in Utrecht toch net even wat ingewikkelder. Maximilan Schmeiser, student uit Berlijn verteld over zijn ervaringen als international in Utrecht.

Maximilan is 24 jaar en een geboren in en getogen Berlijner. Hij zat in zijn laatste jaar van zijn bachelor Social Work, toen hij besloot voor een half jaar zijn Erasmus minor in Utrecht te volgen. “Mijn studie gaf me de mogelijk een half jaar in het buitenland te studeren. Veel van mijn vrienden hadden dit al gedaan, en iedereen was erg positief. Omdat Social Work niet zo’n hele grote opleiding is, was mijn keuze voor een Engelstalige minor beperkt tot een paar Europese landen. Ik was al eerder in Nederland geweest voor een stage en dat was een van de fijnste periodes uit mijn leven. Een minor aan de Hoge School van Utrecht, voelde daarom ook als een goede keuze.”

Veel internationale studenten hebben echter moeite met het vinden van een studentenkamer. Ze beschikken niet over de behulpzame connecties en veel huizen accepteren alleen Nederlandstalige studenten. Waarom dit is, weet Maximilian ook niet, maar hij vond gelukkig binnen vier weken al een plekje. “Ik denk dat mijn situatie wel een uitzondering is en ik gewoon geluk heb gehad. Het is echt moeilijk om als international een kamer in Utrecht te vinden. Toen ik een kamer zocht zat ik in alle forumgroepen op Facebook en wanneer iemand wel internationale studenten accepteerde, waren er al zo veel reacties, dat de kans erg klein was dat die van jou eruit gepikt werd.”

Veel studenten zijn inmiddels creatief geworden met het hospiteren. Gedichten, fotocollages en zelfs liedjes worden geschreven. Dit allemaal om maar een beetje op te kunnen vallen tussen die zeeën van reacties die geplaatst worden. Maximilan zelf, heeft een filmpje opgenomen, waarin hij in het Nederlands verteld wie hij is en waarom hij een kamer zoekt. “Ik dacht gewoon na over waar ik goed in ben en filmen is een hobby van mij. Ik heb een filmpje gemaakt waarin ik in het Nederlands praat. Ik denk dat dat wel grappig was om te zien, omdat ik het eigenlijk nog helemaal niet kon. Toen ik die had gemaakt heb ik binnen een week een positieve reactie van een studentenhuis gekregen. Dat is het huis waar ik nu nog steeds woon.”

Ook de taal kan voor internationale studenten een barrière zijn. Maar het gesprek wat ik met Maximilian voer is in vloeiend Nederlands. “Ik heb op de Hoge School Utrecht een taalcursus gevolgd. Er was een speciale cursus voor Duitse cursisten, omdat het voor Duitsers over het algemeen makkelijker is om Nederlands te leren. Doordat de talen dichter bij elkaar staan. De taalcursus heeft mijn grammatica echt vooruitgebracht. Maar hetgeen wat mij het meest heeft geholpen, is mijn studentenhuis. Ik denk echt dat je een taal het snelst leert door gewoon in het diepe gegooid te worden en het blijft oefenen.” Inmiddels is Maximilan zijn Nederlands zo goed, dat hij in Augustus het Nederlandse staatsexamen gaat proberen te halen. “Ik denk wel dat dit gaat lukken. Ik kan me inmiddels volledig in het Nederlands redden.”

Het staatsexamen halen, moet ook wel, want Utrecht beviel Maximilian zo goed, dat hij in september wil beginnen met een master in Humanistiek. Omdat deze grotendeels in het Nederlands is, moet hij kunnen aantonen dat hij de taal voldoende beheerst. “Toen ik naar Utrecht kwam, had ik niet gedacht dat ik hier zou blijven, maar ik ben hier gelukkiger. Het gaat hier beter met mij dan in Berlijn. Ik zie dan niet in waarom ik dan terug zou gaan. Ik heb hier dingen die me blij maken waar ik afstand van zou moeten doen als ik terug zou gaan naar Duitsland. Wat de toekomst na Humanistiek brengt, zie ik dan wel. Voor nu ben ik hier gelukkig.”

Als tip aan andere internationals wil Maximilan mee geven; dat ze vooral moeten proberen met lokalen in contact te komen. “Ik denk dat je nog steeds een leuke tijd in het buitenland kan hebben als je alleen met andere internationals omgaat. Maar als je je daartoe beperkt, mis je iets van de toegang tot de cultuur van het land waar je naar toe bent gekomen. Mensen vanuit de hele wereld kan je overal tegenkomen, maar de Nederlandse cultuur kan je alleen maar in Nederland leren kennen.”