Iedere dinsdag wordt er in de Wilhelminakerk een ouderensoos georganiseerd. Hier kunnen ouderen, die zin hebben om bijvoorbeeld een spelletje te doen of een praatje te maken, tussen 10.00 uur en 12.00 uur terecht onder het genot van een kopje koffie of thee.

Op deze derde dinsdag van het nieuwe jaar is het regenachtig weer. Rond de klok van 10.00 uur zit er slechts een handjevol vrouwen in de kamer in de Wilhelminakerk waar de ouderensoos wekelijks plaatsvindt. ‘Het zal wel met het weer te maken hebben, dat het zo rustig is’, zegt één van hen.

Aan één tafel zitten twee vrouwen: Bep en Martha. Al gauw besluiten ze maar te beginnen met het eerste potje Rummikub. Normaal gesproken speelden ze dat altijd met z’n vieren, maar één van de vrouwen is kort geleden overleden. De ander, Corry, komt niet veel later binnen. Zij is opgehaald, omdat het haar niet meer lukt om zelfstandig naar de ouderensoos te komen. Bij binnenkomst vertelt ze dat haar vijfde achterkleinkind gisteren is geboren. Bovendien trakteert ze vandaag op mini brownies, omdat ze een aantal weken geleden jarig is geweest.

Terwijl Bep en Martha nog aan hun eerste potje Rummikub bezig zijn, vertelt Bep dat er vanavond ook nog een maaltijdgroep in de kerk is, waar ze heen gaat. Dit wordt één keer in de vier weken georganiseerd en iedereen is welkom, tegen een kleine vergoeding. En zo wordt er nog wel meer georganiseerd vanuit de Wilhelminakerk, zoals een kerkdienst in verpleeghuis Swellengrebel op elke vierde zondag van de maand, of een kerstmaaltijd, welke een maand geleden plaatsvond.

De ouderensoos bestaat inmiddels al zo’n 30 jaar. Eerst werd het georganiseerd door de Hervormde Vrouwendienst, maar toen er gereformeerden bij kwamen, werd het de ouderencommissie die het organiseerde. ‘Vroeger was het een veel grotere groep, van ongeveer 60 mensen’, vertelt Wijmie de Vries, hoofd van de ouderencommissie. ‘Tegenwoordig zijn ouderen actiever, en ben je met 70 jaar nog niet ‘oud’.’ Daardoor gaan mensen op een steeds latere leeftijd pas meedoen aan zoiets als de ouderensoos, stijgt de gemiddelde leeftijd en daalt het aantal deelnemers.

‘De ouderensoos is bedoeld voor mensen die zich eenzaam voelen. Op deze manier zijn ze dan toch even weg van huis’, zegt Wijmie. Bep is het daar mee eens: ‘Ik ga naar de ouderensoos zodat ik niet altijd alleen zit. Het is gewoon afleiding.’

Ook Martha – een andere Martha dan die van de Rummikub – deelt die mening: ‘Het is fijn dat er voor oudere mensen op deze manier wat te doen is. Ze vereenzamen omdat ze geen familie meer hebben, of hun kinderen en kleinkinderen wonen ver weg. Hier zoek ik gezelligheid, en zijn er ook andere mensen uit de buurt die ik ken.’ Zij zit aan een andere tafel dan de vrouwen die Rummikub aan het spelen zijn. Aan deze tafel is een aantal vrouwen bezig met het maken van kaarten. ‘Sommige kaarten die we hier maken, verkopen we later op de rommelmarkt’, vertelt één van hen.

Ondertussen komt er af en toe nog iemand binnen die er ook even bij komt zitten. Wat opvalt, is dat een aantal mensen op een bepaalde plek wil zitten. ‘Veel mensen hebben clubjes en zitten altijd op een bepaalde plaats’, vertelt Martha.

Iets anders wat opvalt, is dat er alleen maar vrouwen aanwezig zijn bij deze ouderensoos. Dat is echter niet altijd zo geweest. ‘Vroeger, toen de groep groter was, gingen we ook wel eens aquarelleren. Daar zaten altijd twee mannen bij die het heel goed konden’, zegt Wijmie. ‘Een half jaar geleden is er ook nog een keer een man gekomen, maar die is na die ene keer niet meer teruggekomen.’

Inmiddels slaat de klok alweer bijna twaalf keer en is het tijd om af te ronden. Terwijl Tiny, net als Wijmie hoofd van de ouderencommissie, bij de afwas wordt geholpen door Martha, wint Wijmie het laatste potje Rummikub. Daarna wordt de boel opgeruimd, en is het weer een week wachten op de volgende editie van de ouderensoos.