UTRECHT – Duurzaamheid is een belangrijk onderdeel van het leven van Joyce Parlevliet. Zij is een van de initiatiefnemers van de stichting ‘GroenmoetjeDoen!’. Daarnaast is zij betrokken geweest bij de Wijkraad in Noordoost, is bestuurslid van de ecologische tuin ‘De Bikkershof’ en heeft nog een drukke baan in dierengeneeskunde aan de Universiteit Utrecht.

Afgelopen 11 juni vond de tiende GroenmoetjeDoen-dag plaats in Utrecht. Dit is een dag waarop de wijkbewoners in de wijken van Utrecht laten zien hoe fijn, gezond en goed het voor de bewoners zelf en de sociale cohesie is om groen in de wijk te hebben. Duurzaamheid en klimaatbeheersing staan centraal. Ieder jaar heeft deze dag een ander thema. Dit jaar ging het vooral om het delen van kennis. Zo waren er experts op bepaalde gebieden van duurzaamheid aanwezig. Daarnaast werd er ook een fietstocht georganiseerd om mensen van zelfbeheerlocaties te betrekken en bij elkaar te laten kijken. Hierdoor ontstond er een mogelijkheid om kennis uit te wisselen over duurzaamheid met deelnemers van verschillende locaties. De opening van de GroenmoetjeDoen-dag vond plaats in De Bikkershof, omdat de tuin dit jaar dertig jaar bestaat. De opkomst was groot volgens Parlevliet. “Ik denk dat er wel een paar honderd mensen zijn geweest”, zegt ze.

GroenmoetjeDoen! werd tien jaar geleden opgericht uit initiatief van de wijkraad Noordoost. Inmiddels is de stichting niet alleen in Noordoost actief, maar ook in de andere wijken van de stad. “We zagen al het groen verdwijnen door stenen en bebouwing”, vertelt Parlevliet. “Er waren dus zorgen bij bewoners dat al het groen uit de stad zou verdwijnen.” Vervolgens zijn er, naast de GroenmoetjeDoen-dag, andere projecten van start gegaan en is er zelfs een boek verschenen onder dezelfde naam als die van de stichting.

Het belang van duurzaamheid en natuur wordt belangrijker volgens Parlevliet. “Het speelt namelijk langzamerhand een steeds grotere rol in de klimaatbeheersing”, legt ze uit. Door middel van verschillende initiatieven wordt de bewustwording van dit probleem al gestimuleerd. Bij volwassenen is dit soms wat lastiger. Parlevliet denkt dat dit vooral lastig is bij de de bewoners van achterstandswijken ligt. “Vaak hebben deze mensen gewoon andere problemen”, zegt ze. “Ze hebben moeite hun hoofd boven water te houden waardoor groen niet hun prioriteit is. Ik denk wel dat als er genoeg voorbeelden in een buurt gegeven worden op het gebied van duurzaamheid dat ook deze mensen wel erin meegaan op den duur.”

Zelf heeft Parlevliet altijd al interesse in duurzaamheid en klimaat gehad. “Dat komt doordat ik van het platteland kom en altijd al met groen bezig was”, vertelt ze. “Toen kwam ik in De Bikkershof en heette het ineens permacultuur, wat ik altijd al deed. Als je van buiten de stad in de stad komt dan is het gewoon streven naar meer groen.” Een permacultuur wil zeggen dat de mens zijn behoeften uit de natuur haalt zonder de gezondheid van ecosystemen te verslechteren. Er wordt gewerkt aan het in stand houden of verbeteren van deze gezondheid. Eén van de bekendste permaculturen in Nederland is de ecologische tuin ‘De Bikkershof’ in Utrecht, dat voor en door bewoners is. “We hebben nu net allemaal nieuwe mensen in de buurt wonen, ouders met kinderen die meehelpen met de dieren. Dus dat is wel leuk, maar het zijn meer de ouderen die in de tuin werken.”

Door Utrecht heen zijn er nog meer duurzame tuinen. Er is op het moment nog maar weinig samenwerking en contact tussen deze tuinen. “Eerst had het wijkbureau georganiseerd dat de mensen in Oost en Noordoost twee keer per jaar hiervoor samenkomen, maar dit is gestopt”, legt Parlevliet uit. “Toevallig ben ik van plan om dat samen met iemand anders weer een beetje op te starten.”